Advocatus Diaboli

Η Ομορφοκκλησιά Γαλατσίου θα γίνει... ασχημοκκλήσι

2009-05-14T16:21:00.001+03:00

Η Ομορφοκκλησιά Γαλατσίου δεν αντέχει τη γειτνίασή της ούτε με το αθλητικό κέντρο που έγινε εκεί για τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Πόσω μάλλον με το εμπορικό κέντρο που θα το διαδεχτεί. Αυτή είναι η θέση φορέων της περιοχής όπως και των δημάρχων Γαλατσίου και Νέας Ιωνίας, οι οποίοι αντιδρούν την μετατροπή των ολυμπιακών εγκαταστάσεων σε «mall».

Το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο είχε όμως άλλη γνώμη και ενέκρινε τη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων, θέτοντας κάποιους όρους. Το ΚΑΣ θεωρεί πως το προστατευόμενο μνημείο δεν βλάπτεται και δεν θα αντιμετωπίσει κάποιο πρόβλημα από τις εκσκαφές για τα υπόγεια πάρκιν που θα γίνουν σε κοντινή απόσταση (234 μέτρων) από αυτό.

Το Ολυμπιακό Γυμναστήριο Γαλατσίου θα αποκτήσει 180 καταστήματα (ο αριθμός θα μειωθεί κάπως, αφού το ΚΑΣ ζήτησε να κατέβει το ποσοστό εμπορικών χρήσεων από 39 σε 30%). Επίσης, δύο γήπεδα ποδοσφαίρου πέντε επί πέντε, δύο γήπεδα μπάσκετ και τένις καθώς και έναν ανοιχτό χώρο όπου τον χειμώνα θα λειτουργεί παγοδρόμιο και το καλοκαίρι πίστα για σκέιτ μπορντ και πατίνια. Ο συνολικός χώρος εμβαδού τριάντα έξι χιλιάδων τετραγωνικών μέτρων δεν θα έχει επεκτάσεις και δεν θα υπάρξει αύξηση της κτηριακής δόμησης.

Θα λειτουργούν επίσης κινηματογραφικές αίθουσες καθώς και πάρκιν: ένα υπόγειο τριώροφο και κάποια υπαίθρια. Το συμβούλιο ζήτησε να ληφθούν μέτρα με την κατασκευή φυσικών εμποδίων ώστε να σταματήσει το παράνομο παρκάρισμα που δημιουργεί τώρα προβλήματα και στην περιοχή και στο μνημείο. Οι δήμαρχοι επέμεναν πως τα υπαίθρια πάρκιν θα επεκταθούν ατύπως μέχρι την Ομορφοκκλησιά και ότι οι επισκέψεις 10.000 ατόμων ημερησίως θα συντείνουν στην χειροτέρευση της κατάστασης του μνημείου. Κάτι που δέχτηκε και ο έφορος αρχαιοτήτων Καρδίτσας Λεωνίδας Χατζηαγγελάκης, ο οποίος μειοψήφησε.

Η Ομορφοκκλησιά είναι δίστυλος σταυροειδής εγγεγραμμένος βυζαντινός ναός του 12ου αιώνα με τοιχογραφικό διάκοσμο που χρονολογείται στον 13ο αιώνα. Εντός του αρχαιολογικού χώρου του ναού υπάρχει ανοικτή αρχαία δεξαμενή, που χρονολογείται πιθανότατα στη ρωμαϊκή εποχή. Η 1η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων στην εισήγησή της σημείωνε ότι η προτεινόμενη αλλαγή «εγκυμονεί σοβαρότατους κινδύνους για τη στατική επάρκεια του μνημείου». Επίσης εκτιμά ότι θα υπάρξει βλάβη λόγω των καυσαερίων, καθώς και «ηχητική, ατμοσφαιρική και οπτική βλάβη και ρύπανση, δεδομένου ότι το μνημείο θα καταστεί σημειακή νησίδα εντός του μεταλλικού περιβάλλοντος που θα παραχθεί από τα διαρκώς κινούμενα τροχοφόρα».

Είναι πολλά τα λεφτα, Κίνα...

2009-03-02T09:44:00.002+02:00

Δεν πληρώνει... δεν πληρώνει η Κίνα. Ο πλειοδότης για τις δύο μπρούτζινες κεφαλές της συλλογής Ιβ Σεν- Λοράν και Πιερ Μπερζέ, που είχαν κλαπεί από τα ανάκτορα του Πεκίνου, είναι Κινέζος. Λέγεται Κάι Μινγκτσάο, είναι σύμβουλος κινεζικού ιδρύματος για την επανάκτηση αντικειμένων της πολιτιστικής κληρονομιάς της χώρας και δηλώνει ευθέως: «έκανα πατριωτική πράξη» (χτυπώντας τα γλυπτά στη δημοπρασία των Κρίστι’ς) «αλλά δεν πρόκειται να πληρώσω για αμφιλεγόμενα έργα, που έχουν κλαπεί από τη χώρα». Αλλωστε, φαίνεται πως δεν τα έχει.
Και γιατί, λοιπόν, μετείχε στη δημοπρασία, υψώνοντας, μάλιστα, το ποσό στα 15,7 εκατομμύρια ευρώ; Διότι ήθελε να στρέψει τα βλέμματα στο ζήτημα: τα ανάκτορα είχαν λεηλατηθεί το 1860 από βρετανικά και γαλλικά στρατεύματα. Το ίδρυμα, που δημιουργήθηκε το 2002 από ακαδημαϊκούς και επιφανείς πολίτες, ζητά την επιστροφή όχι μονάχα αυτών, αλλά και όλων των θησαυρών της Κίνας που έχουν εξαχθεί παράνομα. Σύμβουλος αυτού του ιδρύματος είναι ο κύριος που εμφανίστηκε ως διεκδικητής τους στη δημοπρασία, και τα κέρδισε. Η συμμετοχή του ήταν μέσω τηλεφώνου, κάτι που αποτελεί κανόνα για τόσο μεγάλους οίκους δημοπρασιών.
Εννοείται πως το ζήτημα τώρα περιπλέκεται, καθώς οι κεφαλές είναι ακόμη στη Γαλλία και κανείς δεν ξέρει ποια θα είναι η εξέλιξη. Οι Κινέζοι πάντως αρχίζουν να επιδεικνύουν ιδιαίτερη ευαισθησία για τους κλεμμένους θησαυρούς τους. Δεν είναι τυχαίο πως 90 δικηγόροι από τη χώρα μετείχαν στην ομάδα η οποία διεκδίκησε μέσω δικαστηρίων την απόσυρση των γλυπτών από τη δημοπρασία. Δεν πέτυχαν κάτι, καθώς έχασαν τα ασφαλιστικά μέτρα, και είχαν σκοπό να απευθυνθούν στον νέο ιδιοκτήτη και να προσπαθήσουν να τον πείσουν να τα επιστρέψει στη χώρα τους. Που τελικά, είναι και η δική του χώρα.
Αν και η Κίνα κατά το παρελθόν έχει δώσει χρήματα προκειμένου να αγοράσει κομμάτια της Ιστορίας της, τώρα η κοινή γνώμη δεν συμφωνεί, αλλά ζητά άλλες νόμιμες, πλην επιθετικές, ενέργειες. Είναι και πολλά τα λεφτά, Αρη...
Εχουν όμως νομικά ερείσματα να ζητούν τους θησαυρούς τους, 150 χρόνια μετά; Δυστυχώς, όχι. Οι πρώτες συνθήκες που επιτρέπουν διεκδίκηση κλεμμένων θησαυρών, έχουν υπογραφεί το 1954. Αλλά, επειδή έχουν το ηθικό δικαίωμα, (όπως και εμείς με τα Μάρμαρα του Παρθενώνα), θα συνεχίσουν.

Τι τον (μας) περιμένει

2009-01-07T18:04:00.000+02:00

Ερημο από εργαζόμενους, αποδυναμωμένο από στελέχη και με άθλια οικονομικά είναι το υπουργείο που θα βρει ο Αντώνης Σαμαράς. Η πρώτη «καυτή πατάτα» που θα έχει να διαχειριστεί, θα είναι η τύχη 670 συμβασιούχων.
Τρεις χιλιάδες συμβασιούχοι έχουν απολυθεί ήδη μέσα στο 2008 από το ΥΠΠΟ. Τις τελευταίες μέρες, την τύχη τους θα ακολουθούσαν και άλλοι
670, που εργάζονταν με ασφαλιστικά μέτρα. Η πολιτική ηγεσία τηλεφώνησε στις υπηρεσίες, ζητώντας διακοπή εργασιακών σχέσεων.
Οι συμβασιούχοι αντέδρασαν και έκαναν κινητοποιήσεις. Σήμερα το πρωί, εκατοντάδες έκτακτοι από όλη την Ελλάδα συγκεντρώθηκαν έξω από το υπουργείο Πολιτισμού στη Μπουμπουλίνας. Εκπρόσωποί τους συναντήθηκαν με τον γενικό γραμματέας του ΥΠΠΟ Θ. Δραβίλλα και τον εκπρόσωπο του νομικού συμβουλίου του κράτους. Τους είπαν ότι όσοι εργάζονταν μέχρι Δεκέμβριο θα συνεχίσουν να εργάζονται μέχρι νεωτέρας- στην ουσία μέχρι να λάβει τις αποφάσεις του ο νέος υπουργός.
Οι κενές οργανικές θέσεις φτάνουν τις 3.500. Και μιλάμε μονάχα για θέσεις που προβλέπονται από τον Οργανισμό. Εάν σε αυτούς προστεθούν και οι εποχικοί υπάλληλοι, τότε γίνεται κατανοητό το μέγεθος της έλλειψης προσωπικού.
Ως προς τα οικονομικά, το υπουργείο έχει τεράστια χρέη σε επιχορηγήσεις και μεγάλες εκκρεμότητες σε έργα αναστήλωσης και συντήρησης μνημείων ή δημιουργίας σύγχρονης πολιτιστικής υποδομής. Ο ειδικός λογαριασμός που καταργήθηκε, αφαίρεσε από το ΥΠΠΟ 100 εκατομμύρια ευρώ ενώ δεν υπάρχει επιχειρησιακό πρόγραμμα για το επόμενο Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης (γνωστό και ως ΕΣΠΑ) με αποτέλεσμα πολλά από τα έργα του να κινδυνεύουν να μείνουν στον αέρα. Χαρακτηριστικά πρέπει να αναφερθεί ότι ακόμη και η Ακρόπολη, που χρειάζεται 30 εκατ ευρώ θα λάβει μόλις τα μισά από το πρόγραμμα Αττικής στο ΕΣΠΑ.
Ο υπουργός θα βρει ένα υπουργείο χωρίς γενική διευθύντρια, αφού η Βιβή Βασιλοπούλου συνταξιοδοτήθηκε. Το ίδιο και οι διευθύντριες μουσείων και εκπαιδευτικών προγραμμάτων Μαίρη Πάντου και Μουσείου Βυζαντινού Πολιτισμού Θεσσαλονίκης Αναστασία Τούρτα (η απώλεια είναι μεγάλη όσον αφορά στην τελευταία, η οποία ήταν από τα πλέον άξια στελέχη του υπουργείου).
Από τις μεγάλες εκκρεμότητες είναι επίσης το πρόγραμμα μεταστέγασης του υπουργείου στου Ρέντη. Οι εργαζόμενοι θεωρούν το κτήριο ακατάλληλο και δικαιώνονται με τις ενστάσεις που κάνουν στην Πολεοδομία.
Τέλος, στον αέρα είναι και το επίδομα των υπαλλήλων (100 ευρώ κάθε μήνα). Το νομοσχέδιο στο οποίο είχε ενταχθεί φέρει υπογραφές Λιάπη και Αλογοσκούφη και θα πρέπει να κατατεθεί και πάλι με τις υπογραφές των νέων υπουργών Εθνικής Οικονομίας και Πολιτισμού.

Το κράτος, τα κράτη

2008-11-11T10:27:00.000+02:00

Το υπουργείο Πολιτισμού θα μπορούσε να ήταν κράτος εν κράτει σε ό,τι αφορά στα αρχαία. Με τη βούλα όχι απλώς του νόμου, αλλά του Συντάγματος. Το οποίο θεωρεί ότι τα αρχαία υπερέχουν όλων και η ευθύνη του κράτους είναι, πρώτα απ’ όλα, γι’ αυτά. Πρέπει να είναι.

Κι όμως, το ΥΠΠΟ ούτε που το σκέφτεται αυτό. Ετσι λόιπόν επιτρέπει στα άλλα... κράτη, να κάνουν ό,τι νομίζουν δίπλα σ’ αυτά τα οποία υποτίθεται πως προστατεύει. Οταν λέω «άλλα κράτη», δεν έχω στο νου μου κάποιες θεωρίες συνομοσίας, αλλά κάτι εξαιρετικά απλό: τις άλλες κρατικές (κρατικές, μάλιστα) υπηρεσίες της Ελλάδας. Που κι αυτές με τη σειρά τους θεωρούν ότι μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν δίπλα και μέσα σε αρχαιολογικούς χώρους. Το ΥΠΠΟ θα έπρεπε να τις έχει πατάξει και δαμάσει. Αμ δε...

Ετσι λοιπόν, έχουμε το παράδοξο το κράτος να πληρώνει χρήματα για τους αρχαιολογικούς χώρους (για κάποιους δηλαδή από αυτούς) και στη συνέχεια το άλλο κράτος να κάνει ό,τι μπορεί για να τους απαξιώσει. Τσάμπα τα λεφτά, Αρη (για να παραφράσω τη γνωστή φράση). Για ποια ανάδειξη μιλάμε και για ποια ανάπτυξη και μάλιστα αειφόρο όταν μέσα σε κηρυγμένους αρχαιολογικούς χώρους ή πλάι σε αυτούς, το «άλλο κράτος» επιτρέπει να δημιουργούνται χωματερές, οικισμοί σε παρθένα εδάφη, ξενοδοχειακές μονάδες με πισίνες σε τοπία φυσικού κάλλους και ιστορικής σημασίας και τα λοιπά και τα λοιπά;

Αλλά και όπου δεν επιτρέπει, δεν έχει τη δυνατότητα να απαγορέψει επιτυχώς. Χτίστηκε σπίτι επάνω σε αρχαία; Υποτίθεται πως πρέπει να γκρεμιστεί. Σιγά τα αίματα... Θα μείνει εκεί, στους αιώνες των αιώνων. Αυθαίρετο, αλλά κατοικήσιμο. Το πολύ- πολύ να μικρύνει κάποτε η ζώνη απολύτου προστασίας του αρχαίου, ώστε το αυθαίρετο να εξαιρεθεί και να μπορέσει να νομιμοποιηθεί.

Τι χρειάζεται το υπουργείο Πολιτισμού; Νόμους που να το θωρακίζουν απέναντι σε μικροκομματικά, μικροπολιτικά, μικροτοπικά συμφέροντα. Που να υποδεικνύουν σε όλους ότι το Σύνταγμα θα εφαρμόζεται παρά και ενάντια σε πιέσεις (με την καλή, ή με την κακή έννοια). Αλλά, ποιος να τους φτιάξει; Ποια κυβέρνηση είναι διατεθειμένη να χάσει την εύνοια τοπικών κοινωνιών και τοπικών αρχόντων (που ψηφίζουν) για να αποκτήσει καλύτερη προστασία αρχαίων (που δεν χρειάζεται να θυμίσω ότι δεν...);

Το υπουργείο Πολιτισμού δεν ξέρει από ΕΣΠΑ

2008-10-02T12:19:00.002+03:00

Ηταν που ήταν στραβό το κλίμα στο υπουργείο Πολιτισμού με το νέο κοινοτικό πλαίσιο στήριξης, το έφαγε και η ... σύσκεψη. Καθόλου καλά δεν πήγε η συνάντηση της πολιτικής ηγεσίας του ΥΠΠΟ με περιφερειάρχες και νομάρχες για το ΕΣΠΑ, που έγινε χθές. Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, το ΥΠΠΟ δεν πέτυχε, αλλά και δεν διεκδίκησε καν, τη διαχείριση προγραμμάτων από τα Περιφερειακά Προγράμματα του γνωστού και ως Δ’ ΚΠΣ.
Η κυβέρνηση της ΝΔ είχε εξαρχής υποχρήσει σαφώς ως προς το θέμα αυτό. Αν και ο πολιτισμός μέχρι την αλλαγή της διακυβέρνησης τουλάχιστον ήταν ανάμεσα στους τρεις πρώτους τομείς με απορροφητικότητα πόρων, δεν ζήτησε να υπάρχει ειδικό επιχειρησιακό πρόγραμμα για το ΥΠΠΟ στο ΕΣΠΑ. Παρόλα αυτά, είχε περάσει μετά από πιέσεις υπηρεσιακών παραγόντων μια τροπολογία στη Βουλή, σύμφωνα με την οποία η Διαχειριστική Αρχή που λειτουργεί στο υπουργείο θα έκανε την πιστοποίηση για τα προγράμματα του Δ ΚΠΣ. Δηλαδή, θα λειτουργούσε ως ενδιάμεσος φορέας ανάμεσα σε κάθε περιφέρεια, νομαρχία ή άλλο υπουργείο.
Αυτή η τροπολογία, που τόση μάχη δόθηκε για να φτάσει ως το Κοινοβούλιο και να γίνει νόμος του κράτους, δεν πρόκειται να υλοποιηθεί. Ο υπουργός Πολιτισμού κ. Μιχάλης Λιάπης δέχτηκε ασμένως τις δηλώσεις περιφερειαρχών και νομαρχών ότι εκείνοι θα διαχειριστούν τα περιφερειακά προγράμματά τους, χωρίς ανάμιξη του δικού του υπουργείου.
Τι σημαίνει αυτό; Οτι από τα 800 εκατ ευρώ που διατίθενται για πολιτιστικές δράσεις στα ΠΕΠ, στο υπουργείο Πολιτισμού θα καταλήξουν, στην πραγματικότητα, ελάχιστα. Η κάθε περιφέρεια και η κάθε νομαρχία θα ιεραρχήσει τις ανάγκες της με βάση διάφορα κριτήρια, που, πάντως, δεν θα είναι τα κριτήρια του καθ’ ύλην αρμοδίου υπουργείου για την προστασία και την ανάπτυξη του πολιτισμού. Θα ακολουθήσει η Εκκλησία, και ό,τι περισσέψει, θα δοθεί στο υπουργείο Πολιτισμού.
Ακόμα πιο πρακτικά: η Αττική επί παραδείγματι, θα πρέπει να αποχαιρετήσει το μουσείο της Αθήνας που χάνει (άλλωστε ο κ. Λιάπης είπε ότι δεν θα κάνει κανένα καινούργιο μουσείο, γιατί τα μουσεία δεν είναι ανταποδοτικά). Θα πρέπει να ξεχάσει επίσης το στέγαστρο στο αρχαίο Λύκειο της Αθήνας, την αναστήλωση των Αιγοσθένων που καταρρέουν αλλά και της Ελευσίνας (για την οποία τόσα και τόσα έχει τάξει ο ίδιος ο πρωθυπουργός).
Το Φιξ, το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, το Ολυμπιακό Μουσείο στο Μαρούσι και, μετά βίας, τα έργα στην Ακρόπολη, θα είναι όσα αναμένεται να πάρει το ΥΠΠΟ από αυτό το περιφερειακό πρόγραμμα. Οσο για τα προγράμματα άλλων υπουργείων; Αν ακολουθηθεί η ίδια τακτική, μαύρο φίδι που έφαγε το ΥΠΠΟ.
Μαύρη μέρα χαρακτηρίζουν τη χθεσινή πρώην διευθυντές του υπουργείου και φοβούνται τα χειρότερα. Οτι, δηλαδή, ούτε οι εφορείες αρχαιοτήτων θα μπορούν να κάνουν έργα, καθώς δεν έχουν πιστοποιηθεί. Η γενική διεύθυνση αρχαιοτήτων που ώφειλε να το κάνει, ακόμα κοιμάαααται.

Τζένιφερ Λόπες με φόντο Παρθενώνα- μπλιαχ!

2008-09-21T22:20:00.000+03:00

Τζένιφερ Λόπες ίμπερ άλες. Δηλαδή υπεράνω όλων. Με συνολάκι από οργάντζα να φωτογραφίζεται μπροστά στον Παρθενώνα, για την προώθηση της καμπάνιας της εταιρείας ρούχων της. Να εμπορευματοποιεί το αρχαίο μνημείο χωρίς κανένα δισταγμό. Και με τη βούλα του υπουργείου Πολιτισμού.
Δεν έχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε που ο Κάλβιν Κάιν είχε ζητήσει το Ηρώδειο για να κάνει επίδειξη μόδας. Είχε εισπράξει, βεβαίως, ένα μεγαλοπρεπέστατο «όχι» από το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο. Εκείνο το ΚΑΣ. Που σεβόταν τον εαυτό του. Ομως, ακόμα και αυτό το ΚΑΣ, που συνήθως λέει «ναι σε όλα» δεν το ρώτησαν. Αποφάσισαν να δώσουν την άδεια από μόνοι τους. Με διοικητική πράξη της γενικής διεύθυνσης αρχαιοτήτων και σύμφωνη γνώμη (μάλιστα!) της Α’ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων Ακροπόλεως. (Οι διοικητικές πράξεις πρέπει να υπογράφονται από τους υπουργούς και μόνο, αλλά, όσοι από δαύτους δεν θέλουν να πάρουν την ευθύνη επάνω τους βάζουν τους υφισταμένους τους να τις υπογράψουν).
Στην περίπτωσή της, λέει, η πρόταση ήρθε αργά. Και το υπουργείο Πολιτισμού, προκειμένου να χάσει το κελεπούρι, σκέφτηκε να μην το περάσει ΚΑΣ, αλλά να πει το «ναι» χωρίς τη διαδικασία αυτή. Ο υπουργός έχει το δικαίωμα. Κατά πόσο είναι όμως σωστό και δημοκρατικό, είναι αλλουνού παπά ευαγγέλιο…
Η μαντάμ Τζέι Λο, -που έχει ανοιχτούς λογαριασμούς με όλες τις οικολογικές οργανώσεις του πλανήτη, καθώς έχει δεχτεί αμέτρητες αιτήσεις να μη χρησιμοποιεί γούνα στα ρούχα της και κάνει την κουφή- πήρε μάλιστα και ειδική άδεια να παρκάρει το βαν της μπροστά στο Νέο Μουσείο Ακροπόλεως, για να βαφτεί και να σενιαριστεί. Μετά, ανέβηκε με το ασανσέρ που χρησιμοποιούν τα ΑΜΕΑ, για να μη κουραστεί και στη συνέχεια πόζαρε και έφυγε.
Πόσο έδωσε για να αγοράσει το μνημείο των μνημείων, δηλαδή τον Παρθενώνα; Ελάχιστα. Οσα ακριβώς προβλέπει η υπουργική απόφαση για φωτογράφιση μπροστά από μνημείο. Δύο ή τρεις χιλιάδες ευρώ. Και μην πει κανείς ότι έπρεπε να την πληρώσουμε αφού μας κάνει διαφήμιση, γιατί θα διαφωνήσω. Δυσφήμηση μάς κάνει.

Η χρυσοφόρος Μακεδονία της αρχαιότητας

2008-09-10T16:26:00.003+03:00

Οι άνδρες στον αρχαϊκό οικισμό του Αρχοντικού Πέλλας ήταν πολεμιστές, και συχνά θάβονταν με τα όπλα τους. Οι γυναίκες, με τα πλούσια κοσμήματά τους, και με άλλα χαρακτηριστικά γνωρίσματα του φύλου τους. Ενα κορίτσι, μάλιστα, είχε ταφεί «με χάλκινο επίχρυσο στεφάνι, τρία πήλινα αγγεία, ένα χάλκινο κάνθαρο και μια μοναδική πήλινη κεφαλή φυσικού μεγέθους της νεκρής, εξαιρετικής τέχνης» όπως ανακάλυψαν φέτος οι ανασκαφείς Παύλος και Αναστασία Χρυσοστόμου, που εργάζονται εκεί από το 2000.
Κατά τη φετινή σωστική ανασκαφική έρευνα στο Δυτικό Νεκροταφείο του Αρχοντικού Πέλλας, ήρθαν στο φως ακόμα σαράντα τρεις ταφές από τις οποίες οι τέσσερις ήταν της εποχής του σιδήρου (β΄ μισό του 7ουαι.-580 π.Χ.), οι τριάντα μία των αρχαϊκών χρόνων (580-480 π.Χ.) και οι οκτώ των κλασικών-πρώιμων ελληνιστικών χρόνων (480-279 π.Χ.).
Από τις ανδρικές ταφές ξεχωρίζουν οι εφτά της τρίτης κατηγορίας των πολεμιστών, που συνοδεύονταν με χάλκινο κράνος, σιδερένια όπλα (ξίφος, δύο αιχμές δοράτων και μαχαίρι), χρυσά, αργυρά, χάλκινα και σιδερένια κοσμήματα («εποφθάλμια», επιστόμια, επιστήθια, περόνες, δακτυλίδια, ταινίες και ελάσματα), σιδερένια ομοιώματα αγροτικής άμαξας, επίπλων, οβελών και κρατευτών, πήλινα ειδώλια θεοτήτων, συμποσιαστών, ζώων και πουλιών, καθώς και πήλινα και χάλκινα αγγεία. Ξεχωριστές για τον πλούτο τους είναι δύο γυναικείες ταφές της τρίτης κατηγορίας, που ήταν κτερισμένες με χρυσά, αργυρά, χάλκινα και σιδερένια κοσμήματα (διαδήματα, ρόδακες, σφηκωτήρες, ενώτια, επιστόμια, περιδέραια, περίαπτα, περόνες, δακτυλίδια, ταινίες και ελάσματα), γυάλινες, πήλινες και φαγεντιανές χάντρες, σιδερένια μαχαίρια, σιδερένια ομοιώματα αγροτικής άμαξας, πήλινα ειδώλια, καθώς και πήλινα, φαγεντιανά και χάλκινα αγγεία.

Από τα χρυσά επιστόμια και ελάσματα των αρχαϊκών ταφών ενδιαφέροντα είναι αυτά με παραστάσεις όρθιων εραλδικών λιονταριών, ζώων που συμβολίζουν τη βασιλική δύναμη και εξουσία. Από τα άλλα κτερίσματα ενδιαφέροντα είναι οι μελανόμορφοι κορινθιακοί κρατήρες, αλλά και οι αττικίζοντες κρατήρες με ζώα και πουλιά (προϊόντα μαζικής παραγωγής των μέσων του 6ου αι. π.Χ. ενός εργαστηρίου της Χαλκιδικής, που μιμείται έργα του εργαστηρίου του Λυδού), καθώς και οι μελανόμορφες αττικές κύλικες (με ιππείς και πουλιά, ιππείς και νέους, διονυσιακές σκηνές).
Από το 2000 μέχρι σήμερα έχουν ερευνηθεί 915 ταφές. Το αστικό αυτό κέντρο, το όνομα του οποίου δεν έχει ακόμα πιστοποιηθεί επιγραφικά, ήταν ιδρυμένο στο μέσο της εύφορης περιοχής της βόρειας Βοττιαίας (της χώρας των βουκόλων), πάνω στο σταυροδρόμι των βασικών οδικών αξόνων της Κάτω Μακεδονίας και κοντά στην τότε ακτογραμμή του Θερμαϊκού Κόλπου, αποτελώντας νευραλγικό σημείο ελέγχου και ορμητήριο των Αργεάδων Μακεδόνων με επικεφαλής τους Τημενίδες. Η εγκατάσταση των Μακεδόνων στην περιοχή είχε γίνει ήδη στο β΄ μισό του 7ου π.Χ. και στους ανάλογους τάφους βρίσκουμε προϊόντα τέχνης από τη Χαλκιδική, τη νότια Ελλάδα, τα νησιά του Αιγαίου και την Ιωνία χρονολογούνται γύρω στο 580 π.Χ. Υπάρχει δηλαδή άνοιγμα της μακεδονικής αγοράς και της οικονομίας από την αρχή της βασιλείας του Αλκέτα, πατέρα του Αμύντα Α΄.

Τα περιστέρια τρώνε την Σφίγγα

2008-09-07T12:42:00.001+03:00

Τι είναι αυτό που το πρωί έχει τέσσερα πόδια, το μεσημέρι δύο και το βράδυ τρία; Ο πρώην μεγαλύτερος εχθρός της Σφίγγας της Αιγύπτου, ο άνθρωπος. Που αντικαταστάθηκε από ένα μικρό, φτερωτό και άκακο πλάσμα, το οποίο, όμως, απειλεί να την κάνει «κομματάκια»: τα περιστέρια.
Ο γενικός διευθυντής αρχαιοτήτων της Αιγύπτου Ζάχι Χαουάς ανακάλυψε πρόσφατα ότι η Σφίγγα αποτελεί.... πολύ νόστιμο μεζέ για τα συγκεκριμένα πτηνά, τα οποία τσιμπολογούν το πλούσιο σε ασβέστιο πέτρωμά της και, αφού βρίσκουν τροφή, εγκαθίστανται επί του γλυπτού, κάνοντας φωλιές στα αυτιά και στα μάτια του. Ο τεράστιος φόβος των αξιωματούχων της Αιγύπτου είναι μήπως προσελκυσθούν πληθυσμοί περιστεριών από γειτονικούς τόπους, οπότε θα έχουν να αντιμετωπίσουν αμέτρητες νέες αποικίες περιστεριών.
Η εγκατάσταση περιστεριών στις γλυπτές κοιλότητες του ασβεστόλιθου δεν είναι, απλώς, θέμα αισθητικής. Τα περιτώματά τους έχουν τόση οξύτητα ώστε να αποβαίνουν ολέθρια για τον βράχο, τον οποίο κατατρώνε. Ακριβώς γι’ αυτούς τους λόγους σε όλες τις πόλεις της Ευρώπης που έχουν μνημεία, χρησιμοποιούνται πολλοί τρόποι απομάκρυνσης των περιστεριών. Από τους φυσικούς (γεράκια) μέχρι τη χρήση ακίδων και σπειρών (συμβαίνει και στην Αθήνα) ή τη χρήση υπερήχων (κυρίως στην Ιταλία).
Λόγω της φύσης του μνημείου, η Αίγυπτος θα έπρεπε να στραφεί μάλλον στο τελευταίο μέσον. Αλλά, το ανυπέρβλητο πρόβλημα είναι το κόστος, το οποίο δεν είναι σε θέση να καλύψει. Ομως, αν δεν ληφθούν μέτρα εδώ και τώρα, η περίφημη Σφίγγα μπορεί να χάσει και άλλα τμήματα της κεφαλής της και να καταλήξει σιγά- σιγά σε μια άμορφη μάζα, που δεν θα θυμίζει σε τίποτα το επιβλητικό μνημείο του παρελθόντος.
Η Σφίγγα είναι ηλικίας 4600 ετών και κατασκευάστηκε από έναν μονόλιθο ο οποίος προέρχεται από το ίδιο λατομείο κατασκευής των πυραμίδων στην Γκίζα. Ηταν παραγγελία του βασιλιά Χεφρίνου, του οποίου η πυραμίδα βρίσκεται ακριβώς πίσω της. Εχει κεφαλή γυναίκας και σώμα λιονταριού, μήκος 57 μέτρων και ύψος 20.
Εχει συντηρηθεί πολλές φορές στη μακραίωνη ιστορία της. Οι πρώτες γνωστές μας επεμβάσεις έγιναν το 1400 π.Χ. από τον μετέπειτα Φαραώ Τούθμωσι τον τέταρτο, που την είχε καθαρίσει από την άμμο μέσα στην οποία ήταν θαμμένη και είχε κάνει επισκευές. Μάταιος κόπος. Ξανατάφηκε σύντομα. Τα στρατεύματα του Ναπολέοντα τη βρήκαν χωρίς την μύτη της, θαμμένη μέχρι τον λαιμό. Κατά τη διάρκεια του 19ου και του 20ού αιώνα έγιναν πολλές επεμβάσεις, ιδίως κατά τη δεκαετία του ’80, οπότε η Σφίγγα μπήκε στην εντατική. Χημικά διαφόρων ειδών επιστρατεύθηκαν για να στερεώσουν την επιφάνεια του λίθου η οποία διαβρώνεται από την υγρασία, τις δονήσεις από τα πούλμαν των επισκεπτών και από ανατινάξεις με δυναμίτη που γίνονταν σε παρακείμενη περιοχή και από την όξινη βροχή λόγω ρύπανσης.
Τότε ήταν που ο Ζάχι Χαουάς είπε ότι η Σφίγγα αντέχει για 1000 χρόνια ακόμη. Λογάριαζε χωρίς τα περιστέρια.

Ο Μάρκος Αυρήλιος σε υπερφυσικό μέγεθος

2008-08-26T12:14:00.003+03:00

Τελικά, τρίτωσε το... καλό στην αρχαία Σαγαλασό. Τμήματα ενός ακόμη αγάλματος, σπουδαίας τέχνης και πάλι, εντοπίστηκαν σε ρωμαϊκά λουτρά που ανασκάπτονται τα τελευταία χρόνια στην πόλη, που βρίσκεται στα βάθη της Τουρκίας. Ανήκουν στο άγαλμα του Μάρκου Αυρηλίου, ενός από τους πέντε καλούς αυτοκράτορες της Ρώμης, και εξέχοντος στωικού φιλοσόφου, ο οποίος κυβέρνησε τη ρωμαϊκή αυτοκρατορία από το 161 μέχρι το 180 μ.Χ.
Τα τμήματα του κολοσικού αγάλματος του εντοπίσθηκαν είναι: η κεφαλή, ύψους περίπου ενός μέτρου, λεπτοδουλεμένη, με τα χαρακτηριστικά γουρλωτά μάτια του αυτοκράτορα, και γένι, μέρος των ποδιών από τα γόνατα και κάτω και το δεξί του χέρι. Στα πόδια φορά σανδάλια διακοσμημένα με παραστάσεις λεόντων, έλικες και ασπίδες Αμαζόνων.
Κατά πάσα πιθανότητα ο κορμός του αγάλματος δεν θα βρεθεί ποτέ. Οι αρχαιολόγοι που διενεργούν τις ανασκαφές θεωρούν πως ο κορμός αποτελούνταν από ορειχάλκινη πανοπλία που μέσα είχε ξύλο ή πηλό. Το υλικό αυτό καταστράφηκε όταν το δωμάτιο στο οποίο βρισκόταν κατέπεσε από σεισμό ανάμεσα στο 540 και 620 μ.Χ. και δεν επισκευάστηκε ποτέ.
Το άγαλμα του Μάρκου Αυρηλίου είναι το τρίτο που εντοπίζεται στα λουτρά αυτά, που έχουν εμβαδόν 1.250 τετραγωνικά μέτρα. Πέρσι είχε βρεθεί το κολοσικό άγαλμα του Αδριανού, ενώ φέτος, λίγες μέρες πριν, η αρχαιολογική σκαπάνη χτύπησε κομμάτια από το επίσης κολοσικό άγαλμα της αυτοκράτειρας Φαυστίνας της πρεσβυτέρας, συζύγου του Αντωνίνου Πίου.

Δώδεκα χρόνια οι αρχαιολόγοι διενεργούν έρευνες στη συγκεκριμένη αίθουσα ψυχρών λουτρών, που είχε σχήμα σταυρού και ψηφιδωτά δάπεδα. Οταν πέρσι έφεραν στο φως το άγαλμα του Αδριανού σε μια κόγχη, έδωσαν την ερμηνεία ότι ο χώρος ήταν ένα «νυμφαίο» για την οικογένεια των Αντωνίνων. Και τούτο επειδή σε άλλη κόγχη, απέναντι από αυτή του Αδριανού, βρήκαν γυναικεία σανδάλια και οδηγήθηκαν στο συμπέρασμα πως εκεί στεκόταν το άγαλμα της Βίμπιας Σαβίνας, συζύγου του φιλέλληνα αυτοκράτορα.Απέναντι από την κόγχη όπου βρέθηκαν τα τμήματα αγάλματος της Φαυστίνας, οι αρχαιολόγοι έφεραν στο φως άλλα υποδήματα, ανδρικά αυτή τη φορά και συμπέραναν ότι εκεί βρισκόταν το άγαλμα του συζύγου της, Αντωνίνου Πίου, διαδόχου του Αδριανού. Τώρα, με τα νέα ευρήματα, σιγουρεύονται πως εκεί υπήρχε πινακοθήκη των Αντωνίνων.
Ο καθηγητής Γουέλκενς, που προΐσταται των ανασκαφών, σημείωσε πως το εύρημα αποτελεί μία από τις καλύτερες αναπαραστάσεις του Μάρκου Αυρηλίου. Οι ανασκαφές στην Σαγαλασσό, που υπήρξε σπουδαίο κέντρο κατά την αρχαιότητα, συνεχίζονται.

Η Τροία του τρωικού πολέμου;

2008-08-25T15:55:00.001+03:00

Υπήρξε η Ομηρική Τροία; Ο Ερίκος Σλήμαν πίστευε πως ναι, οι διάδοχοί του όμως ματαίως αναζητούσαν επί τόσα χρόνια μια ένδειξη. Και να που βρέθηκε: η αμυντική τάφρος της Υστερης Εποχής του Χαλκού, ένας καμένος πίθος και ένα λιθόστρωτο της ίδιας περιόδου, ίσως δώσουν απαντήσεις περί του αν έγινε πράγματι ο Τρωικός πόλεμος ή τον έπλασε η φαντασία του ποιητή- των ποιητών.
Σκάβοντας βορειοανατολικότερα από εκεί που μέχρι τώρα γίνονταν οι ανασκαφές, ο Ερνστ Περνίτσκα και οι συνεργάτες του εντόπισαν πρόσφατα την αμυντική τάφρο σε μήκος 1,3 χιλιομ. Μέχρι στιγμής, αυτά είναι τα δεδομένα. Εχουμε ευρήματα που ανήκουν περίπου στην εποχή κατά την οποία τοποθετείται ο διασημότερος πόλεμος της αρχαιότητας- συνολικά της Ιστορίας. Περί το 1180- 1150 π.Χ.
Ο καθηγητής Περνίτσκα επιμένει ότι με βάση τα νεώτερα των τελευταίων ημερών, η Τροία ήταν μεγαλύτερη κατά τουλάχιστον εβδομήντα χιλιάδες τετραγωνικά μέτρα. Τριακόσιες πενήντα χιλιάδες τετραγωνικά αντί 270.000 υπολογίζεται πλέον το εμβαδόν της. Αρα, όπως είπε στις γερμανικές εφημερίδες την προηγούμενη εβδομάδα σε συνέντευξη Τύπου που έδωσε, επρόκειτο για την πρωτεύουσα ενός αρχαίου πριγκιπάτου η έκταση του οποίου θα πρέπει να υπολογίζεται σε 200 με 300 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Καλά όλα αυτά, όμως απάντηση στο ερώτημα αν υπήρξε ή όχι το Ιλιον του Ομήρου, δεν έχουμε και πάλι. Τουλάχιστον προς το παρόν. Οι ανασκαφές θα πρέπει να συνεχιστούν, ούτως ώστε να διαπιστωθεί αν και κατά πόσον θα επισημανθούν στρώματα καταστροφής και σχέσεις με τους «Αχαιούς» τους μυκηναίους κατοίκους της Ελλάδας. Μονάχα τότε θα μπορούμε να πούμε με την όποια σχετική βεβαιότητα πως η Τροία υπήρξε.
Αλλά για να συνεχιστούν οι ανασκαφές, χρειάζονται και οι χρηματοδοτήσεις, οι οποίες στις αρχές του φετινού καλοκαιριού έδειχναν να στερεύουν. Τότε ο διάδοχος του φημισμένου Μάνφρεντ Κόρμφαν (Μάνφρεντ Οσμάν Κόρφμαν μάλιστα κατόπιν επιλογής του) είχε ανακοινώσει ότι, οι ανασκαφές ολοκληρώνονται φέτος. Οπως είχε πει, είκοσι χρόνια μετά την έναρξη των ανασκαφών από τον Κόρφμαν, τα ευρήματα πρέπει να συντηρηθούν και να μελετηθούν. Οι εκτιμήσεις δεν πρέπει να παρουσιάζονται σε ετήσιους τόμους, όπως μέχρι τώρα, αλλά πρέπει να εκδοθούν έξι τόμοι με συνολική θεώρηση των ερευνών. Ενα μουσείο θα πρέπει να στεγάσει όλα τα κινητά ευρήματα- και αυτά που έχουν φυγαδευτεί στο εξωτερικό. Ο χώρος θα πρέπει να αποκτήσει διαδρομές και να γίνουν αναστηλώσεις και συντηρήσεις συμβατές με ένα Μνημείο της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της ΟΥΝΕΣΚΟ. Τέλος, είχε πει, θα πρέπει να συνεχιστούν μόνον οι ανασκαφές στο λόφο Ασαγικέντ, όπου πιθανώς υπάρχουν τα αρχαία νεκροταφεία.
Εντελώς ξαφνικά όμως, και τρεις εβδομάδες πριν ολοκληρωθεί η ανασκαφική περίοδος, εντοπίσθηκαν τα κατάλοιπα της Υστερης Χαλκοκρατίας, που επιβάλλουν συνέχιση των ανασκαφών και, φυσικά, φέρνουν πρωτοσέλιδα στις εφημερίδες και νέες χρηματοδοτήσεις. Σύμπτωση;

Στα βήματα των αρχαίων Φοινίκων

2008-08-11T13:33:00.003+03:00

Δεινοί θαλασσοπόροι και σπουδαίοι έμποροι. Οι Φοίνικες έμειναν γνωστοί στην Ιστορία και για τα δύο, όπως και για την εφεύρεση του αλφαβήτου και της αλφαβητικής γραφής. Ο Ηρόδοτος μάλιστα αναφέρει πως το 600 π.Χ. ήταν οι πρώτοι που έκαναν τον περίπλου της Αφρικής. Δυόμιση χιλιάδες χρόνια (και πλέον) μετά, ένα πλοίο σαν τα αρχαία φοινικικά, ετοιμάζεται να επαναλάβει το ίδιο ταξίδι.
Η Δαμασκός, πολιτιστική πρωτεύουσα του αραβικού κόσμου για το 2008 έχει συμπεριλάβει στα προγράμματά της την κατασκευή και πλεύση του πλοίου, το ταξίδι του οποίου ξεκινά την ερχόμενη Κυριακή. Το υλικό του είναι το ξύλο πεύκου. Κατασκευάστηκε από ομάδα δέκα ανθρώπων που εργάστηκαν γι’ αυτό οκτώ μήνες, με πρότυπο παραστάσεις αγγείων και πληροφορίες από ναυάγια αρχαίων φοινικικών πλεούμενων. Η μόνη διαφορά από αυτό που θεωρείται «πρωτότυπό» του, είναι το σύστημα πλοήγησής του, που είναι υπερσύγχρονο.
Το πλήρωμα αποτελείται από εθελοντές Βρετανούς είκοσι τον αριθμό, και ετοιμάζεται για δύσκολες καταστάσεις. Στον δρόμο τους, μπορεί να μη συναντήσουν «Λαιστρυγόνες και Κύκλωπες» όμως ο «θυμωμένος Ποδεισώνας» πιθανότατα δεν θα λείπει. Ιδίως όταν θα παραπλέουν το Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας, ίσως συναντήσουν μεγάλες δυσκολίες. Γι’ αυτό και επέλεξαν να ξεκινήσουν τώρα το διάρκειας ενός έτους ταξίδι τους, ώστε να βρίσκονται στη Νότιο Αφρική Δεκέμβριο ή Ιανουάριο, οπότε εκεί είναι καλοκαίρι. Διατρέχουν επίσης τον κίνδυνο να έρθουν αντιμέτωποι με πειρατές.
Ο αρχηγός της αποστολής, Φίλιπ Μπίαλ, αναφέρει στο BBC ότι πιστεύει πως έχουν 70% πιθανότητες να πάνε όλα καλά. Ομως, δεν παύει να υπάρχει και το υπόλοιπο 30%, που τους ανησυχεί. Οχι τόσο, πάντως, ώστε να ακυρώσουν τα σχέδιά τους.
Ούτε και η έλλειψη όχι απλώς κάθε πολυτέλειας αλλά έστω και στοιχειωδών πραγμάτων φαίνεται να σταματά τους εθελοντές, οι περισσότεροι από τους οποίους δεν γνωρίζουν καν από θαλασσινά ταξίδια. Τι και αν στα αμπάρια, όπου θα κωπηλατούν, δεν έχει εξαερισμό, τρεχούμενο νερό και τι και αν για τα 20 μέλη του πληρώματος υπάρχει μια τουαλέτα μόνο; Θα το αντέξουν, υπόσχονται στους άλλους και στους εαυτούς τους! Οι εμπειρίες που θα ζήσουν θα είναι φυσικά μοναδικές.
Το ταξίδι του ομοιώματος φοινικικού πλοίου ξεκινά λοιπόν την Κυριακή, ενώ το δικό μας ομοίωμα της «Αργώς» δεν κατάφερε να πλεύσει προς την Κολχίδα. Οι τουρκικές αρχές, ως γνωστόν, δεν έδωσαν τις απαραίτητες άδειες. Αλλά εδώ ισχύει το «κάθε εμπόδιο για καλό». Με αυτή την κατάσταση στη Γεωργία, ίσως και να γλυτώσαμε από όχι και τόσο ευχάριστες καταστάσεις και περιπέτειες.

Η Παναγία Σουμελά στον Πόντο

2008-07-24T15:43:00.000+03:00

Την έντονη ανησυχία τους σχετικά με τις εκτελούμενες υπό την ευθύνη του Υπουργείου Πολιτισμού της Τουρκίας αναστηλωτικές εργασίες στην Ιστορική Μονή της Παναγίας Σουμελά του Πόντου εξέφρασαν με ερώτησή του στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή οι ευρωβουλευτές του ΠAΣOK Kώστας Mποτόπουλος, Kατερίνα Mπατζελή, Σταύρος Λαμπρινίδης και Mαριλένα Kοππά.

΄Oπως αναφέρουν στην ερώτησή τους οι ευρωβουλευτές του ΠAΣOK, τα έργα παραποιούν ιστορικά στοιχεία του μνημείου όπως οι αγιογραφίες, τα χριστιανικά σύμβολα και η αρχιτεκτονική δομή των κτιρίων και παρουσιάζουν σοβαρές τεχνικές αστοχίες με αποτέλεσμα οι Τούρκοι αρχαιολόγοι να ζητούν τη διακοπή των έργων πριν την ολοκληρωτική αλλοίωση του μνημείου.

Δεδομένης της μεγάλης ιστορικής σημασίας της Ιεράς Μονής της Παναγίας Σουμελά οι ευρωβουλευτές ρωτούν την Επιτροπή με ποιες ενέργειες μπορεί να συμβάλει στην ορθή αποκατάσταση του μνημείου μέσω κοινοτικής χρηματοδότησης ή ανταλλαγής βέλτιστων πρακτικών με χώρες όπως η Ελλάδα, που έχει αναπτύξει τεχνογνωσία στην αναστήλωση χριστιανικών μνημείων και συνδέεται ιστορικά και πολιτιστικά με το συγκεκριμένο μνημείο.
Το πλήρες κείμενο της ερώτησης των ευρωβουλευτών του ΠAΣOK έχει ως εξής:

O τουρκικός Τύπος επιβεβαιώνει σε πρόσφατα δημοσιεύματα καταγγελίες ότι οι εκτελούμενες υπό την ευθύνη του Υπουργείου Πολιτισμού της Τουρκίας αναστηλωτικές εργασίες στην Ιστορική Μονή της Παναγίας Σουμελά του Πόντου προκαλούν ανεπίτρεπτες παρεμβάσεις και παραμορφώσεις που αλλοιώνουν τον θρησκευτικό χαρακτήρα του μνημείου. Επισημαίνεται συγκεκριμένα ότι τα έργα παραποιούν τα ιστορικά του στοιχεία όπως τις αγιογραφίες, τα χριστιανικά σύμβολα και την αρχιτεκτονική δομή των κτιρίων και παρουσιάζουν σοβαρές τεχνικές αστοχίες με αποτέλεσμα να παρατηρούνται ρωγμές στο μνημείο. Σύμφωνα με δήλωση του διευθυντή του Mουσείου της Τραπεζούντας το αποτέλεσμα της αναστήλωσης είναι τόσο κακό ώστε οι εργασίες πρέπει να επαναληφθούν εξαρχής. Παρόμοιες θέσεις εξέφρασαν Τούρκοι αρχαιολόγοι καθώς και εκπρόσωποι του τουριστικού τομέα ζητώντας τη διακοπή των έργων πριν την ολοκληρωτική αλλοίωση του μνημείου.

Δεδομένης της μεγάλης ιστορικής σημασίας της Ιεράς Μονής της Παναγίας Σουμελά, καθώς και των δεσμεύσεων που έχει αναλάβει η Τουρκία για τον σεβασμό της πολιτιστικής της κληρονομιάς, ερωτάται η Επιτροπή:

1. Σε ποιες ενέργειες και συστάσεις προτίθεται να προχωρήσει προς τις τουρκικές αρχές για την ορθή αποκατάσταση του εν λόγω μνημείου, λαμβάνοντας υπόψη την ιστορική του σημασία;
2. Υπάρχει δυνατότητα κοινοτικής συγχρηματοδότησης για την αποκατάστασή του;
3. Mε ποιους τρόπους μπορεί να συμβάλει η ανταλλαγή βέλτιστων πρακτικών μεταξύ των αρμόδιων υπηρεσιών που έχουν αναλάβει τις αναστηλωτικές εργασίες και αντίστοιχων υπηρεσιών από άλλες χώρες, όπως η Ελλάδα, που έχει αναπτύξει τεχνογνωσία στην αναστήλωση χριστιανικών μνημείων και συνδέεται ιστορικά και πολιτιστικά με το συγκεκριμένο μνημείο;

...Και μυαλό δεν έβαλαν!!!!

2008-05-22T09:49:00.001+03:00

Η ηλεκτρονική ξενάγηση σε μουσεία και αρχαιολογικούς χώρους, είχε εγείρει αμφισβητήσεις κατά το παρελθόν ως προς το πώς έγιναν οι αναθέσεις από τον Οργανισμός Προβολής Ελληνικού Πολισμού. Τώρα, ένας άλλος φορέας του υπουργείου Πολιτισμού, το Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων και Απαλλοτριώσεων (ΤΑΠΑ) ετοιμάζεται να κάνει ανάθεση για ξεναγήσεις σε μνημεία μέσω κινητού τηλεφώνου, με επιλογές που γεννούν ερωτήματα.
Ωστόσο, το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο που εξέτασε το θέμα, προσπάθησε κυρίως να αποσείσει την ευθύνη από επάνω του. Το ΚΑΣ, που έχει δεχτεί δημόσια πολλές βολές, φαίνεται πως έχει αποφασίσει να αντιδράσει όχι λαμβάνοντας πιο αυστηρά μέτρα, αλλά αυτοπεριορίζοντας τις δικαιοδοσίες του, συρρικνώνοντας τα δικαιώματά του και κυρίως το ηθικό του δικαίωμα.
Την προηγούμενη φορά είχε διατυπωθεί το ερώτημα αν θα έπρεπε να γίνει διαγωνισμός, διότι μονάχα μία εταιρεία κινητής τηλεφωνίας έχει δικαίωμα να κάνει αυτές τις ξεναγήσεις με ηχογραφημένα μηνύματα. Ο Νικόλαος Μουρτζάς επανέφερε το ερώτημα ζητώντας να μάθει γιατί δεν έγινε διαγωνισμός, όπως ορίζεται από τη νομοθεσία για παροχές υπηρεσιών, ώστε να υπάρξει διαφάνεια.
Η απάντηση του προέδρου του ΤΑΠΑ Κυριάκου Ρερέ ήταν πως δεν απαιτείται διαγωνισμός, επειδή... οι εταιρείες κινητής τηλεφωνίας λειτουργούν στην Ελλάδα μονοπωλιακά.
Ο κ. Μουρτζάς επέμενε ότι ένας διαγωνισμός θα ήταν υπέρ του ελληνικού δημοσίου. Τότε, ο γενικός γραμματέας του ΥΠΠΟ Θ. Δραβίλλας είπε πως υπεύθυνο για το αν θα γίνει διαγωνισμός είναι το ΤΑΠΑ και το ΚΑΣ έχει τις αρμοδιότητες που του δίνει ο αρχαιολογικός νόμος και μόνο. «Διαφορετικά, είπε, εμείς θα νομίζαμε τους εαυτούς μας σοφούς και η κοινωνία θα θεωρούσε ότι το συμβούλιο έχει λύση για κάθε έλλειμμα και πρόβλημα».
Ο κ. Μουρτζάς αντέτεινε πως καλώς μπαίνει η συζήτηση για τα διαδικαστικά, αφού το συμβούλιο πρέπει να εξασφαλίσει τη διαφάνεια και για τον υπουργό (οι γνωμοδοτήσεις του γίνονται υπουργικές αποφάσεις) και διαφοροποιήθηκε ως προς το συγκεκριμένο ζήτημα.
Το πιλοτικό πρόγραμμα ξεναγήσεων με κόστος 1,5 ευρώ ανά λεπτό, από τα οποία τα μισά θα πηγαίνουν στο κράτος, θα ξεκινήσει τον Αύγουστο σε μνημεία του κέντρου των Αθηνών και απευθύνεται μονάχα σε αλλοδαπούς.

Η ζωή και ο θάνατος στην Αίγυπτο και στην Ελλάδα

2008-05-12T11:42:00.006+03:00

Ενα καρβέλι ψωμί, σκεύη με τα οποία οι αρχαίοι Αιγύπτιοι έτρωγαν και έπιναν, ταπεινά αντικείμενα της καθημερινής ζωής. Και άλλα αντικείμενα, πολύτιμα, για την «επέκεινα» ζωή, τον θάνατο. Περιβλήματα από μούμιες, κτερίσματα για τους νεκρούς, ομοιώματα πλοίων, πορτραίτα φαγιούμ. Δίπλα τους, η λάμψη του χρυσού, των πολύτιμων λίθων, έργα μικροτεχνίας, θαυμαστά για τη Ζωή και τον Θάνατο. Δύο όψεις δύο πολιτισμών, στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, την Τετάρτη στις 8 το βράδυ εγκαινιάζονται οι επανεκθέσεις της Αιγυπτιακής Συλλογής και της Συλλογής Σταθάτου.
Ο αρχαίος Αιγυπτιακός πολιτισμός είναι ο μόνος από τους μεγάλους πολιτισμούς της Μεσογείου, εκτός του ελληνικού, που αντιπροσωπεύεται στο ΕΑΜ ήδη από το 1890. Η αιγυπτιακή συλλογή κατέχει σημαντική θέση παγκοσμίως και τα αντικείμενά της καλύπτουντην ιστορία του αρχαίου Αιγυπτιακού πολιτισμού, από την Προδυναστική μέχρι και τη Ρωμαϊκή εποχή (4000 π.Χ. – 4ος αι. μ.Χ.)

Στην εμπλουτισμένη επανέκθεση πολλά είναι τα νέα αντικείμενα που προστέθηκαν. Τα εκθέματα (αγάλματα, ειδώλια, στήλες, σαρκοφάγοι, περιβλήματα μουμιών, μούμιες ζώων, αγγεία, ταφικά κιβώτια, πορτραίτα τύπου «Φαγιούμ», κοσμήματα κ.ά) καλύπτουν όλες τις πτυχές της ζωής του Αιγυπτιακού πολιτισμού. Εξαιρετικά ενδιαφέρον είναι το χάλκινο άγαλμα της πριγκίπισσας- ιέρειας Τακουσίτ (περί το 670 π.Χ.), που το όνομά της σημαίνει «Η Αιθιοπίς» και πιθανόν να παραπέμπει σε συγγενικό δεσμό ή γάμο με Αιθίοπα. Πατέρας της ήταν ο Μεγάλος Αρχηγός λιβυκής φυλής, Ακανός Β΄. Βρέθηκε το 1880 στην Κάτω Αίγυπτο, κοντά στη λίμνη Μαρεώτιδα, νότια της Αλεξάνδρειας.
Η Συλλογή Σταθάτου, καρπός μακρόχρονης συλλεκτικής επίδοσης και αφειδώλευτης διάθεσης χρημάτων των δωρητών, απαρτίζεται από 971 έργα μικροτεχνίας και χρυσοχοΐας και αποτελεί δωρεά της Ελένης και του Αντώνη Σταθάτου στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο. Καλύπτει από την 5η χιλιετία π.Χ. έως και τα μεταβυζαντινά χρόνια.
Η προηγούμενη έκθεση έφερε τη σφραγίδα της Ηούς Ζερβουδάκη, που τόσο άδικα έφυγε από τη ζωή τον προηγούμενο μήνα. Η παρούσα έκθεση ακολουθεί το ίδιο σκεπτικό, με την κατάταξη των συνόλων και την ομαδοποίηση των μεμονωμένων έργων κατά τη χρονολογική τους εξέλιξη. Επιδιώκει, επίσης, να διατηρήσει την ατμόσφαιρα της ιδιωτικής Συλλογής και την αίσθηση της προσωπικής σχέσης της συλλέκτριας με τα πολύτιμα αποκτήματά της, που τα συνταιριάζει μεταξύ τους με βάση τα ενδιαφέροντα και την ιδιοσυγκρασία της.

Νεολιθικά ευρήματα από τη Χαλκιδική, εξαίρετα λίθινα πρωτοκυκλαδικά και μινωικά αγγεία, μυκηναϊκά κοσμήματα, χαρακτηριστικά χάλκινα γεωμετρικά περίαπτα, μοναδικά αρχαϊκά χρυσά κοσμήματα και χάλκινα αγαλμάτια, αργυρά σκεύη του 5ου αι. π.Χ. από την Ιωνία, το πήλινο μικρογραφημένο αυγό και οι περίφημοι θησαυροί χρυσών αριστουργηματικών κοσμημάτων του 4ου αι. π.Χ. και των ελληνιστικών κοσμημάτων από τη Δημητριάδα και το Καρπενήσι, πλούσιες σειρές χρυσών ρωμαϊκών ενωτίων και δαχτυλιδιών, δείγματα από τα περίτεχνα στολίδια της βυζαντινής δέσποινας και, τέλος, μεταβυζαντινά αργυρά σκεύη, ξεχωρίζουν ανάμεσα στα εκλεκτά έργα μικροτεχνίας, που το καθένα χαρακτηρίζει με μοναδικό τρόπο την εποχή του.

Ποιανού είναι ο Παρθενώνας;

2008-05-07T18:53:00.002+03:00

Γκρίζα διαφήμιση γίνεται στον Γύρο της Αθήνας, όπως λέει η Μαρία Δαμανάκη στη Βουλή. Με ερώτηση που κατέθεσε σήμερα προς τον υπουργό Πολιτισμού, η βουλευτής τονίζει πως στις διαφημιστικές αφίσες
«που έχουν κατακλύσει τους δρόμους της πόλης, με έκπληξη παρατηρεί κανείς πως παρουσιάζεται ο Παρθενώνας ως έμβλημα, όχι μόνο του Γύρου της Αθήνας, αλλά και πολυεθνικής εταιρίας, που προφανώς είναι χορηγός. Είναι αυτονόητο ότι οι χορηγοί όλων των δραστηριοτήτων εμφανίζονται στα διαφημιστικά υλικά. Ωστόσο το κορυφαίο μνημείο της Ελλάδας είναι προκλητικό να καθίσταται σύμβολο οποιασδήποτε πολυεθνικής εταιρίας.»
Η Μαρία Δαμανάκη ερωτά τον υπουργό Πολιτισμού Μιχάλη Λιάπη: «Είναι ενήμερο το Υπουργείο Πολιτισμού για τη χρήση του Παρθενώνα με τον τρόπο αυτό στα διαφημιστικά υλικά του Γύρου της Αθήνας και ποια είναι η θέση του για το θέμα;
Η Ακρόπολη, πάντως, από αύριο θα έχει κινητοποιήσεις των εργαζομένων στα έργα, τα οποία κινδυνεύουν να σταματήσουν. Οκτώ μήνες τώρα, «περιμένουν να λάβουν τα χρήματα που τους οφείλονται». Όπως τονίζουν σε ανακοίνωση του Πανελληνίου Συλλόγου Εργατοτεχνιτών Υπουργείου Πολιτισμού, «πλέον ο κόσμος της ασυνέπειας της πολιτικής ηγεσίας, έφτασε στο χτένι και η υπομονή στα όριά της.» Αύριο Πέμπτη, όπως και την Παρασκευή και τη Δευτέρα, οι εργαζόμενοι στην Ακρόπολη οργάνωσαν εκδηλώσεις διαμαρτυρίας στην είσοδο της Ακρόπολης από τις 11 έως τις 11.30πμ.
Θα έχουν πικέτες και πανώ και θα μοιράζουν στους επισκέπτες το εξής κείμενο: «αγαπητοί επισκέπτες, αυτά που έρχεστε να δείτε αποτελούν την ιστορική και πολιτιστική μας κληρονομιά. Είναι μια προσφορά της αρχαίας Ελλάδας στο σύγχρονο κόσμο.
Εμείς οι εργαζόμενοι στα έργα, υπηρετούμε εδώ και πολλά χρόνια με υψηλή επαγγελματική τεχνική αλλά και αγάπη την αποκατάστασή τους.
Δυστυχώς όμως, η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Πολιτισμού δεν είναι συνεπής στις οικονομικές της υποχρεώσεις, τόσο απέναντι στα έργα όσο και απέναντί μας.
Μας οφείλουν χρήματα από τον Οκτώβριο του 2007. Οκτώ μήνες τώρα κάνουμε υπομονή χάριν του σκοπού που υπηρετούμε.
Τα έργα χωρίς χρήματα δεν μπορούν να προχωρήσουν. Απαιτούμε εδώ και τώρα, τη χρηματοδότηση των έργων αλλά και την καταβολή των χρημάτων που μας οφείλουν.»

Σκοτώθηκε η Ηώς Ζερβουδάκη

2008-04-27T23:00:00.005+03:00

Η επίτιμη διευθύντρια αρχαιοτήτων Ηώς Ζερβουδάκη σκοτώθηκε στις 12 παρά επτά λεπτά το μεσημέρι της Μ. Πέμπτης στον πεζόδρομο της οδού Τοσίτσα, βγαίνοντας από το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο. Την παρέσυρε μηχανή και την τραυμάτισε θανάσιμα. Εξέπνευσε στον «Ευαγγελισμό» λίγες ώρες μετά.

Η κηδεία της θα γίνει την Τρίτη, 29 Απριλίου, ώρα 12 το μεσημέρι από το Γʼ Νεκροταφείο Αθηνών.

Η Ηώς Ζερβουδάκη είχε γενηθεί το 1935 στην Αθήνα από γονείς Κωνσταντινοπολίτες. Σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και ακολούθως συνέχισε τις σπουδές της στην Βόννη με τον καθηγητή Ernst Langlotz, από όπου πήρε το διδακτορικό της δίπλωμα στην Κλασική Αρχαιολογία το 1961 με θέμα «Αττική πολύχρωμη κεραμική από τα τέλη του 5ου και από τον 4ο αιώνα π.Χ. με ανάγλυφες παραστάσεις».

Στην Αρχαιολογική Υπηρεσία του Υπουργείου Πολιτισμού εισήχθη το 1965 και τοποθετήθηκε στην Εφορεία Αρχαιοτήτων Δωδεκανήσου. Υπηρέτησε στα Δωδεκάνησα και στις Κυκλάδες, φτάνοντας και μέχρι τον βαθμό του Εφόρου. Υπηρέτησε δύο φορές ως Διευθύντρια Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων του Υπουργείου Πολιτισμού την περίοδο 1980-1982 και 1990-1991.

Στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο είχε τοποθετηθεί ως Εφορος Αγγείων από το 1982. Το 1997 ανέλαβε την θέση του διευθυντού του Μουσείου, την οποία υπηρέτησε ως το 1999, οπότε και ολοκλήρωσε την υπηρεσιακή της σταδιοδρομία. Εργάστηκε αόκνως για την μεγάλη επανέκθεση της συλλογής αγγείων του ΕΑΜ, όπως και για την επανέκθεση της Συλλογής Σταθάτου.

Η Ηώς Ζερβουδάκη υπήρξε επιστήμων διεθνούς κύρους και αποδοχής. Πεδίο των επιστημονικών της ενδιαφερόντων υπήρξε η ελληνιστική περίοδος και ιδιαίτερα η μικροπλαστική και η αγγειογραφία. «Πότνια των αγγείων» την χαρακτήριζαν οι συνάδελφοί της. Τις ευρύτατες γνώσεις της πρόσφερε αφειδώλευτα σε νέους συναδέλφους της, τους οποίους αγαπούσε και ανεδείκνυε.

Στέλεχος του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων, υπήρξε επί πολλά χρόνια μέλος του Διοικητικού του Συμβουλίου, και χρημάτισε Πρόεδρός του το διάστημα 1977-1979.

Υπήρξε μέλος του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου από το 1999 μέχρι το 2005. Στη θητεία της σε αυτό υπήρξε αδέκαστη, υπερασπιζόμενη πάντοτε με πάθος και σθένος την προστασία των μνημείων. Αλλωστε, από οποιαδήποτε θέση και αν υπηρέτησε την πολιτιστική κληρονομιά, βασικές της αρχές ήταν η προστασία και η ανάδειξη των μνημείων μέσα από την βαθειά επιστημονική έρευνα, την σχολαστική τεκμηρίωση και την άρτια δημοσίευση. Μεγάλη και καθοριστική υπήρξε η συμβολή της στην καθιέρωση του θεσμού της διοργάνωσης των Διεθνών Συνεδρίων για την Ελληνιστική Κεραμική.

Η μεγάλη της αγάπη ήταν η Ρόδος. Ως πρόεδρος της Επιστημονικής Επιτροπής της Λίνδου είχε αφιερώσει όλη της την ικμάδα τα τελευταία χρόνια στις αναστηλώσεις των μνημείων της, επιτυγχάνοντας ένα άρτιο επιστημονικά αποτέλεσμα, διεθνώς αποδεκτό, παράλληλα με την απόλυτη απορρόφηση των διαθέσιμων κοινοτικών και εθνικών πόρων.

Η Ηώς Ζερβουδάκη υπήρξε μέλος της Επιτροπής Πολιτισμού της Βουλής, του ΔΣ του Ελληνικού Τμήματος του LIMC (Εικονογραφικό Λεξικό της Ελληνικής Μυθολογίας), ισόβιο μέλος της Αρχαιολογικής Εταιρείας, αντεπιστέλλον μέλος του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου.

Υ.Γ. Θα ήθελα να αναφερθώ ειδικώς στην «ανεξέλεγκτη» οδό Τοσίτσα, ανάμεσα σε ένα εκπαιδευτικό ίδρυμα και δύο μουσεία (ΕΑΜ και Επιγραφικό) όπου όλη τη μέρα γίνονται αγοραπωλησίες ναρκωτικών και περιφέρονται τα ανθρώπινα ράκη πρεζωμένα. Οι διευθυντές των Μουσείων έχουν επανειλημμένα ενοχλήσει την Αστυνομία, έχουν ενημερώσει τον Δήμο Αθηναίων και το υπουργείο Πολιτισμού, το Πολυτεχνείο έχει διαμαρτυρηθεί στο υπουργείο Παιδείας, αλλά τίποτα δεν γίνεται. Κάτι πρέπει να γίνει. Θα είναι το καλύτερο στη μνήμη της.

Βρέθηκε ο Μακεδόνας

2008-04-22T17:16:00.000+03:00

Λήξη συναγερμού. Ο Κώστας Μακεδόνας και οι δύο συνεπιβάτες του εντοπίστηκαν ζωντανοί. Αυτό θα είναι ένα Πάσχα που δεν πρόκειται ποτέ να ξεχάσουν.

Αγνοείται ο Κώστας Μακεδόνας;

2008-04-22T16:30:00.003+03:00

Ενα ελικόπτερο στο οποίο επέβαινε ο Κώστας Μακεδόνας έχει εξαφανιστεί από τα ραντάρ εδώ και περίπου τρία τέταρτα. Είχε απογειωθεί από το Ελευθέριος Βενιζέλος λίγο μετά τις 3 το μεσημέρι. Στην Τανάγρα έπιασαν το τελευταίο σήμα του και από εκεί και πέρα αγνοείται. Μαζί με τον τραγουδιστή ήταν και άλλα δύο άτομα. Ελπίζουμε για το καλύτερο.

Λεύκωμα 50ετούς νεάνιδος

2008-04-20T09:51:00.006+03:00

Η (Θεά)Αφροδίτη μού έστειλε μια πρόσκληση, να συμμετάσχω στο παιχνίδι με το λεύκωμα. Ιδού λοιπόν οι απαντήσεις μου. Κατερίνα, θα συνεχίσεις;

1.Όνομα: Αγγελάκι- διαβολάκι
2. Γενέθλια: 3/08 (μία και λέων)

3. Ζώδιο: το είπαμε! Λέων
4. Χρώμα μαλλιών:Το κανονικό;

5. Χρώμα ματιών: Γαλανά, χωρίς καταρράκτη.

6. Έχεις ερωτευτεί ποτέ; ααααααχ...
7. Είδος μουσικής που ακούς: Κλασική και ελληνική (ΠΡΟΣΟΧΗ! Οχι σκυλάδικα. Τα σιχαίνομαι. Και μη ρωτήσετε ποια είναι σκυλάδικα. Ολα τα σύγχρονα. Αντε, σχεδόν όλα).
8. Χαρακτήρας Disney/Warner Bross: Νταίζη Ντακ, ως φυσική ξανθιά (πρώην)...

9. Ποιος φίλος/φίλη σου μένει πιο μακριά; Ο Θάνος OVI, στη Φινλανδο-σουόμι. Την καλημέρα μου και καλή του επιτυχία για αύριο.

10. Πρώτο πράγμα που σκέφτεσαι μόλις ξυπνήσεις: Αυτός ο καφές κόκκαλα έχει;

11. Κάτι που έχεις πάντα μαζί σου και δεν το αποχωρίζεσαι: το τετράδιο όπου σημειώνω τα πάντα και που γράφει μονίμως ΣΤ2 κλασικό (ε, καλά, η κλάση μου ήταν κομμάτι παλιά, τότε που το γυμνάσιο ήταν εξατάξιο).

12. Τι έχεις στον τοίχο σου; Αχχχ! Βιβλιοθήκες.

13. Τι έχεις κάτω απ' το κρεβάτι σου; χαλί (να τον πατήσω).

14. Αν ήσουν μόνος/η στο σπίτι και άκουγες ένα βάζο να σπάει τι θα έκανες; κατασκοπία να δω ποιος είναι/

15. Αγαπημένος αριθμός: 7 (εκατομμύρια ευρώ).

16. Αγαπημένο όνομα: Αλέξανδρος. Μα να μην τα «έχω» ποτέ με κανέναν Αλέξανδρο!

17. Τα χόμπι σου: Διάβασμα, ταξίιιιιιδια, φωτογραφία.

18. Πού θα ήθελες να ήσουν τώρα; Στη Νέα Υόρκη και να κοιτάζω βιτρίνες. (Ε, καλά, το Μητροπολιτικό Μούσείο μπορεί να περιμένει. Δεν θα φύγει...)

19. Μια ευχή για το μέλλον: Να έχω όλους τους ανθρώπους μου γύρω μου γερούς και μετά από πολλά- πολλά χρόνια.

20. Αν μπορούσες να ταξιδέψεις στο χρόνο και να γυρίσεις πίσω, σε ποια εποχή θα πήγαινες; Στην εποχή του Ομήρου υπό την προϋπόθεση ότι θα τον γνώριζα (ναι, ακριβώς, για να δω αν υπήρξε. Και μετά, θα έκανα ένα παγκόσμιο αποκλειστικό!).

21. Φωτιά! Πάρε κάτι μαζί σου: Τη γάτα. Ολα τα άλλα ας γίνουν στάχτη (που έγιναν, δηλαδή).

22. Αγαπημένο λουλούδι: Μενεξέδες. Εχω δυο γλαστράκια στο μπαλκόνι μήπως και πάθει κάτι το ένα.
23. Αγαπημένη σειρά: Φέτος το αν υπήρχες θα σε χώριζα, ειδικά στις σκηνές Αρζόγλου- Κρούσκα.

24. Αγαπημένη ταινία: Η ζωή είναι ωραία (Smile as if you were a child).

25. Αγαπημένο τραγούδι: Φαίδρα του Μίκη Θεοδωράκη σε στίχους Γιάννη Θεοδωράκη με τη Μελίνα Μερκούρη.

26. Aγαπημένο βιβλίο: Ο Μικρός Πρίγκιπας.

27. Αγαπημένο ζώο: Αλογο, λιοντάρι, τίγρης.

28. Αγαπημένο ρούχο: Κάτι πολύ απλό- όπως της Μελίνας, ένα μαύρο φόρεμα αρμάνι με διαμαντένια κουμπιά. Σε ΚΑΜΙΑ περίπτωση γούνα.

29. Αγαπημένος καλλιτέχνης/ιδα: Ουουουου. Ισα με εκατό.

30. Αγαπημένο χρώμα: Μπλε.

31. Αγαπημένο φαγητό: Γεμιστά- δυστυχώς, δεν περιφρονώ τίποτα...

32. Με ποιον χαρακτήρα από cartoon (Disney, WB, comics) ταυτίζεσαι; Με τη Μαφάλντα.

33. Κακή συνήθεια: Τα νεύρααααααα μου.

34. Χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς σου που σου αρέσει: Εξυπνάδα (λέμε τώρα. Διότι πώς γίνεται να νομίζεις πως είσαι έξυπνη και να σε κάνουν οι άλλοι ό,τι θέλουν;)

35. Χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς σου που δεν σου αρέσει: Kι είν' όλα μαύρα, κι είν' όλα μαύρα.

36. Συνηθισμένη ατάκα: Αντε μέχρι τη γωνία να δεις αν έρχομαι. Που δεν θα έρχομαι, δηλαδή.

37. Δουλειά που θα ήθελες να κάνεις: Γιατρός Χωρίς Σύνορα / χωρίς όρια, κυριολεκτικά. (το έκλεψα από την Αφροδίτη. Χε, χε).

38. Μεγαλύτερος φόβος: Μήπως χάσω τους ανθρώπους που αγαπώ. Φυσική απώλεια, εννοώ.

39. Η καλύτερη pizza: Αυτή που τρώω με τα ανίψια κάνοντας μμμμ μμμμ.

40. Πιστεύεις ότι τα κατοικίδια ζώα είναι...: πολύ μεγάλη χαρά για όσους τα αγαπάνε. Ανταποδίδουν την αγάπη που τους δίνεις στο πολλαπλάσιο και σε διασκεδάζουν αφάνταστα.

Γυμνώνουν τον Παρθενώνα

2008-04-09T17:57:00.000+03:00

Κανένα ενθύμιο από τα χέρια του Φειδία και των μαθητών του δεν θα αφήσουν στον Παρθενώνα. Το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο χθες βράδυ (πολύ αργά και χωρίς την παρουσία του γενικού γραμματέα του υπουργείου Πολιτισμού) γνωμοδότησε υπέρ της αποδοχής σχετικής πρότασης που είχε κατατεθεί στην Επιτροπή Συντηρήσεως Μνημείων Ακροπόλεως (ΕΣΜΑ). Δηλαδή, γνωμοδότησε υπέρ του να καθαιρεθούν οι 14 μετόπες της δυτικής πλευράς αν και όταν αυτή αναστηλωθεί και να μη μείνει γλυπτός λίθος επί λίθου.
Το φοβερό είναι πως οι 14 δυτικές μετόπες, οι μόνες που θα έχουν απομείνει στο μνημείο μετά την αποξήλωση και των δύο βορείων, που θα γίνει σύντομα, δεν είναι σε ιδιαίτερα καλή κατάσταση. Όμως κάποιοι, που παίζουν τα δικά τους παιχνίδια με τα αρχαία, προσπαθούν να τις ξηλώσουν και αυτές για να μπει και άλλο υλικό στην αίθουσα του Παρθενώνα στο Νέο Μουσείο (προσοχή: σε καμία περίπτωση δεν υπονοείται ο Οργανισμός Ανεγέρσεως Νέου Μουσείου Ακροπόλεως όταν μιλάμε για παιχνίδια. Αυτός είναι αμέτοχος παντελώς).
Προς το παρόν, λοιπόν, θα καθαιρεθούν οι δύο μετόπες της βόρειας πλευράς που έχουν απομείνει στον μεγάλο ναό. Η μία μάλιστα είναι θρυλική, γιατί είναι η μόνη που δεν απολαξεύτηκε από τους χριστιανούς, οι οποίοι «είδαν» στην παράστασή της…. τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου. Με αυτό το όνομα, «Ευαγγελισμός» είναι γνωστή και σήμερα. Θα αναστηλωθεί επίσης ο θριγκός (το τμήμα του μνημείου επάνω από τους κίονες και τα επιστύλια) της βόρειας κιονοστοιχίας.
Η ΕΣΜΑ μέχρι τώρα έκανε διεθνή συνέδρια για ψύλλου πήδημα, αλλά ουδείς είπε ότι πρέπει να γίνει συνέδριο και γι’ αυτό το θέμα, που είναι μείζον. Όμως, ποιος ξέρει πια τι είναι μείζον στο υπουργείο Πολιτισμού; Αυτή τη στιγμή το ταμείο της Ακρόπολης είναι παντελώς άδειο και κανείς δεν ενδιαφέρεται. Το μόνο που νοιάζει τους ιθύνοντες είναι να προαναγγέλλουν κατάργηση των ειδικών λογαριασμών. Και αυτό πρέπει να γίνει, αλλά ποιος θα βρει λεφτά για τον πολιτισμό;
Ευτυχώς, από βδομάδα το ΚΑΣ αλλάζει. Αυτό που με φοβίζει, πάντως, είναι μήπως η νέα σύνθεση είναι χειρότερη από την προηγούμενη και πέσει κι άλλο κλάααααααμα για τα μνημεία. Διότι πλέον, όλα μπορεί να τα περιμένει κανείς. Όλα.

Ο Ζυλ Ντασέν αγκαλιά με τη Μελίνα

2008-03-31T22:08:00.002+03:00

Μαζί στη ζωή, μαζί και στον θάνατο. Πέρα και πάνω από υπηκοότητες, θρησκείες, πεποιθήσεις. Ο αιώνιος έρωτας της Μελίνας Μερκούρη με τον Ζύλ Ντασέν για λίγο διακόπηκε από τον δικό της θάνατο. Από εδώ και πέρα οι δυο τους θα είναι και πάλι μαζί, καθώς ο Ζυλ, Τζούλι για την ίδια και τους αγαπημένους του, είχε ζητήσει να ταφεί δίπλα της.
Ο κατ’ επιλογήν Ελληνας, που γεννήθηκε Αμερικανός, το 1911 στο Κονέκτικατ, ο γιος του Ρωσο-Εβραίου κουρέα από το Μιντλτάουν του Κονέκτικατ, ο διάσημος σκηνοθέτης, ο πολύτιμος συμπαραστάτης της Μελίνας στην καριέρα, στους αγώνες και στα οράματά της, ο αγωνιστής της Δημοκρατίας, ο πρόεδρος του Ιδρύματος Μελίνα Μερκούρη έφυγε σήμερα το βράδυ στα 97 του χρόνια στο σπίτι της οδού Αθηναίων Εφήβων όπου έμενε μόνος- συντροφιά με τις αναμνήσεις του και με τους ανθρώπους που είχαν αγαπήσει τον ίδιον και το άλλο του «μισό»: την κυρία Αγγελική, την κυρία Τίτη, την κυρία Αννα.
Εδώ και μέρες πάλευε με τον θάνατο, αντιμετωπίζοντάς τον στωικά. Τελικά, τον άφησε να τον καταβάλει. Η τελευταία του δημόσια εμφάνιση ήταν και αυτή προς «χάριν» της γυναίκας που αγάπησε: στο μνημόσυνό της, στις 6 Μαρτίου στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών. Εκτοτε χρειάστηκε να νοσηλευθεί αρκετό καιρό, μέχρι το πικρό, χθεσινό βράδυ. Μαζί του χάνεται μια ολόκληρη εποχή, γεμάτη όμορφους και σκληρούς αγώνες στην τέχνη και την πολιτική.
Η κινηματογραφική του σταδιοδρομία υπήρξε εκπληκτική. Ηταν ένας αληθινά διεθνής σκηνοθέτης που οδηγήθηκε στην αυτοεξορία από το «κυνήγι μαγισσών» της εποχής του Μακάρθι στις αρχές της δεκαετίας του 50. Συνδυάζοντας περίφημα την παραδοσιακή αφηγηματικότητα του Χόλιγουντ με το πιο σοφιστικέ στυλ του ευρωπαϊκού κινηματογράφου έκανε ταινίες στην Αγγλία, τη Γαλλία, την Ιταλία και την Ελλάδα. Ταινίες που ίσως δεν είχαν τίποτα κοινό ανάμεσά τους, είχαν όμως πίσω τους τη μεγάλη πνοή του.
Η σχέση του με τη Μελίνα Μερκούρη υπήρξε μοναδικός και φλογερός. Για χάρη της άφησε στο τέλος ακόμα και την τέχνη του και υπήρξε σύντροφός της, αν όχι καθοδηγητής της, στα μεγάλα οράματά της για μια άλλη Ελλάδα, με έναν ισχυρό και προβεβλημένο πολιτισμό. Ηταν εκείνος που τη βοήθησε καθοριστικά (αν δεν της το υπέβαλε) να συλλάβει την ιδέα της επιστροφής των Μαρμάρων του Παρθενώνα από την Ελλάδα στο Βρετανικό Μουσείο.
Αφοσιωμένος στην ίδια και στην χώρα μας, την προέτρεπε με δύναμη όση και τρυφερότητα να υπηρετήσει τις ιδέες και την ιδεολογία της, ήταν το βασικό της στήριγμα μαζί με ανθρώπους όπως ο Κωνσταντίνος Αλαβάνος, ο Σπύρος Μερκούρης, η Μανουέλα Παυλίδου, η Μαρία Σκούρτη. Ο Ζυλ Ντασέν ζήτησε και πήρε την ελληνική υπηκοότητα, σφραγίζοντας με αυτή του τη χειρονομία την πίστη και αγάπη του στην Ελλάδα. Δεν σκέφτηκε να την εγκαταλείψει, άλλωστε, μετά τον θάνατο της Μελίνας. Εμεινε να βοηθήσει να γίνουν όσα οραματίστηκε και προικοδότησε με όλα του τα δικαιώματα από το έργο του το Νέο Μουσείο Ακροπόλεως.
Μαχητικός μέχρι το τέλος, ο Ζυλ Ντασέν καυτηρίασε τους ανθρώπους και τις πολιτικές που έβαζαν εμπόδια στο μεγάλο αυτό Ονειρο: το νέο μουσείο. Εδειχνε τη χαρά του με κάθε τρόπο όσο το Μουσείο κατασκευαζόταν. Ο Θάνατος τον πρόλαβε και δεν θα είναι στα εγκαίνιά του. Κάτι μας λέει, όμως, πως τη μέρα που τα Μάρμαρα θα επιστρέψουν σε αυτό, από το Βρετανικό Μουσείο, ο Ζυλ Ντασέν θα ξαναγεννηθεί μαζί με τη Μελίνα Μερκούρη. Μέχρι τότε θα την κρατά αγκαλιά και θα της ψιθυρίζει στον αιώνιο ύπνο τους πως τα όνειρα- όλα τα όνειρα- θα λάβουν κάποτε εκδίκηση.
Η κηδεία του θα γίνει την Τετάρτη το μεσημέρι από τον ισραηλιτικό τομέα του Γ' Νεκροταφείου της Αθήνας και η ταφή στο Α' Νεκροταφείο.

Το Θιβέτ και η Κίνα

2008-03-25T10:04:00.005+02:00

Εχω μεγαλώσει αρκετά, για να έχω αυταπάτες. Καταλαβαίνω πως τίποτα δεν είναι αυθόρμητο και αθώο. Ωστόσο, δεν μπορώ να παραγνωρίσω τα δικαιώματα του Θιβέτ και ας σκέφτομαι ότι πίσω από τις διαμαρτυρίες όσο πλησιάζουν οι Ολυμπιακοί Αγώνες του Πεκίνου βρίσκεται το ιερατείο, κάποιοι πολιτικοί και δεν ξέρω ποιοι άλλοι. Εχουν απόλυτο δίκαιο να διαμαρτύρονται και επικροτώ τις γενναίες αντιδράσεις τους κατά το «ταξίδι» της Ολυμπιακής Φλόγας στην Πεολοπόννησο.
Επικροτώ, επίσης, τους Γάλλους δημοσιογράφους που άνοιξαν το πανό με τους ολυμπιακούς κύκλους να έχουν μετατραπεί σε χειροπέδες. Διότι δεν είναι μόνο το Θιβέτ. Η Κίνα καταπατά στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα όπως αυτό του να μην εργάζονται τα παιδιά. Για να μην πω για τα δημοκρατικά δικαιώματα και μπλέξουμε σε κυκεώνα.
Επειδή όμως από την κρατική ΕΡΤ που μετέδιδε την αφή της φλόγας δεν είδαμε τις σκηνές, λέω πρώτον να τις δούμε στο BBC και δεύτερον να «βομβαρδίσουμε» την ΕΡΤ με ηλεκτρονικά μηνύματα διαμαρτυρίας.
Δεν τέλειωσα. Επειδή ο Γκόρντον Μπράουν έχει συναντήσεις με Κινέζους στο προσεχές μέλλον, αποφάσισα (όσο και αν γνωρίζω ότι οι Αγγλοι πολιτικοί δεν είναι οι πλέον προοδευτικοί) και του έστειλα ένα ηλεκτρονικό μήνυμα για να βοηθήσει ώστε να επιστρέψουν οι ξένοι δημοσιογράφοι στην πρωτεύουσα του Θιβέτ Λάσα, από την οποία έχουν εκδιωχθεί και έτσι δεν έχουμε εικόνα των ταραχών. H διεύθυνση: mail@freetibet.org
Τέλος, υπέγραψα και σε μια online καμπάνια υπέρ της ελευθερίας στο Θιβέτ: εδώ. Απευθύνεται στην κινεζική κυβέρνηση. Ε, κάτι πρέπει να κάνουμε κι εμείς. Δεν μπορεί να μένουμε με σταυρωμένα χέρια.

Τα ωραία έργα τέχνης όμορφα «καίγονται»

2008-03-04T10:43:00.003+02:00

Είναι πολλά τα λεφτά, θα μπορούσε να πει κανείς αναφερόμενος στην πώληση κλεμμένων έργων τέχνης ανά τον κόσμο. Το FBI υπολογίζει πως η παράνομη διακίνηση αποφέρει περί τα έξι δις δολλάρια και η Ιντερπόλ έχει καταγράψει 30.000 αντικείμενα στην ειδική βάση δεδομένων. Επομένως, η ανάκτηση των τεσσάρων πινάκων που κλάπηκαν από τη Ζυρίχη (έργα των Σεζάν, Ντεγκά, Μονέ και Βαν Γκογκ) είναι εξαιρετικά αμφίβολη. Αν και, πολλές φορές η τύχη δεν είναι με το μέρος των ληστών.
Πάντως, σε κάθε περίπτωση, τα περίφημα και εύθραυστα έργα τέχνης, περνάν από δεκάδες χέρια εγκληματιών προτού επιστραφούν στους αρχικούς τους ιδιοκτήτες. Οπως λένε ειδικοί περί το θέμα, δεν είναι δυνατόν να εμφανιστούν στην αγορά, καθώς έχουν καταγραφεί ως κλεμμένα. Επομένως, οι παράνομοι ιδιοκτήτες τους θα τα κρατήσουν για περίπου δέκα χρόνια και στη συνέχεια θα ζητήσουν χρήματα προκειμένου να τα επιστρέψουν ή θα τα μπερδέψουν με το εμπόριο όπλων και ναρκωτικών, όπου θα τα κρατούν ως ενέχυρα, «κρατώντας» ταυτοχρόνως ο ένας τον άλλον.
Υπάρχει και η πιθανότητα κάποιος συλλέκτης, γκαλερίστας ή μέλος οίκου δημοπρασιών, εν γνώσει ή εν αγνοία του για το ότι είναι κλεμμένα, να προσπαθήσει να τα διοχετεύσει στην αγορά ως «λανθάνοντα» έργα των δημιουργών τους, χρησιμοποιώντας πλαστά πιστοποιητικά προέλευσης. Σε αυτή την περίπτωση, η οργάνωση «Μητρώο χαμένων έργων τέχνης» παρεμβαίνει αποτελεσματικά, καθώς οι ενδιαφερόμενοι δεν έχουν παρά να συμβουλευθούν τη βάση δεδομένων της. Εργα που έχουν κλαπεί και έχουν «περαστεί» στη βάση αυτή δεν αφαιρούνται ποτέ, εκτός εάν οι νόμιμοι κάτοχοι ενημερώσουν ότι επανακτήθηκαν.
Η βόρεια Κύπρος, το κατεχόμενο δηλαδή τμήμα του νησιού, και η Ταϊβάν είναι τα δύο μέρη του κόσμου όπου καταλήγουν κλεμμένα έργα τέχνης, καθώς η κρατική τους υπόσταση είναι αδύναμη. Επίσης, δεν ισχύουν οι διεθνείς συνθήκες για την έκδοση καταζητούμενων, αφού δεν έχουν κυρωθεί από τους συγκεκριμένους.
Εδώ θα πρέπει να ανοίξουμε μια παρένθεση και να πούμε ότι το κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου αποτελεί, φυσικά, παράδεισο και για τις κλεμμένες αρχαιότητες του νησιού. Διακινούνται προς το εξωτερικό χωρίς πρόβλημα, αποστερώντας τη μεγαλόννησο από ισχυρά σημάδια του παρελθόντος της.
Μονάχα 15 με 30% από τα «διάσημα» έργα τέχνης επιστρέφουν στους κατόχους τους. Οπως εκτιμούν οι εκπρόσωποι του «Μητρώου χαμένων έργων τέχνης» πολλά μεταπωλούνται σε υποπολλαπλάσιες τιμές, χωρίς οι νέοι ιδιοκτήτες να γνωρίζουν την πραγματική τους αξίας. Δεν είναι λίγες οι φορές που οικογένειες ολόκληρες, οι οποίες είχαν αγοράσει με καλή πίστη πίνακες ή γλυπτά ανακαλύπτουν εκατό χρόνια μετά πως είχαν στα χέρια τους αληθινούς θησαυρούς. Σε αυτές τις περιπτώσεις, τα έργα βαφτίζονται «λανθάνοντα» και ξαναβγαίνουν στην αγορά. Σε άλλες περιπτώσεις, όμως, είναι τόσο γνωστά, ώστε εκείνοι που τα έκλεψαν τα καταστρέφουν, για να μη συλληφθούν με αυτά.
Η Σκότλαντ Γιαρντ δίνει και μια ακόμη διάσταση στο θέμα. Συχνά, λένε αξιωματούχοι της, ένας πίνακας χρησιμοποιείται και για τη μεταφορά μεγάλων ποσών εκτός χώρας. Οι τελωνειακοί δεν είναι κριτικοί τέχνης. Επομένως, μπορεί ο καθένας να προσπαθήσει να περάσει πίνακες αξίας εκατομμυρίων λέγοντας ότι είναι πάμφθηνοι. Στη συνέχεια, τους δίνει αντί για τα χρήματα που χρωστά από όπλα, ναρκωτικά και άλλες παράνομες δραστηριότητες. Ακόμα πιο εύκολο είναι να μεταφέρει κάποιος κλεμμένα νομίσματα που κοστίζουν, φερ’ ειπείν, 10.000 στερλίνες το καθένα. Απλώς, γεμίζει με αυτά τις τσέπες του.
Ας δούμε ανάγλυφα τι μπορεί να συμβεί, με την εξιστόρηση πραγματικών γεγονότων: Δύο πίνακες του σπουδαίου Βρετανού ζωγράφου Τέρνερ, «Η σκιά και το σκοτάδι» και το «Φως και χρώμα» που ανήκαν στην Τέιτ Γκάλερι εκλάπησαν το 1994 ενώ βρίσκονταν σε έκθεση στη Φραγκφούρτη. Η αξία τους, έφτανε τα 50 εκατομμύρια δολάρια. Παρέμειναν στη Γερμανία και χρησιμοποιήθηκαν ως ενέχυρο για ναρκωτικά. Ενα χρόνο μετά οι ληστές συνελήφθησαν, αρνήθηκαν όμως να αποκαλύψουν πού βρίσκονται οι πίνακες. Στην κλοπή ήταν ανακατεμμένος και ένας Σέρβος ζωγράφος, ο Αρκάν.
Το 2000, έξι μήνες μετά την αυτοκτονία του Αρκάν, ο πρώτος πίνακας επεστράφη στην Τέιτ. Το γεγονός κρατήθηκε μυστικό μέχρι το 2002 οπότε επεστράφη και ο δεύτερος. Εγινε γνωστό- αλλά η Τέιτ ποτέ δεν το επιβεβαίωσε- πως δόθηκαν 3,5 εκατ ευρώ στη Γερμανία, διότι έπρεπε να πληρωθούν πολλοί πληροφοριοδότες, οι οποίοι οδήγησαν στην εύρεση των πινάκων.
Αν τα «επώνυμα» έργα τέχνης επιστρέφονται στους ιδιοκτήτες μέχρι και 30%, όσοι χάνουν πίνακες, γλυπτά ή αρχαία μικρότερης αξίας από τα αρχοντικά τους, υφίστανται πανωλεθρία. Μόλις το 1% από αυτές τις «μικρές» κλοπές επιστρέφει. Επίσης, ένα γλυπτό μικρής αξίας, με «πλούσιο» υλικό όμως, έχει και αυτό τη θέση του στην παράνομη αγορά. Κλασικό παράδειγμα, ένα γλυπτό του Χένρι Μουρ, βάρους δύο τόνων. Η αξία του δεν υπερέβαινε τις 6.000 στερλίνες. Θα χρησιμοποιηθεί, κατά πάσα πιθανότητα, για την κατασκευή πλαστών «αρχαίων» νομισμάτων και άλλων μπρούτζινων αντικειμένων και θα αποφέρει πολλαπλάσια.

**************
Οι μεγαλύτερες κλοπές της εικοσαετίας

Δεκατρείς μεγάλες κλοπές έργων τέχνης έχουν γίνει τα τελευταία είκοσι χρόνια ανά τον κόσμο. Από τα έργα που εξαφανίστηκαν πολλά είναι, κατά μια περίεργη σύμπτωση, έργα του μεγάλου Ολλανδού ζωγράφου Βίνσεντ Βαν Γκογκ και άλλα, κατά επίσης περίεργη σύμπτωση, του Πικάσο.

-Δεκέμβριος 1988: ληστές κλέβουν τρεις πίνακες του Βαν Γκογκ, εκτιμώμενης αξίας 70- 90 εκατομμυρίων ευρώ από το μουσείο «Κρέλερ- Μουέλερ» της Ολλανδίας. Η αστυνομία εντοπίζει τους πίνακες χρόνια αργότερα.

-Μάρτιος 1990: η μεγαλύτερη κλοπή έργων τέχνης στην ιστορία της Αμερικής. Δύο άνδρες ντυμένοι με στολές αστυνομικών αφαιρούν πίνακες αξίας 300 εκατομμυρίων δολαρίων από του Μουσείο Γκάρντνερ της Βοστώνης. Βερμέερ, Ρέμπραντ και Μονέ που δεν επεστράφησαν ποτέ.

-Απρίλιος 1991. Κλοπή στο μουσείο Βαν Γκογκ του Αμστερνταμ. Είκοσι πίνακες αξίας τουλάχιστον δέκα εκατομμυρίων ευρώ ο καθένας. Εντοπίζονται μια ώρα αργότερα στο αυτοκίνητο που είχαν χρησιμοποιήσει οι κλέφτες για τη διαφυγή τους.

-Οκτώβριος 1994. Επτά πίνακες του Πικάσο, αξίας περίπου 44 εκατομμυρίων δολλαρίων κάνουν φτερά από μια γκαλερί στη Ζυρίχη. Εντοπίζονται και πάλι το 2000.

-Δεκέμβριος 2002: δυο άντρες μπαίνουν από την οροφή του Μουσείου Βαν Γκογκ στο Αμστερνταμ και κλέβουν δύο πίνακες αξίας 30 εκατομμυρίων δολαρίων. Ενα χρόνο μετά τους συλλαβάνουν και τους καταδικάζουν, αλλά εκείνοι μέχρι σήμερα αρνούνται να αποκαλύψουν πού είναι οι πίνακες.

-Μάιος 2003: ένας άνδρας αφαιρεί μια επιχρυσωμένη αλατιέρα του 16ου αιώνα, έργο του Μπ. Τσελίνι, αξίας 69,3 εκατ. δολαρίων από το Μουσείο της Τέχνης στη Βιένη. Το έργο εντοπίζεται λίγο αργότερα.

-Αύγουστος 2003: δύο άνδρες που παρακολουθούν ξενάγηση σε κάστρο της Σκωτίας κλέβουν έναν Βαν Γκογκ αξίας 65 εκατ δολαρίων. Το έργο ξαναβρίσκεται τέσσερα χρόνια μετά.

-Αύγουστος 2004: από το μουσείο Μουνκ στο Οσλο της Νορβηγίας, ληστές κλέβουν την περίφημη «Κραυγή» και μια «Μαντόνα» του, αξίας 141 εκατ δολαρίων. Τα έργα επιστρέφουν δύο χρόνια μετά.

-Φεβρουάριος 2006: Πίνακες Ματίς, Πικάσο, Μονέ και Νταλί εξαφανίζονται από μουσείο του Ρίο Ντε Τζανέιρο στη Βραζιλία, κατά τη διάρκεια εορτασμών για το καρναβάλι. Οι τοπικές αρχές εκτιμούν ότι η αξία τους ανέρχεται σε περίπου 50 εκατομμύρια δολάρια.

-Φεβρουάριος 2006: περί τα 300 μουσειακά αντικείμενα (ασημικά, πίνακες, ρολόγια) η αξία των οποίων εκτιμάται σε 142 εκατομμύρια δολάρια, «φεύγουν» από το μουσείο Ράσμπερι στη νότια Αγγλία- είναι η μεγαλύτερη κλοπή που έγινε ποτέ στη χώρα.

-Φεβρουάριος του 2007: στο σπίτι της εγγονής του Πικάσο στο Παρίσι, οι κλέφτες μπαίνουν νύχτα και αφαιρούν δύο πίνακες και ένα σκίτσο του, συνολικής αξίας, 66 εκατομμυρίων δολαρίων. Αργότερα, οι κλέφτες προσπάθησαν να πωλήσουν τα κλοπιμαία και συνελήφθησαν.

-Δεκέμβριος 2007: τρεις κλέφτες μπαίνουν σε μουσείο του Σάο Πάολο, κλέβουν έναν Πικάσο 50 εκατομμυρίων δολαρίων και μικρότερους πίνακες που ευτυχώς, εντοπίζονται λίγο μετά.

-Φεβρουάριος 2008: Σεζάν Ντεγκά, Βαν Γκογκ και Μονέ αφαιρούνται από γκαλερί της Ζυρίχης. Η αξία τους υπολογίζεται σε 163, 2 εκατομμύρια δολάρια.

Από τη σελίδα 123

2008-02-24T10:29:00.003+02:00

Προσκεκλημένη της Ιφιμέδειας, αντιγράφω από τη σελ 123 της Ανθολογίας Γιάννη Ρίτσου (επιλογή Χρύσας Προκοπάκη) των εκδόσεων Κέδρος την έκτη, έβδομη και όγδοη περίοδο.
(Ωστόσο, επειδή το ποίημα είναι ποίημα, και δεν μπορώ να το κόψω απότομα, βάζω και την πέμπτη περίοδο, ώστε να μη το πληγώσω)

ΑΝΤΑΛΛΑΓΗ

Εβγαλαν το αλέτρι στο χωράφι*
έφεραν το χωράφι στο σπίτι,-
μια άτέλειωτη ανταλαγή διαμόρφωνε
τη σημασία των ποραγμάτων.

Η γυναίκα άλλαξε θέση με το χελιδόνι,
κάθισε στη χελιδονοφωλιά της στέγης και κελάηδησε.
Το χελιδόνι κάθισε στον αργαλειό της κι ύφαινε
δέντρα, πουλιά, ψάρια, λουλούδια κι ανεμότρατες.

Αν ήξερες τι ωραίο που 'ναι το στόμα σου,
θα με φιλούσες μες στα μάτια να μη βλέπω.

Διαμαρτυρηθείτε για το Καφέ- Παρθενών

2008-02-21T16:01:00.002+02:00

Ταπεινός να προσέρχεσαι. Μύστης και προσκυνητής. Γεμάτος σεβασμό, αγάπη, σοβαρότητα. Να βλέπεις με τα μάτια σου και με τα μάτια της ψυχής σου. Το κάθε κύτταρό σου να αντλεί δύναμη από τα έργα των ανθρώπινων χεριών που χάραξαν το άφθαρτο σημάδι τους στην αιωνιότητα. Να είσαι περήφανος γι’ αυτά. Και να τα προστατεύεις με όποιο τρόπο μπορείς.
Κάτι σαν τον Ορκο των Αθηναίων Εφήβων. «Ου καταισχυνώ όπλα τα ιερά». Ου καταισχυνώ μνημεία τα ιερά, λοιπόν. Αυτά διδάχθηκα από γονείς- αντάρτες και δασκάλους φωτισμένους. Δεν θα ντροπιάσω τα ιερά μνημεία. Δεν θα επιτρέψω να μετατραπούν σε Οίκο Εμπορίου. Αμυνώ δε και μόνος και μετά πολλών. Θα παλέψω και μόνη και με τους άλλους μαζί.
Ξυπνήστε, λοιπόν, Χριστιανοί (δεκτοί και άλλων θρησκειών, όπως και άθεοι, σαν ελόγου μου). Θέλουν να κάνουν αναψυκτήριο δίπλα στον Παρθενώνα. Μέσα στο παλαιό μουσείο, που βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής από το μνημείο των μνημείων. Να πωλούν, λέει, νερό, αναψυκτικό-άντε και καφέ. Και να βγάλουν «τραπεζάκια έξω».
Δεν θα φαίνονται, λέει, διότι είναι χαμηλότερα από το τείχος της Ακρόπολης. Λες και αυτό είναι το πρόβλημα, αν θα φαίνονται απέξω. Και όχι ότι θα αποκτήσει μπαρ (να μη φοβόμαστε τις λέξεις) ο Παρθενώνας. Αλλωστε, και το «αναψυκτήριο» του κ. Μαγγίνα δείτε από πού ξεκίνησε και πού έφτασε.
Τρία- τέσσερα τραπεζάκια, λέει. Σαν να μην προσβάλλει και το ένα, έστω, και η μία πλαστική καρέκλα με το πλαστικό ποτηράκι και- στη συνέχεια- με την ομπρελίτσα και πάει λέγοντας. Σαν να μην ελλοχεύει ο κίνδυνος να στεγαστεί εκεί κάποιο πολυτελές μαγαζί κάποιου «ευνοούμενου»…
Το Κεντρικό Συμβούλιο Μουσείων, προχθές γνωμοδότησε υπέρ της μετατροπής του παλαιού μουσείου Ακροπόλεως (που είναι στον Ιερό Βράχο) σε μουσείο της Ιστορίας του Βράχου. Εκεί ενέκρινε καταρχήν και τη δημιουργία αναψυκτηρίου. Αν και ο Γιώργος Βουλγαράκης είχε πει πως όταν θα εξετάζονται θέματα αρχαιολογικών μουσείων οι αρχαιολόγοι θα είναι πλειονότητα, κάτι τέτοιο δεν συνέβη. Ηταν πέντε στους δώδεκα. Αλλά και από αυτούς, ουδείς μειοψήφησε. Το θέμα πρέπει να εξεταστεί στο ΚΑΣ, διότι θα έχει επίδραση στη λειτουργία του αρχαιολογικού χώρου της Ακρόπολης, αλλά αυτό ουδείς το παρετήρησε.
Ως πολίτης διαμαρτύρομαι εντόνως. Και επειδή η δύναμή μας είναι τα ιστολόγιά μας, σας καλώ να τους ξεφτιλίσουμε γιατί ευτελίζουν τον Ιερό Βράχο.
Δίνω τη σκυτάλη στην Ιφιμέδεια και στον Λουκρήτιο και τους καλώ να την δώσουν αλλού, για να τους φωνάξουμε ένα μεγάλο ουουουου.
update: για το αναψυκτήριο στην Ακρόπολη ο Ικτίνος μπήκε φυλακή και ο Καλλικράτης καταζητείται. Το κτήνος, δεν ξέρω...

Το μυστικό της Νεφερτίτης

2008-02-18T11:45:00.002+02:00

Το όνομά της, Νεφερτίτη, σημαίνει «έρχεται η όμορφη». Από την προτομή της, που εκτίθεται στο Μουσείο του Βερολίνου, ξέρουμε πως πράγματι ήταν όμορφη. Αν όμως αληθεύουν οι τωρινές επισημάνσεις των αρχαιολόγων, η βασίλισσα της Αιγύπτου Νεφερτίτη, θα πρέπει να ήταν εντυπωσιακή.
Οπως αναφέρει το περιοδικό Archaoelogy (Αρχαιολογία) οι αρχαιολόγοι, μελετώντας μια σειρά πορτραίτων της βασίλισσας, καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι η Νεφερτίτη θα πρέπει να είχε σχιστά μάτια, σαν τις γυναίκες της Απω Ανατολής. Οπως πολλές αρχαιολογικές ανακαλύψεις, και αυτή έγινε τυχαία, από μια συγκριτική μελέτη η οποία ξεκίνησε από σαρκοφάγους που εντοπίσθηκαν πρόσφατα. Τα ευρήματα θύμιζαν (χωρίς να είναι) εκείνα που είχαν βρεθεί στο εργαστήρι του Τούθμωση, ενός σπουδαίου Αιγύπτιου ζωγράφου. Ολη η οικογένεια της Νεφερτίτης είχε παρασταθεί από τον χρωστήρα του. Ανάμεσά τους, η μεγαλύτερη κόρη της, Μεριτάτεν, η οποία έχει τα ίδια μάτια.
Μελετώντας και άλλα πορτραίτα της, οι ειδικοί διαπίστωσαν πως σε όλα παρουσιάζεται το ίδιο φαινόμενο. Το πρόβλημα είναι πως δεν έχει εντοπισθεί η μούμια της, η οποία ενδεχομένως θα μπορούσε να δώσει απαντήσεις στα ερωτήματα- αν και δεν είναι βέβαιο, καθώς η επιδερμίδα στο συγκεκριμένο σημείο ίσως και να μην είχε διατηρηθεί σε καλή κατάσταση. Επομένως, από εδώ ξεκινούν οι πιθανολογήσεις.
Περιέργως, οι συγκεκριμένοι αρχαιολόγοι δεν αντιμετωπίζουν το ενδεχόμενο η βασίλισσα να καταγόταν από την Απω Ανατολή. Ισως γνωρίζουν πως κάτι τέτοιο δεν θα ήταν δυνατόν λόγω των ηθών, των εθίμων, αλλά και των καταστάσεων της εποχής. Εξετάζουν, λοιπόν, δύο ενδεχόμενα: το ένα είναι να έπασχε από κάποια συγκεκριμένη, κληρονομική, ασθένεια, και το δεύτερο είναι να ζωγραφίζονταν εκείνη την περίοδο με αυτό τον συγκεκριμένο τρόπο τα μάτια όλων των ηγεμόνων.
Το τελευταίο καταρρίπτεται από τη συνέχιση της μελέτης. Ακόμα και ο σύζυγος της Νεφερτίτης, ο Ακενατών, δεν παριστάται με λοξά, σχιστά μάτια. Μονάχα ο νεαρός άνακτας που έγινε γνωστός μετά την ανακάλυψη του τάφου του, ο Τουταγχαμών, έχει τα ίδια μάτια με τη Νεφερτίτη. Αλλοι λένε ότι ήταν γιος της, άλλοι όχι. Αλλοι, επίσης, επιμένουν πως η συγκεκριμένη γονιδιακή μετάλλαξη, που εμφανίζει τα σχιστά μάτια, κληροδοτείται από μάνα σε κόρη.
Οπως και να έχει, οι επιστήμονες θα εξακολουθούν να ερευνούν το θέμα και θα μας πουν κάποτε ποια εκδοχή υποστηρίζουν με μεγαλύτερη και ποια με μικρότερη βεβαιότητα. Μέχρι τότε, η Νεφερτίτη θα «καίει» πάντοτε καρδιές και θα ανάβει και φωτιές. Σαν τη φωτιά που παραλίγο να ανάψει ανάμεσα στη Γερμανία και την Αίγυπτο, όταν η δεύτερη ζήτησε την προτομή από την πρώτη και εκείνη, αρχικά, αρνήθηκε. Στη συνέχεια πρυτάνευσαν ωριμότερες σκέψεις και έτσι το πολύτιμο εύρημα, που βγήκε κρυφά από τη χώρα, θα επιστρέψει για μια περιοδική έκθεση στο Νέο Μουσείο του Καΐρου, όταν αυτό εγκαινιαστεί- περίπου 100 χρόνια μετά από την εποχή που η βασίλισσα άφηνε χωρίς τη θέλησή της την μυθική Αμάρνα, την πόλη στην οποία βασίλεψε, και έφευγε για τον κρύο βορρά. Ηταν και αυτή μια αποικιοκρατική λογική, η οποία, επίσημα τουλάχιστον, έχει εκλείψει στις μέρες μας- και ευτυχώς.

Η Ντόλλη Γουλανδρή έχασε τη μάχη

2008-02-15T19:11:00.000+02:00

Η Ελλάδα έχασε μια σπουδαία γυναίκα, που είχε αφιερώσει τη ζωή της στην πολιτιστική κληρονομιά μας. Η Ντόλλη Γουλανδρή, ψυχή του μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης, δεν είναι πια ανάμεσά μας. Εφυγε σε ηλικία 87 ετών, σήμερα το απόγευμα στο σπίτι της, νικημένη από μια δύσκολη ασθένεια την οποία πάλεψε παληκαρίσια. Ο θάνατός της βύθισε σε βαθύτατη θλίψη τους συνεργάτες της και τους ανθρώπους που την είχαν γνωρίσει.
Γόνος παλιάς εφοπλιστικής οικογένειας, η Ντόλλη Κουμαντάρου γνώρισε τον Νίκο Γουλανδρή μετά τον πόλεμο, στην Αμερική, και παντρεύτηκαν το 1948. Λίγα χρόνια μετά, η Ντόλλη Γουλανδρή γνωρίζεται με τον αείμνηστο Γιάννη Παπαδημητρίου, στέλεχος της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας. Εκείνος τη στρέφει προς την συλλογή αρχαίων και τη βοηθά να αποκτήσει άδεια συλλέκτη.
Η συλλογή των κυκλαδικών ειδωλίων, που αργότερα έμελλε να μετατραπεί σε ένα πρωτοπόρο μουσείο, ξεκίνησε λίγο μετά, όταν η Ντόλλη Γουλανδρή απέκτησε το πρώτο ειδώλιο από μια εκδρομή στην Ηρακλειά. Σύντομα, η αγάπη της για τις Κυκλάδες και το Αιγαίο, μετουσιώθηκε σε αγάπη για τα κυκλαδίτικα ειδώλια. Αυτά τα θαυμαστά τέχνεργα «μίλησαν» στην ψυχή της και έγιναν σκοπός ζωής. Εκανε μια από τις σημαντικότερες συλλογές Κυκλαδικής Τέχνης στον κόσμο, παραμένοτνας πάντοτε βαθειά αφοσιωμένη και εξαιρετικά διακριτική. Δεν επεζήτησε ποτέ τιμές. Της προσφέρθηκαν.
«Μου άρεσε αυτή η τέχνη με την σχεδόν απόλυτη αφαίρεση»
έλεγε η Ντόλλη Γουλανδρή σε μια συνέντευξή της στη Χαρά Κιοσσέ «και, καθώς δεν ήμουν αρχαιολόγος και δεν είχα τις απαραίτητες γνώσεις, αισθανόμουν μεγαλύτερη οικειότητα μπροστά στις λιτές μορφές των ειδωλίων που ακόμη και σήμερα δεν ξέρουμε ούτε γιατί είχαν γίνει ούτε τι αντιπροσώπευαν. Αυτά τα αρχαία ήταν κοντύτερα σε πράγματα πιο γνώριμα σε μένα, όπως η σύγχρονη τέχνη».
Ο Χρήστος Ντούμας ξεκίνησε την καταγραφή της συλλογής, της οποίας η πρώτη έκθεση έγινε το 1978 στο Μουσείο Μπενάκη. Λόγω της τεράστιας επιτυχίας ο τότε πρόεδρος της Δημοκρατίας Κ. Τσάτσος έστειλε την έκθεση στην Ουάσιγκτον. Κατόπιν ταξίδεψε στη μακρινή Ιαπωνία, στο Χιούστον, στις Βρυξέλες, στο Λονδίνο, στη Θεσσαλονίκη. Από το 1986 στεγάζεται στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, του Ιδρύματος Νικολάου. Γουλανδρή. Διευθυντής του μουσείου είναι τώρα ο καθηγητής Νικόλαος. Σταμπολίδης.
Το μουσείο έγινε χώρος εξαιρετικά επιτυχημένων εκθέσεων, διαλέξεων, μαθημάτων, εκπαιδευτικών προγραμμάτων. Εμπλουτίστηκε με αγορές από το εξωτερικό όπως και με την Κυπριακή Συλλογή του Θάνου Ζιντήλη και με άλλες συλλογές. Η επαφή της κοινωνίας με αυτό ήταν διαρκής και σημαντική και η πορεία του επιτυχέστατη. Εκεί παρουσιάστηκαν για πρώτη (και μόνη) φορά τα ευρήματα από τις ανασκαφές του μετρό στην έκθεση «Η πόλη κάτω από την πόλη», η έκθεση «Μεγάλη Ελλάς, ολυμπισμός και αθλητισμός στις παρυφές του ελληνικού κόσμου», οι «Πλόες- από τη Σιδώνα ως τη Χουέλβα» κ.α. Εις ανταπόδοση της προσφοράς, η πολιτεία παραχώρησε για κάποιες δεκαετίες και το παρακείμενο Μέγαρο Σταθάτου, το οποίο μέχρι τότε παρέμενε αναξιοποίητο και το οποίο μετατράπηκε, επίσης, σε κυψέλη δημιουργικότητας.
Η κηδεία της θα γίνει την Τρίτη ώρα 1 μετά το μεσημέρι από τον Αγιο Διονύσιο τον Αρεοπαγείτη (οδός Σκουφά) και θα ακολουθήσει η ταφή στο Α’ Νεκροταφείο.

Ετοιμο για πτώχευση το υπουργείο Πολιτισμού

2008-02-14T19:02:00.000+02:00

Αν και η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Πολιτισμού διαχειρίστηκε εκατοντάδες εκατομμύρια για επιχορηγήσεις, η κεντρικότερη υπηρεσία του ΥΠΠΟ, η Αρχαιολογική Υπηρεσία, πνίγεται στα χρέη. Από τα περίπου 100 εκατομμύρια που αναμένεται ότι θα πάρει φέτος, χρωστά ίσως και τα μισά από χρέη του 2006 και του 2007. Ο υπουργός γνωρίζει το πρόβλημα και θέτει προτεραιότητες, είπε ο γενικός γραμματέας κ. Θοδωρής Δραβίλλας κατά την συνεδρίαση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου στην οποία εξετάστηκε το επιχειρησιακό πρόγραμμα. Αν όμως η ραχοκοκαλιά του υπουργείου δεν αποτελεί προτεραιότητα, τότε τι έργο θα παραχθεί;
Μετά βδελυγμίας αποκήρυσσαν τα μέλη του ΚΑΣ την ενασχόληση με οικονομικά ζητήματα. Άλλο που δεν ήθελε και το υπουργείο, ώστε να μη δοθούν στοιχεία για το πόσα ζητούν και πόσα παίρνουν τελικά οι εφορείες αρχαιοτήτων, τα μουσεία και οι λοιπές διευθύνσεις και υπηρεσιακές μονάδες. Τα στοιχεία που αναζητήθηκαν πάντως, μαρτυρούν ότι η οικονομική κατάσταση των Γενικών Διευθύνσεων Αρχαιοτήτων και Αναστήλωσης είναι οικτρή. Κατά τα έτη 2006 και 2007 οι μονάδες πήραν περίπου το ένα τέταρτο από όσα ζητούσαν, ενώ μέχρι τότε ελάμβαναν τα τρία τέταρτα (περίπου 200- 250 εκατομμύρια ευρώ). Ετσι, τα μεγάλα μουσεία χρωστούν από 100 έως 400 χιλιάδες έκαστο και οι εφορείες αρχαιοτήτων από 25.000 έως 300.000 ευρώ. Χρωστούν για μελάνια, βενζίνη, πετρέλαιο (και ετοιμάζονται να κλείσουν τις θερμάνσεις) χαρτιά αλληλογραφίας και χαρτιά υγείας, καθαριστικά, βιτρίνες, υλικά συντήρησης κ.α.
Το πρόγραμμα δράσης όπως ελέχθη, καταρτίστηκε από τον τέως γενικό γραμματέα Χρήστο Ζαχόπουλο, χωρίς συνεργασία με τους ενδιαφερόμενους- όπως γινόταν κατά το παρελθόν. «Ουσιαστικός έλεγχος δεν έχει γίνει, οι διευθυντές πρέπει να ιεραρχήσουν τους στόχους τους και τον προϋπολογισμό που θα τους δοθεί να τους υλοποιήσουν» ακούστηκε Δύσκολη χρονιά για αρχαιολόγους, αρχιτέκτονες και μηχανικούς που θα κληθούν να κάνουν 309 ανασκαφές, 226 διαμορφώσεις χώρων, 206 αναστηλώσεις, 207 συντηρήσεις, 127 εκθέσεις και επανεκθέσεις, 121 έργα σε μουσεία, 48 απαλλοτριώσεις (σε σύνολο περίπου 800 που εκκρεμούν) κ.α..

Τώρα, όσο για τους υπόλοιπους τομείς, εκεί γίνεται επίσης το έλα να δεις, αφού και στις επιχορηγήσεις θιάσων και στις λοιπές χρηματοδοτήσεις το ΥΠΠΟ χρωστά σχεδόν όλο το 2007 και πολλά χρήματα από το 2006. Ενδεικτικό είναι το χρέος προς την Ορχήστρα Μίκης Θεοδωράκης που φτάνει σχεδόν το ένα εκατ. ευρώ (900 χιλιάδες και κάτι ψιλά) ενώ υπήρχε υποχρέωση του κράτους που είχε αναληφθεί μέσω προγραμματικής σύμβασης. Πολλά είναι ακόμη τα κτήρια σύγχρονου πολιτισμού που σε λίγο δεν θα έχουν θέρμανση, αλλά και υπαλλήλους...

Φαϊλάκα- μια ελληνικότατη λέξη

2008-02-08T10:51:00.001+02:00

Ταξίδι προς το (αραβικό) Κουβέιτ με αποσκευές γεμάτες από άγνωστες σκόνες και διαβρωτικά και άλλα υγρά. Πόσο πιθανό είναι να περάσουν χωρίς πρόβλημα; Καθόλου. Κι όμως, όλα πήγαν καλά και τα υλικά- που δεν προορίζονταν για... αεροπειρατεία αλλά για ανασκαφή- έφτασαν στο νησί Φαϊλάκα. («Δικαίωμα» εδώ: η Κ. τα πέρασε ως καλλυντικά, λέγοντας παράλληλα στον συνοδό της πως αν τα βρουν, θα τα βάλει εκείνος στο δέρμα του για να δείξει ότι είναι ακίνδυνα.)
Είναι, δε, η Φαϊλάκα, όπως άλλωσε φανερώνει και το όνομά της, ένα «φυλακείο» των Ελλήνων στον μακρινό Περσικό Κόλπο. Η πόλη Ικαρος, που βρίσκεται στο νησί, είχε λάβει το όνομά της από τον ίδιο τον Μέγα Αλέξανδρο, ο οποίος, όμως, δεν την είχε επισκεφθεί ποτέ. Ποιος, λοιπόν, επισκέφθηκε την περιοχή; Ο Νέαρχος. Οπως λέει η Αγγελική Κοτταρίδη, επικεφαλής των ανασκαφών που διεξάγει εκεί ελληνική ομάδα αρχαιολόγων, ο Νέαρχος επιστρέφοντας από την Ινδία παρέπλευσε την Περσία και το σημερινό Μπαχρέιν, πέρασε από τη Φαϊλάκα κα μετά μπήκε στον ποταμό Τίγρη, για να φτάσει στη Βαβυλώνα.
Οχι, η Φαϊλάκα δεν ήταν σταθμός διαμετακομιστικού εμπορίου. Ηταν το πλέον προκεχωρημένο φυλάκιο των Σελευκιδών, επιγόνων του Αλέξανδρου. Ατόφιο μακεδονικό οχυρό, του 3ου αι. π.Χ. Η Αγγελική Κοτταρίδη αισθάνθηκε, όπως λέει, τη μεγαλύτερη συγκίνηση όταν διαπίστωσε πως το πάχος του τείχους (2,10μ, επτά πόδια και μία παλάμη) και το μέγεθος των δόμων (0,40 επί 0,40 επί 0,10) είναιο όπως ακριβώς και στην αρχαία Μακεδονία. Το κατοικούσαν στρατιώτες και πολίτες και είχε ναό αφιερωμένο στην Αρτέμιδα.
Η μεγάλη επιγραφή που έχει εντοπισθεί εκεί απευθύνεται από κάποιον βασιλέα (έναν από τους Αντιόχους) προς τον τοπικό άρχοντα Ανάξαρχο και του εφιστά την προσοχή ως προς τους οικιστές, τον ναό κ.α. Αυτή την επιγραφή, που έσπασε κατά τον πόλεμο του 1990, συγκόλλησε η ελληνική αποστολή (με τις «σκόνες» και τα «υγρά» που προανέφερα). Ηταν σε δεκάδες μικρά κομμάτια και έγινε, πάλι, μια εξαιρετική στήλη, που μαρτυρά τα ταξίδια των Ελλήνων μέχρις εκεί.

Γενικώς, επιδείξαμε συμπεριφορά ανάλογη της Ιστορίας μας: υπήρξαμε άκρως «επεκτατικοί» ως προς τον χώρο που καταλάβαμε στην περιοχή και άκρως «επιθετικοί» ως προς τη δουλειά που κάναμε. Αποτέλεσμα; Οι Κουβεϊτιανοί, εντυπωσιασμένοι, μας πρότειναν τετραετές συμβόλαιο, ενώ συνήθως υπογράφουν μονοετή.
Η αποστολή θα επανέλθει τον ερχόμενο Δεκέμβριο για καινούργια ανασκαφή. Ανάμεσα στα ενδιαφέροντα φετινά ευρήματα είναι το περίφημο «σερβίτσιο της άμμου», με σκεύη του τραπεζιού, όστρεα, ανάμεσα στα οποία αρκετά μαργαριτοφόρα, αγγεία, κτιστός φούρνος μέσα στον οποίο έψηναν ψωμί σαν το σημερινό αραβικό, κ.α.

My name is Liapis. Ioannis Liapis

2008-02-07T15:52:00.000+02:00

Ας ευθυμήσουμε και λίγο. Ο Μιχάλης Λιάπης, μόλις έμαθε ότι νέος αρχιεπίσκοπος είναι ο Ιερώνυμος Θηβών, αφηγήθηκε στους παριστάμενους το εξής περιστατικό:
Οταν ο θείος του ήταν πρωθυπουργός και ο ίδιος εργαζόταν στο γραφείο του, υπήρχε ένα ραντεβού με τον Ιερώνυμο. Ο Μ. Λιάπης θεώρησε σωστό να τον υποδεχθεί στην είσοδο του Μαξίμου. Του έτεινε το χέρι, λέγοντάς του:
-Χαίρετε, Λιάπης.
-Χαίρετε, Λιάπης, ανταπάντησε και ο Ιερώνυμος, κατά κόσμον Ιωάννης Λιάπης.

Δεν ξέρω αν χαμογελάσατε, αλλά η Αρχαιολογική Υπηρεσία κινδυνεύει να μη γελάσει καθόλου αν και ο νέος αρχιεπίσκοπος έχει σπουδάσει και αρχαιολογία και διετέλεσε και βοηθός του Αναστασίου Ορλάνδου. Και τούτο επειδή έμπειρα πρώην στελέχη της στον τομέα Βυζαντινών Αρχαιοτήτων εκφράζουν φόβους ότι ίσως ο Ιερώνυμος προσπαθήσει να πάρει τις αναστηλώσεις ναών και συντηρήσεις κειμηλίων από το κράτος και κάνει τη δική του (θεοκρατική) αρχαιολογία, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Τουτέστιν τερατώδεις παρεμβάσεις σε μνημεία και φοβερές επεμβάσεις σε κειμήλια. Να μη ξεχνάμε το «γυάλισμα» της εικόνας Αξιον Εστί που έγινε επειδή το Αγιο Ορος έδρασε χωρίς τη βοήθεια της αρχαιολογικής υπηρεσίας και ανέθεσε το έργο σε μοναχό, ο οποίος τα έκανε θάλασσα.
Τι θα δουν άραγε τα ματάκια μας; Ο Κύριος να βάλει το χέρι Του ώστε να επικρατήσει Αγιο και όχι Αγριο Πνεύμα.

Αν είχε σκιστεί το καλσόν της Κέλυς Κελεκίδου

2008-02-06T12:42:00.000+02:00

Αν η Τζούλια Αλεξανδράτου, η Καλομοίρα, ο Κώστας Μαρτάκης, ή δεν ξέρω ποιος άλλος έκαναν διαδήλωση μπροστά από τον Διογένη, το Ρεξ ή οποιαδήποτε άλλη πίστα,

Αν ο Αντώνης Ρέμος, ο Σάκης Ρουβάς, η Δέσποινα Βανδή ζητούσαν να δουν τον υπουργό Πολιτισμού και τα ΜΑΤ έβγαιναν μπροστά και δεν τους επέτρεπαν να προχωρήσουν,

Αν η Νατάσα Θεοδωρίδου, η Αντζυ Σαμίου και η Αντζελα Δημητρίου συναντούσαν, τελικά, τον Μιχάλη Λιάπη και αντάλλασσαν απόψεις περί του πολιτισμού,

Αν ανάμεσά τους είχαν και μερικούς βουλευτές από την ακροδεξιά, που συχνά- πυκνά βγαίνουν στα τηλεοπτικά παράθυρα εν είδει μαϊντανών,

Τότε, ναι, για τα τηλεοπτικά κανάλια ΑΥΤΟ θα ήταν είδηση. Από κοντά και οι εφημερίδες θα έβαζαν το θέμα πρωτοσέλιδο (ακόμα και αυτές που κάνουν τις σοβαρές, έστω και για να το χλευάσουν υποτίθεται...)

Τώρα που οι διαδηλωτές ήταν η Μάρω Δούκα, η Ρένη Πιττακή, η Ελένη Καραΐνδρου, η Μάνια Παπαδημητρίου, ο Αντώνης Αντύπας, η Αλκη Ζέη, ο Χριστόφορος Λιοντάκης, η Εύα Κοταμανίδου και άλλοι αναλόγου διαμετρήματος,

Τώρα που περίπου 500 διανοούμενοι και καλλιτέχνες από τους γνωστότερους, καλύτερους και εγκυρότερους που διαθέτει αυτός ο τόπος και μαζί τους μερικοί βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ όπως ο Περικλής Κοροβέσης, η Αννα Φιλίνη και ο Τάσος Κουράκης (γνωστοί και οι τρεις για τους αγώνες τους ο καθένας στον τομέα του) συγκεντρώθηκαν (χθες) έξω από το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, πήγαν μέχρι το παρακείμενο υπουργείο Πολιτισμού, συνάντησαν τα ΜΑΤ, απαίτησαν να φύγουν και στη συνέχεια είδαν (δι’ αντιπροσωπείας) τον υπουργό Πολιτισμού, ο οποίος μάλιστα τους ευχαρίστησε για την επίσκεψη και άκουσε πρόθυμα τις προτάσεις τους,

Αυτό ΔΕΝ ήταν είδηση. Τα κανάλια δεν το είδαν (αν και ήταν παρόντα στην συγκέντρωση) και οι εφημερίδες το έπνιξαν στην πλειονότητά τους σε μονόστηλα.

Κι εμείς, συνεχίζουμε να παρακολουθούμε αυτούς τους τηλεοπτικούς σταθμούς και να διαβάζουμε αυτές τις εφημερίδες, που μας χειραγωγούν και επιμένουν να τυφλώνονται όταν κάτι είναι έξω από τις προδιαγραφές τους, και να διαμορφώνουν, έτσι, το γούστο μας.

Ε, δεν είμαστε άξιοι της μοίρας μας;

Ξεκρέμαστο το Μουσείο Ηρακλείου

2008-01-30T18:39:00.001+02:00

Στον αέρα βρίσκεται η επανέκθεση του Αρχαιολογικού Μουσείου Ηρακλείου, ενός από τα πέντε πρώτα σε επισκεψιμότητα μουσεία της χώρας μας καθώς ούτε χρήματα έχουν εξασφαλιστεί, ούτε (το κυριότερο) η οριστική μελέτη έχει γίνει. Και δεν αρκεί αυτό. Η μελέτη δεν έχει καν παραγγελθεί. Ετσι, δεν είναι δυνατόν να κατατεθεί η οποιαδήποτε αίτηση για ένταξη του έργου στο Δ’ Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης.
Η ανακάλυψη έγινε ξαφνικά χθές, και ενώ το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο συζητούσε μια μικρή τροποποίηση της έκθεσης Μινωικού Πολιτισμού στο Ωνάσειο Πολιτιστικό Κέντρο της Νέας Υόρκης. Τότε, μέλη του θυμήθηκαν πως αναζητούνται πέντε με έξι εκατομμύρια ευρώ για την επανέκθεση, η οποία, κατά τους ίδιους, τοποθετείται σε δύο χρόνια από σήμερα. «Χρονοδιάγραμμα υπάρχει, αλλά η επενέκθεση θα γίνει όταν εξευρεθούν τα χρήματα» είπε η γενική διευθύντρια Βιβή Βασιλοπούλου.
Το Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου επισκευάζεται αυτό τον καιρό, με κονδύλια του Γ’ Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης (περίπου 22 εκατομμύρια ευρώ). Οι υπηρεσίες του έχουν ζητήσει άλλες 60.000 ευρώ για τακτοποίηση των αποθηκών, αλλά δεν έχουν υποβάλει πρόγραμμα που να αφορά στην επανέκθεση.
Τα έργα ολοκληρώνονται τον ερχόμενο Οκτώβριο. Θα έπρεπε από τον περασμένο χρόνο να έχει γίνει σύσκεψη υπό τον γενικό γραμματέα, τη γενική διεύθυνση αρχαιοτήτων και τους εμπλεκόμενους φορείς, προκειμένου να αποφασισθεί σε ποιον θα ανατεθεί η οριστική μελέτη για την επανέκθεση. Όταν αυτή η μελέτη ολοκληρωθεί, θα είναι σε θέση να γνωρίζει η Αρχαιολογική Υπηρεσία πόσο θα κοστίσει το έργο και, άρα, να ζητήσει από την Περιφέρεια Κρήτης να το εντάξει στα περιφερειακά κοινοτικά προγράμματα του Δ ΚΠΣ. Ως γνωστόν, το υπουργείο Πολιτισμού δεν έχει δικό του πρόγραμμα, επομένως η χρηματοδότηση των έργων του είναι αμφίβολη.
Το ΚΑΣ συζήτησε την αφαίρεση κάποιων αντικειμένων από την έκθεση στο Ωνάσειο (κάτι που έκανε τον Γ. Σακελλαράκη να μιλήσει για προχειρότητα) και θυμήθηκε τον κατάλογο των αμετακινήτων: μέλη του είπαν πως δεν είναι δυνατόν να μην έχει λάβει μορφή ο κατάλογος έργων που σε καμία περίπτωση δεν μετακινούνται από εκεί που βρίσκονται και πρότειναν στον κ. Δραβίλλα να αναλάβει πρωτοβουλίες επί του έργου αυτού.

Κάλλιο αργά, παρά ποτέ

2008-01-24T10:09:00.000+02:00

Ο Μανώλης Γλέζος ήταν μόλις 19 ετών όταν, μαζί με τον Απόστολο Σάντα, κατέβασε τη ναζιστική σημαία από την Ακρόπολη των Αθηνών και έστειλε σε όλο τον Κόσμο ένα μήνυμα αντίστασης. Ως ανταμοιβή η μητριά- πατρίδα τον φυλάκισε, τον εξόρισε, τον εδίωκε (όπως και τον Σάντα). Οχι για την πράξη του αυτή, αλλά επειδή ονειρεύτηκε μια καλύτερη Ελλάδα...
Ευτυχώς, οι καιροί άλλαξαν. Ομως, οι οφειλόμενες τιμές δεν αποδόθηκαν όπως έπρεπε. Επιτέλους, η Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου ανακήρυξε χθες τον Μανώλη Γλέζο επίτιμο διδάκτορά της.
«Ολόκληρη η ανθρωπότητα διέρχεται από μια βαθύτατη κρίση, κρίση εσωτερική στις σχέσεις των ανθρώπων μεταξύ τους και κρίση στις σχέσεις των ανθρώπων με τη φύση» είπε ο τιμώμενος. «Ο κόσμος τον οποίον εμείς οι άνθρωποι έχουμε δημιουργήσει, το σύστημα των σχέσεών μας, έχει στραφεί εναντίον μας και μας καταπιέζει. Η αγωνία, το άγχος, η οδύνη και ο πανικός διακατέχουν το σύνολο της ανθρωπότητας». (Σοφές κουβέντες. Που, βεβαίως, σκιαγραφούν και το κλίμα των τόσο δύσκολων ημερών που ζούμε).
Και συνέχισε: «Αποδέχομαι την τιμή που μου κάνετε να με ανακηρύξετε επίτιμο διδάκτορα του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, διότι δεν την επιζήτησα, διότι δεν είναι αποτέλεσμα συναλλαγής, διότι δεν κατέχω κανένα κυβερνητικό αξίωμα και διότι θα συνεχίσω να ασχολούμαι με την ελληνική γλώσσα και το λεκτικό συμβολισμό, ανεξάρτητα όλων αυτών» (Αυτοί είναι οι άνθρωποι με άλφα κεφαλαίο που δεν σχετίζονται με τη διαπλοκή)
«Η λέξη πολιτική είναι παράγωγος της λέξης πολίτης, η οποία παράγεται από τη λέξη πόλις», είπε ο Μανώλης Γλέζος. «Η λέξη πόλις σχετίζεται ετυμολογικά με τις λέξεις πίμπλημι (πληρώ, γεμίζω), πλήθω (γίνομαι πλήρης), πλέως (πλήρης, συμπληρωμένος). Όταν, όμως οι πολίτες μιας πόλης ‘ουδ' αλλήλων αλέγουσι’ και δεν ασκούν οι ίδιοι πολιτική, αλλά αναθέτουν το δικαίωμά τους αυτό σε άλλους, τους εξ επαγγέλματος ‘πολιτικούς’, τότε το εννοιολογικό περιεχόμενο της λέξης πολιτικής αλλάζει, σημαίνει κάτι άλλο.» (Κι αυτό ταιριάζει γάντι στο κλίμα των ημερών, αλλά όχι μόνο...)
Ο Απόστολος Σάντας ήταν εκεί, για να καμαρώσει τον παλιό συμφοιτητή και φίλο (αλήθεια, δεν άξιζε κι ο ίδιος μια τέτοια τιμή;) όπως επίσης και ο τέως πρόεδρος της Δημοκρατίας κύριος (με κάππα κεφαλαίο) Κωνσταντίνος Στεφανόπουλος. Και, φυσικά, πολύς- πολύς- πολύς κόσμος.

Σιγά! Το υπουργείο κοιμάααααται!

2008-01-23T11:48:00.001+02:00

Με τούτα και με κείνα, ξεχάσαμε τα σοβαρά του υπουργείου Πολιτισμού. Ξεχάσαμε ότι δεν υπάρχει φράγκο στις εφορείες αρχαιοτήτων και βάζουνε από την τσέπη τους χρήματα ακόμα και για τη βενζίνη των χορτοκοπτικών μηχανημάτων και για το μέλάνι των φωτοτυπιών.
Ξεχάσαμε ότι είναι στον αέρα όλες οι συμβάσεις των εκτάκτων και ότι καμμιά 200αριά μπήκαν από το «παράθυρο» που λέγεται Ταμείο Διαχείρισης Πιστώσεων για την Εκτέλεση Αρχαιολογικού Εργου και Γενική Γραμματεία Ολυμπιακής Αξιοποίησης αλλά οι υπόλοιποι 4.800 υποφέρουν.
Ξεχάσαμε και την αρχαία Ολυμπία, όπου δεν έχει φυτευθεί ούτε ένα πράσινο φύλλο. Αν και οι φυτεύσεις και η υδροσπορά έπρεπε να έχουν ολοκληρωθεί κατά το πρώτο δεκαπενθήμερο του Δεκεμβρίου, στα τέλη Ιανουαρίου που βρισκόμαστε τίποτα δεν έχει γίνει. Τώρα θα ξεκινήσουν, με κίνδυνο οι βροχές και ο παγετός που αναμένονται να καταστρέψουν τα πάντα.
Κερασάκι στην τούρτα: οι λήψεις για την τελετή αφής της Ολυμπιακής Φλόγας του Πεκίνου, που θα γίνουν 24 Μαρτίου, θα είναι εναέριες. Μέχρι τότε, η φύση δεν προλαβαίνει να αναγεννηθεί. Προβλέπω να πέφτει βάψιμο...

Διαφθορά τέλος! (χε χε χε)

2008-01-18T12:16:00.000+02:00

Εντάξει, τώρα ησύχασα. Ο πρωθυπουργός της χώρας είπε ότι θα πατάξει αμείλικτα τη διαφθορά.
Μπορούμε να συνεχίσουμε να κοιμόμαστε. Μόνο που επειδή αυτός δεν είναι ο ύπνος του δικαίου, πολύ φοβάμαι πως όταν θα ξυπνήσουμε, όπως η Ωραία Κοιμωμένη, μετά από 100 και βάλε χρόνια, δεν θα έχει μείνει τίποτα όρθιο από Αξίες και Ιδανικά (οι πρίγκιπες που δίνουν φιλιά είναι για τα παραμύθια, για να μην πω για τα μπάζα)
Και τώρα, ας αλλάξουμε πλευρό.

Υστερόγραφο: εν τω μεταξύ, όλη αυτή η ιστορία με τους Ειδικούς Λογαριασμούς, τις επιχορηγήσεις κ.λπ. λύνει τα χέρια στον υπουργό Οικονομικών να καταργήσει τους πρόσθετους πόρους για το υπουργείο Πολιτισμού και να το αφήσει μόνο με τους μισθούς των υπαλλήλων. Και στον κ. Λιάπη επιτρέπει να μη δώσει καμία από τις επιχορηγήσεις που πρέπει να δώσει ώστε να βοηθηθούν φορείς και ομάδες που πράγματι πολλά προσφέρουν.
Ναι, πρέπει να καταργηθούν οι Ειδικοί Λογαριασμοί. Αλλά, πρέπει, επίσης, να προστεθούν τα χρήματα στον τακτικό προϋπολογισμό του υπουργείου και όχι να πάνε υπέρ εξοπλισμών, σπαταλών, πίστεως και πατρίδος... Δεν θα σωθεί το κράτος και δεν θα εξαλειφθεί η φτώχεια με τα 70 εκατομμύρια ευρώ του υπουργείου Πολιτισμού. Αλλά ο πολιτισμός θα βοηθηθεί αν χρησιμοποιηθούν σωστά.
Με δεδομένο, δε, ότι ο πολιτισμός δεν έχει χρήματα στο Δ ΚΠΣ, καταλαβαίνετε τι θα γίνει. Δεν θα προλαβαίνουμε να μετράμε ερειπωμένα μνημεία και κλειστά θέατρα. Αντίθετα, τα σκυλάδικα έτσι κι αλλιώς, θα θριαμβεύουν. Δυστυχώς.

Η επόμενη μέρα στο υπουργείο Πολιτισμού

2008-01-15T16:52:00.000+02:00

Δημόσιες σχέσεις πρέπει να κάνουν τα μέλη του συμβουλίου χορηγιών, προκειμένου να εξευρεθούν χορηγίες. Επίσης, πρέπει να καταθέτουν ιδέες, πολλές ιδέες. «Μπρέιν στόρμινγκ» (brain storming, καταιγιστική κατάθεση ιδεών) τους ζήτησε ο υπουργός Πολιτισμού κ. Μιχάλης Λιάπης, ο οποίος παρέστη στη σημερινή, πανηγυρική πρώτη συνεδρίαση του συμβουλίου.
Ο νόμος για τις χορηγίες δεν έχει λειτουργήσει ακόμη, καθώς ούτε μία από τις επτά κοινές υπουργικές αποφάσεις που απαιτούνται για την ενεργοποίησή του δεν έχει δημοσιευθεί στο Φύλλο Εφημερίδας της Κυβερνήσεως. Οι τέσσερις αναμένουν τη σειρά τους, ενώ άλλες τρεις δεν έχουν καν υπογραφή του υπουργού Πολιτισμού! Παρόλα αυτά, το συμβούλιο έπρεπε να συγκροτηθεί, ώστε να υπάρξει κάποιος συντονισμός, κάποιο «μάρκετινγκ». Αλλωστε, μέλος του χαρακτήρισε το υπουργείο Πολιτισμού, «υπουργείο μαμούθ»!
Αυτό όμως δεν ήταν τίποτα, μπροστά σε όσα είπαν άλλα μέλη εναντίον του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου και του Συμβουλίου της Επικρατείας. Το πρώτο κατηγορήθηκε ότι μπορεί και να καθυστερήσει επί μακρό χρονικό διάστημα μελέτες (που προς το παρόν δεν υπάρχουν) και το δεύτερο χαρακτηρίστηκε χειρότερο από το ΚΑΣ και μάλιστα «αγκάθι».
Ο πρόεδρος του συμβουλίου Παναγιώτης Πανούρης ανέλαβε να κάνει την πρώτη συνεδρίαση την ερχόμενη εβδομάδα. Στα συρτάρια της ειδικής διεύθυνσης υπάρχουν εκατοντάδες προτάσεις για δράσεις και προγράμματα που αναζητούν χορηγούς (περί τις 70 τυπωμένες σελίδες όπως ειπώθηκε από τον αρμόδιο τμηματάρχη). Προς το παρόν το ενδιαφέρον των χορηγών έχει εκδηλωθεί ελάχιστες φορές.
Ο κ. Λιάπης ζήτησε από τα μέλη να αντιστοιχήσουν καταλόγους με ενδιαφερόμενους και κατέληξε λέγοντας: «θέλω έργο, θέλω αποτέλεσμα».

Ο Μιχάλης Λιάπης θα βάλει τέλος στη διπλή ψήφο του Γενικού Γραμματέα στο Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο, όπως είπε σήμερα το μεσημέρι, κατά τη συνάντησή του με τα μέλη του συμβουλίου παρουσία του νέου ΓΓ Θοδωρή Δραβίλλα. Οι οδηγίες που έδωσε στον καινούργιο Γενικό «είναι ποτέ να μην ισχύσει η δυνατότητα που έχει με τη δική του ψήφο να παίρνονται οριακές αποφάσεις.» Επίσης, θα αναπέμπει, όπως δήλωσε, γνωμοδοτήσεις που δεν θα έχουν ισχυρή πλειοψηφία, ώστε να εξετάζονται και πάλι.
Ο κ. Λιάπης διευκρίνισε ότι μέχρι στιγμής η διπλή ψήφος «άπαξ ίσχυσε, με άλλα λόγια δεν έγινε ποτέ κατάχρηση, ούτε καν χρήση θα έλεγα, αλλά δεν έχουμε κανένα λόγο ένα 17μελές συμβούλιο όπως το δικό σας, να φτάσει σε ένα οριακό σημείο για να έρχεται ο πολιτικός Προϊστάμενος και να λέει όχι, πάω με τη μία πλευρά ή με την άλλη πλευρά. Νομίζω η λογική επιβάλει αυτό εν τοις πράγμασι να το καταργήσουμε και να ισχύει έτσι η πλειοψηφία και κατά την ταπεινή μου παράκληση, ισχυρές πλειοψηφίες.» Τέλος, οι γνωμοδοτήσεις του ΚΑΣ θα βγαίνουν πλέον και στο Διαδίκτυο, ώστε να υπάρχει πλήρης διαφάνεια. Το μόνο που δεν είπε, διότι προφανώς το αγνοούσε, είναι ότι και η προηγούμενη γενική γραμματέας του ΥΠΠΟ Λίνα Μενδώνη, (η πριν από τον Χρήστο Ζαχόπουλο) αρνούνταν μονίμως να κάνει χρήση της διπλής ψήφου.
Ο υπουργός αναγνώρισε ότι υπάρχει μια κρίση στο υπουργείο, και ότι έχουν γραφεί και υπερβολές, αλλά, όπως είπε, «ουδέν κακόν αμιγές καλού. Μπορεί αυτή η κρίση να είναι η αφορμή, η αφετηρία, καλύτερων ημερών για τον πολιτισμό και για τη χώρα μας.»
Οσο για το ΚΑΣ, σημείωσε πως είναι ένας θεσμός με λαμπρή ιστορία 170 χρόνων. «Εγώ εμπιστεύομαι αυτό το όργανο, τόνισε. Είναι ένας μεγάλος, σημαντικός, σπουδαίος θεσμός για την προστασία της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, αλλά και για την εξυπηρέτηση του πολίτη. Διότι πάρα πολλές υποθέσεις αφορούν ζητήματα του απλού συμπολίτη μας.»
Ο κ. Δραβίλλας είπε πως οι συνεδριάσεις του συμβουλίου θα ξεκινήσουν κανονικά την ερχόμενη εβδομάδα και τόνισε πως το στοίχημα είναι «να μετατρέψουμε το μειονέκτημα σε πλεονέκτημα, με πολλαπλά οφέλη για τον πολιτισμό και τους ανθρώπους του.» Δεν δέχτηκε να απαντήσει σε δημοσιογραφικές ερωτήσεις, λέγοντας ότι προς το παρόν θέλει να γνωριστεί με τους ανθρώπους του υπουργείου.

Αντε πάλι με τα Μάρμαρα...

2008-01-10T17:45:00.001+02:00

Μάθανε πως… μην πω τι κάνουμε, πλακώσανε κι οι Αγγλοι. Οι «Τάιμς του Λονδίνου», η μεγαλύτερη και γνωστότερη παγκοσμίως βρετανική εφημερίδα, συσχετίζουν την υπόθεση Ζαχόπουλου με την υπόθεση της επιστροφής των Μαρμάρων του Παρθενώνα. Ούτε λίγο ούτε πολύ, αναφέρουν πως η Ελλάδα έχει απολέσει, εξαιτίας αυτής της υπόθεσης, «το ηθικό υπόβαθρο» της διεκδίκησης. Τίτλος της ανταπόκρισης του Τζον Καρ από την Αθήνα, «Σεξ, ψέματα και ντι-βι-ντι ταρακουνούν το υπουργείο Πολιτισμού της Ελλάδας».
Πώς συνδέουν τα άσχετα; Με εντελώς αυθαίρετο τρόπο. Η καταληκτική παράγραφος του άρθρου, στην οποία γίνεται και η ανάλογη αναφορά, είναι αποκαλυπτική: «το σκάνδαλο έχει στείλει την δημοτικότητα της συντηρητικής κυβέρνησης σε χαμηλά επίπεδα (σ.σ. στα Τάρταρα, όπως θα λέγαμε σε απλά ελληνικά) και έπληξε το κύρος του υπουργείου Πολιτισμού. Ο κ. Ζαχόπουλος ήταν ένας αρμόδιος- κλειδί στην καμπάνια για την επιστροφή των Μαρμάρων του Παρθενώνα και υπάρχει μια ευρύτατα διαδεδομένη αίσθηση ντροπής, επειδή ο οργανισμός που ισχυριζόταν ότι έχει το ηθικό υπόβαθρο για την επιστροφή τους, μπορεί να καταστραφεί από ένα σκάνδαλο.»
Η σπουδή των Βρετανών ως προς το θέμα της επιστροφής των Παρθενώνειων Γλυπτών είναι καταφανής. Δεν έχουν περάσει πολλές ημέρες από τότε που το Μπι- Μπι- Σι προσπάθησε να βάλει στο στόμα του οργανωτικού γραμματέα της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Συλλόγων Υπουργείου Πολιτισμού κ. Δημοσθένη Δημαρόγκωνα δηλώσεις σύμφωνα με τις οποίες δήθεν είχε μιλήσει για αδυναμία της Ελλάδας να προστατέψει μνημεία τη στιγμή που ζητά την επιστροφή των Μαρμάρων του Παρθενώνα. Ο κ. Δημαρόγκωνας, παρά το ότι το Μπι- Μπι-Σι τα μάζεψε λέγοντας ότι πρόκειται για δικά του συμπεράσματα, έχει ήδη ξεκινήσει τις απαραίτητες πρώτες νόμιμες διαδικασίες.
Το δημοσίευμα των «Τάιμς» παρουσιάζει όλη την υπόθεση Ζαχόπουλου, που ξεκίνησε «σαν μια ιστορία σεξ, ψεμάτων και ενός μυστικού βίντεο που είχε μαγνητοσκοπηθεί στην καρδιά του υπουργείου που έχει χρεωθεί με την επιστροφή των Μαρμάρων του Παρθενώνα στην Ελλάδα. Αλλά, μετά από δύο απόπειρες αυτοκτονίας και κατηγορίες για εκβιασμό και εσωτερική διαφθορά, η υπόθεση φτάνει στο ζήτημα της ηθικής εξουσίας του υπουργείου Πολιτισμού, το οποίο πιέζει για την επιστροφή των αρχαίων αριστουργημάτων.»

Διαγωνισμοί και προσλήψεις στο υπουργείο Πολιτισμού

2008-01-07T18:38:00.000+02:00

Προς ακύρωση βαίνει ο διαγωνισμός για την πρόσληψη 148 ατόμων στη Γενική Γραμματεία Ολυμπιακής Αξιοποίησης. Ο υπουργός Πολιτισμού κ. Μιχάλης Λιάπης, σύμφωνα με πληροφορίες, θα επικαλεστεί «προτίμηση σε διαδικασίες εντός ΑΣΕΠ». Διαδικασίες που όμως το υπουργείο Πολιτισμού δεν τηρεί όταν πρόκειται για άλλες προσλήψεις, όπως αυτές των 145 υπαλλήλων που έγιναν με την αυγή του νέου έτους χωρίς να περάσουν καν από το ΑΣΕΠ. Και μάλιστα, οι πληροφορίες θέλουν να έχουν γίνει οι προσλήψεις για το πρόγραμμα «Υδάτινες διαδρομές» για το οποίο τόσα έχουν γραφεί τον τελευταίο καιρό, καθώς ήταν ένα έργο με τεράστιο προϋπολογισμό, που είχε εμπνευστεί ο Χρήστος Ζαχόπουλος.
Εξαίρεση από κανόνα του ΑΣΕΠ, που δεν επιτρέπει την προφορική συνέντευξη, επιδιώκει, επίσης το ΥΠΠΟ και για τον άλλο διαγωνισμό, πρόσληψης 100 φυλάκων και 100 νυχτοφυλάκων.
Μετά τον σάλο που έχει ξεσπάσει για το «στήσιμο» των αποτελεσμάτων στην προφορική συνέντευξη του διαγωνισμού για τη Γενική Γραμματεία Ολυμπιακής Αξιοποίησης, ο κ. Λιάπης βρήκε μια λύση, που, σύμφωνα με πληροφορίες, κινείται στη λογική του «θα ελεγχθεί αν υπάρχει ρόλος για τους 148 στην υπηρεσία» και τότε- και μόνο τότε- θα επιτραπεί η πρόσληψη.
Κύκλοι του ΥΠΠΟ εκτιμούν όμως ότι τέτοιος ρόλος δεν θα βρεθεί, καθώς ήδη στην ΓΓ Ολυμπιακής Αξιοποίησης υπηρετούν 35- 40 άτομα, που χαρακτηρίζονται πολλά.
Αν και αυτός ο διαγωνισμός δεν ευδοκίμησε, αυτό δεν αποτρέπει το ΥΠΠΟ από το να υιοθετήσει τις πρακτικές. Το Πανελλήνιο Σωματείο Εκτακτου Προσωπικού ΥΠΠΟ σε ανακοίνωσή του αναφέρει πως όλο αυτό το σκηνικό, «αποκαλύπτει το όργιο του ρουσφετιού και της διαπλοκής.» Ωστόσο, ακολουθούν ακόμη δύο σημαντικές καταγγελίες του σωματείου. Η πρώτη: «Την ίδια στιγμή, παρά το σκάνδαλο της προκήρυξης και τις αντιδράσεις των εργαζόμενων, εκκρεμεί αίτημα του Υπουργείου προς το ΑΣΕΠ να συμπεριληφθεί προφορική συνέντευξη στο διαγωνισμό για 200 φύλακες και νυχτοφύλακες στο ΥΠΠΟ.»
Η δεύτερη: τις πρώτες μέρες του 2008 και ενώ απολύονται συμβασιούχοι που έχουν λήξει οι συμβάσεις τους, «145 συμβασιούχοι στο ΥΠΠΟ προσλήφθηκαν με αδιαφανείς διαδικασίες και χρηματοδότηση του Ταμείου Διαχείρισης Πιστώσεων για την Εκτέλεση Αρχαιολογικών Έργων (ΤΔΠΕΑΕ).»
O διαγωνισμός για τους 100 φύλακες και τους 100 νυχτοφύλακες έχει ζητηθεί από το ΑΣΕΠ προ Μιχάλη Λιάπη, προβλέπει και την πρόσληψη άλλων περίπου 200 υπαλλήλων. Αυτές οι προσλήψεις των υπολοίπων 200 προβλέπεται να γίνουν χωρίς προφορική συνέντευξη. Οι προσλήψεις των 200 νυχτοφυλάκων θα γίνουν με προφορική συνέντευξη. Οι συνδικαλιστές εκτιμούν ότι αυτός είναι ο λόγος που ο διαγωνισμός έχει κολλήσει στο ΑΣΕΠ, το οποίο δεν δέχεται να περιλαμβάνονται όροι για προφορικές συνεντεύξεις.
Οσο για τους 145, που προσλήφθηκαν την προηγούμενη εβδομάδα για το ΤΔΠΕΑΕ, αναφέρεται ότι οι προσλήψεις έγιναν χωρίς διαγωνισμό, και βεβαίως χωρίς ΑΣΕΠ (ο κανονισμός λειτουργίας του ΤΔΠΕΑΕ το επιτρέπει αυτό, αλλά κανείς δεν μπορεί να μιλά για διαφάνεια). Αφορούν σε υπαλλήλους που δούλευαν ως συμβασιούχοι μέχρι το φθινόπωρο ή και μέχρι το τέλος του έτους. Τότε οι συμβάσεις τους έληξαν, όπως και εκατοντάδων άλλων, αλλά βρέθηκε αυτός ο τρόπος (σε βάρος των συναδέλφων τους) να ξαναπροσληφθούν.
Ο Σύλλογος των Εκτάκτων είχε κάνει παράσταση στις 17 Δεκεμβρίου στον διευθυντή του γραφείου υπουργού κ. Τσοβλά ζητώντας να μονιμοποιηθούν όσοι από τους συμβασιούχους καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες. Οι συμβασιούχοι του υπουργείου Πολιτισμού, πανελλαδικά είναι, σύμφωνα με το σωματείο, «πάνω από 5.000, με μόνιμο προσωπικό πάνω από 9.000».
Μετά από δεκαοκτώ ημέρες, το Μέγαρο Μαξίμου και ο υπουργός Πολιτισμού Μιχάλης Λιάπης κατέληξαν σε συμφωνία ως προς το πρόσωπο που θα αντικαταστήσει τον Χρήστο Ζαχόπουλο. Είναι ο Θοδωρής Δραβίλλας, 40 ετών, ηλεκτρολόγος- μηχανολόγος και μάνατζερ.
Η επιθυμία του υπουργού Πολιτισμού να χρησιμοποιηθεί σε αυτή τη θέση ο Α. Ανδρουλιδάκης, συνεργάτης και φίλος του επί σειράν ετών δεν φαίνεται ότι βρήκε ευήκοα ώτα. Ετσι, επελέγη ο κ. Δραβίλλας, με τον οποίο επίσης έχει συνεργαστεί ο κ. Λιάπης όταν ο ίδιος ήταν υπουργός Μεταφορών, καθώς ο νέος ΓΓ ήταν αντιπρόεδρος στην Εθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων (ανεξάρτητη ρυθμιστική αρχή) από τον Αύγουστο του 2005. Στο ενδιάμεσο απορρίφθηκαν για διαφορετικούς λόγους ο Κωνσταντίνος Αρβανιτόπουλος και ο Παναγιώτης Πανούρης.
Ο κ. Λιάπης προτίθεται να ξεκαθαρίσει από την αρχή προς πάσα κατεύθυνση το «ποιος είναι το αφεντικό» στο υπουργείο. Ετσι, οι αρμοδιότητες του γενικού γραμματέα θα περιοριστούν ευθύς εξαρχής με τη χρήση της διϋπουργικής απόφαση των υπουργών Πολιτισμού, Εσωτερικών και Οικονομίας, που είναι έτοιμη από τον περασμένο Νοέμβριο, αλλά είχε κρατηθεί στα συρτάρια λόγω της αντίδρασης του Χρήστου Ζαχόπουλου.

Ακυβέρνητα υπουργεία

2007-12-26T10:08:00.000+02:00

Αν αυτή τη στιγμή το Βρετανικό Μουσείο αποφάσιζε παρά πάσα προσδοκία να μας επιστρέψει τα Μάρμαρα του Παρθενώνα, στο υπουργείο Πολιτισμού δεν θα υπήρχε ούτε ένας θεσμικός παράγοντας που να μπορεί να τα παραλάβει: γενικός γραμματέας δεν υπάρχει, ο υπουργός είναι στο εξωτερικό και κάποιοι υπηρεσιακοί παράγοντες είναι εξαφανισμένοι.

Και ναι μεν θέμα επιστροφής δεν τίθεται (προς το παρόν τουλάχιστον) όμως είναι η πρώτη φορά στα χρονικά που ουδείς αρμόδιος υπάρχει να χειριστεί μια πιθανή κρίση (κάτι που όλοι απευχόμαστε) ή μια υπόθεση αρχαιοκαπηλίας ή ό,τιδήποτε άλλο.

Αυτό το πρόβλημα που είναι σοβαρό, αποτελεί όμως την κορυφή του παγόβουνου. Γενικά, το υπουργείο είναι «παγωμένο» από πολλές απόψεις. Και λόγω του συμβάντος με τον Χρήστο Ζαχόπουλο και λόγω των τραγικών συγκυριών για το ίδιο που μπορεί να θέσουν σε κίνδυνο την εύρυθμη λειτουργία του, την τύχη των αρχαιοτήτων σε μεγάλα έργα, ακόμη και την πορεία των κοινοτικών προγραμμάτων.

Ας ξεκινήσουμε από τα τελευταία: το προσωπικό της Διαχειριστικής Αρχής θα είναι στη θέση του τη δεύτερη μέρα των Χριστουγέννων, προκειμένου να προλάβει ένα πιθανό μπλοκάρισμα του γενικού συστήματος που συνδέει ηλεκτρονικά την κοινότητα με τα κράτη- μέλη και έτσι να καταθέσει εγκαίρως όλα τα δικαιολογητικά. Δικαιολογητικά που αφορούν σε δαπάνες που έχουν γίνει, ώστε να πληρωθούν αυτές από την Ευρωπαϊκή Ενωση. Δεν είναι όμως σίγουρο πως η Ενωση θα κάνει δεκτό οποιοδήποτε στοιχείο χωρίς την υπογραφή του- κατά νόμον αρμόδιου- γενικού γραμματέα.

Προς το παρόν οι υποθέσεις φεύγουν με την υπογραφή του επικεφαλής της Διαχειριστικής Αρχής, αλλά μπορεί και να επιστραφούν. Μοναδική ελπίδα είναι ότι μέχρι τότε το ΥΠΠΟ θα διαθέτει γενικό γραμματέα, ο οποίος, όμως, θα πρέπει και να έχει ενημερωθεί, ώστε να υπογράφει έγγραφα.

Σαν να μην έφτανε αυτό, η δαμόκλειος σπάθη του Δ’ Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης είναι επάνω από τα κεφάλια όλων. Στο Δ’ ΚΠΣ, ο πολιτισμός δεν διαθέτει επιχειρησιακό πρόγραμμα καθώς ούτε η κυβέρνηση ήθελε, ούτε, όμως όπως λένε όσοι γνωρίζουν, ο Χρήστος Ζαχόπουλος το είχε παλέψει όσο θα έπρεπε. Επομένως, θα πρέπει να έχει έτοιμες μελέτες μέχρι τον Μάιο, προκειμένου να ζητήσει εντάξεις στα περιφερειακά προγράμματα. Τον «τόνο» σε όλα αυτά τον δίνει ο γενικός γραμματέας πάντοτε, ο οποίος και φροντίζει για την έγκαιρη συζήτηση των υποθέσεων στο Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο. Μέχρι να οριστεί ο νέος και να ενημερωθεί, χάνεται πολύτιμος χρόνος.

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι το ΥΠΠΟ σε όλα αυτά, όπως και στα μεγάλα έργα του, είναι διπλά ακέφαλο, καθώς έχει οδηγηθεί σε παραίτηση και αντικατάσταση και ο πρόεδρος του Ταμείου Διαχείρισης Πιστώσεων για την Εκτέλεση Αρχαιολογικού Εργου Βασίλης Κορκολόπουλος. Ο νέος πρόεδρος, συγκοινωνιολόγος και οικονομολόγος Νικόλαος Παπαδόπουλος θα αναλάβει καθήκοντα όταν δημοσιευθεί ο διορισμός του στο ΦΕΚ. Δηλαδή, στο μέλλον. Προς το παρόν, στις πιο κρίσιμες στιγμές για την οικονομική χρονιά, όταν στα ταμεία του ΥΠΠΟ, όπως και των άλλων υπουργείων, εισρέουν δεκάδες εκατομμύρια που πρέπει να σταλούν αμέσως σε διευθύνσεις και οργανισμούς για έργα, δεν υπάρχει κάποιος να υπογράψει!

Μέχρι τον ορισμό νέου γενικού γραμματέα επίσης, δεν θα είναι δυνατή η επίλυση προβλημάτων στα μεγάλα έργα, όπως είναι επί παραδείγματι τα έργα του Μετρό Θεσσαλονίκης. Τα έργα αυτά εξετάζονται καταρχήν από την αρμόδια Επιτροπή Μεγάλων Εργων του ΥΠΠΟ, και μετά πηγαίνουν στο ΚΑΣ. Και τα δύο δεν θα συνεδριάσουν πριν από το πρώτο δεπαπενθήμερο του Ιανουαρίου- και βάλε.

Ενα ακόμη πολύ σημαντικό πρόβλημα που δημιουργεί η απουσία γενικού γραμματέα από το ΥΠΠΟ, είναι η σύνταξη του επιχειρησιακού προγράμματος. Ο ΓΓ καταρτίζει, σε συνεργασία με τους εφόρους αρχαιοτήτων, το πρόγραμμα δράσης της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας, το οποίο εγκρίνεται στην πρώτη συνεδρίαση του ΚΑΣ κατά το νέο έτος. Χωρίς την κατάρτιση και την έγκριση οι εφορείες αρχαιοτήτων- αλλά και οι λοιπές υπηρεσίες του υπουργείου- είναι αδύνατον να λειτουργήσουν. Οι προϊστάμενοι δεν έχουν την απαραίτητη εξουσιοδότηση να προβούν σε πληρωμές, προσλήψεις και εκτελέσεις έργων. Δηλαδή έχουν δεμένα τα χέρια τους.

Αντίθετα, ο Μιχάλης Λιάπης διόρισε καλλιτεχνικό διευθυντή στην Εθνική Λυρική Σκηνή, έναν εποπτευόμενο οργανισμό που δεν αποτελεί, δα, και πρώτη προτεραιότητα του ΥΠΠΟ! Πρόκειται για τον Τζοβάνι Πάκουρ, από την Ιταλία. Η επιλογή του δεν δημοσιοποιήθηκε, αλλά ανακοινώθηκε στους εργαζόμενους της Λυρικής με τοιχοκολλημένη ανακοίνωση από τον πρόεδρο Οδυσσέα Κυριακόπουλο.

Να και η επίσημη παραίτηση

2007-12-20T09:29:00.000+02:00

Ζορίστηκε από εδώ, ζορίστηκε από εκεί, τελικά, το υπουργείο Πολιτισμού αποκάλυψε έτσι την παραίτηση του Χρήστου Ζαχόπουλου:
«Ο Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Πολιτισμού κ. Χρήστος Ζαχόπουλος υπέβαλε χθες, την παραίτηση του στον Υπουργό Πολιτισμού κ. Μιχάλη Λιάπη, ο οποίος την έκανε δεκτή». Ξερά και τυπικά. Διότι, τι να πούνε;
Εκαναν προσπάθειες επί προσπαθειών στο ενδιάμεσο, να πείσουν ότι ο υπουργός έπεσε από τα σύννεφα, δεν γνώριζε (και φυσικά δεν έλπιζε) να παραιτηθεί ο γενικός του γραμματέας. (Το άλλο με τον Τοτό παραμένει πάντοτε καλύτερο...)
Εν τω μεταξύ, αυξάνουν τα ονόματα των υποψηφίων για τη θέση. Μετά τον Παν(αγιώτη) Παν(ούρη) ακούγεται και ένας Ανδρουλιδάκης, πρώην σύμβουλος στο υπουργείο Δικαιοσύνης και ένας πολιτευτής της ΝΔ στην Αιτωλοακαρνανία που (βεβαίως) δεν εξελέγη.
Αναμένομεν.

Ο Ζαχόπουλος φεύγει, ο Παν Παν έρχεται

2007-12-19T14:23:00.001+02:00

Οχι, δεν πρόκειται για τον γνωστό Παν Παν, αλλά για τον Παναγιώτη Πανούρη, πρώην γενικό γραμματέα του υπουργείου Δικαιοσύνης επί Παπαληγούρα. Αυτός θα είναι, όπως όλα δείχνουν, ο νέος γενικός γραμματέας του υπουργείου Πολιτισμού. Δικηγόρος παρ' Αρείω Πάγω. Τώρα τι έφεση και τι γνώση έχει από αρχαία, θα δείξει. Καθότι, ο γγ του υπουργείου Πολιτισμού προΐσταται του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου σύμφωνα με τον νόμο, και της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας γενικότερα.
Ο Χρήστος Ζαχόπουλος έχει υποβάλλει, όπως σας διαβεβαίωνα, κανονικά την παραίτησή του από χθες και φυσικά θα την κάνει δεκτή ο Λιάπης μόλις τελειώσει, προφανώς, η απεργία των δημοσιογράφων!
Ετσι κι αλλιώς, όπως προείπα, μια άλλη θέση, του Ταμείου Διαχείρισης Πιστώσεων για την Εκτέλεση Αρχαιολογικού έργου, του ταμείου δηλαδή όοοοολων των μεγάλων έργων, δόθηκε από τον Μιχάλη Λιάπη στον οικονομολόγο και συγκοινωνιολόγο Νίκο Παπαδόπουλο. Αναμένεται εντός των (άγιων) ημερών να πάρουν πόδι και ο Μιχάλης Σιώψης, κουμπάρος του Βουλγαράκη, από τον Οργανισμό Προβολής Ελληνικού Πολιτισμού και ο επίσης άνθρωπος του Βουλγ. Κυριάκος Ρερές από το Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων και Απαλλοτριώσεων. Αυτές είναι θέσεις που αποφασίζονται από τον υπουργό όπως και οι θέσεις διευθυντών σε καλλιτεχνικούς οργανισμούς, οι οποίοι προς το παρόν μένουν στη θέση τους.
Για να δω λοιπόν τι θα κάνει η «αγαπημένη» διευθύντρια που μέχρι τώρα οργάνωνε φιέστες και τίποτα άλλο, αφήνοντας να βαλτώνουν τα πάντα στη διεύθυνσή της; Διότι η εν λόγω είχε ως όνειρο να πάει στην υπό σύσταση διεύθυνση δίωξης αρχαιοκαπηλίας και να κάαααααθεται, αλλά μάλλον δεν θα της βγει. Ελπίζω, διότι ως γνωστόν μεγάλη μπουκιά φάε, μεγάλη κουβέντα μην πεις...

Παραιτήθηκε- μετά από πιέσεις- ο Ζαπάτα

2007-12-18T23:00:00.001+02:00

Και τώρα να δω τι θα κάνει η Πανδώρα χωρίς τον επιλεγόμενο Μεξικανό και Ζαπάτα, Χρήστο Ζαχόπουλο. Διότι, ο τέως (πλέον) γενικός γραμματέας του υπουργείου Πολιτισμού, υπέβαλε την παραίτησή του στον υπουργό Μιχάλη Λιάπη που (βεβαίως) την έκανε δεκτή, αφού εκείνος την είχε επανειλημμένως ζητήσει.
Οπως φαίνεται, η ξαφνική παραίτηση υποβλήθηκε μετά από μεγάλες πιέσεις του υπουργού προς τον κ. Ζαχόπουλο, το περιβάλλον του οποίου μιλά για λόγους υγείας (και πράγματι, νοσηλεύεται με μικρό πρόβλημα σε μεγάλο νοσοκομείο).
Το Υπουργείο Πολιτισμού ήταν ανάστατο σήμερα όλη τη μέρα από τις αντιφατικές φήμες (παραίτηση- παραίτηση για λόγους υγείας- παραίτηση για άλλους λόγους), καθώς ο κ. Ζαχόπουλος δεν είχε εμφανιστεί στο κτήριο και δεν προήδρευσε στο Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο.
Ο γενικός γραμματέας του ΥΠΠΟ είχε δεχτεί σφοδρή πίεση από τον κ. Λιάπη για να παραιτηθεί προκειμένου να αντικατασταθεί από πρώην γενικό γραμματέα άλλου υπουργείου, της επιλογής του υπουργού. Λόγω της προσωπικής του σχέσης με τον πρωθυπουργό κ. Καραμανλή και τη σύζυγό του Νατάσσα, ο κ. Ζαχόπουλος προσπάθησε να αντιστρέψει το αρνητικό κλίμα υπέρ του, κατά την ξενάγηση του κ. Καραμανλή στο Νέο Μουσείο Ακροπόλεως, το πρωί της Δευτέρας. Ομως, ο κ. Καραμανλής υποστήριξε, σύμφωνα με πληροφορίες, τις θέσεις του κ. Λιάπη, κάνοντας την παραίτηση μονόδρομο.
Αναμένεται ότι θα ακολουθήσουν και άλλες παραιτήσεις απόι επικεφαλής οργανισμών. Ηδη , ο πρόεδρος του Ταμείου Διαχείρισης Πιστώσεων για την Εκτέλεση Αρχαιολογικού Εργου Β. Κορκολόπουλος αντικαταστάθηκε από τον οικονομολόγο και συγκοινωνιολόγο Ν. Παπαδόπουλο. Τι ξέρει ο συγκοινωνιολόγος από αρχαιολογικά έργα; Πες μας πού πας Μιχάλη Λιάπη, να σε πάμε...

Εκεί όπου μαρτύρησε ο Ρήγας ο Βελεστινλής

2007-12-18T13:01:00.000+02:00

Ω βασιλεύ του κόσμου, ορκίζομαι σε σε,
στην γνώμην των τυράννων, να μην έλθω ποτέ.
Μήτε να τους δουλεύσω, μήτε να πλανηθώ,
εις τα ταξίματά τους, για να παραδοθώ.

Εν όσω ζω στον κόσμον, ο μόνος μου σκοπός,
για να τους αφανίσω, θε νάναι σταθερός.
Πιστός εις την πατρίδα, συντρίβω τον ζυγόν,
αχώριστος για ναμαι, υπό τον στρατηγόν.

Κι αν παραβώ τον όρκον, ν' αστράψ' ο ουρανός,
και να με κατακάψη, να γένω σαν καπνός.
(Θούριος, του Ρήγα Φερραίου)

Σε καφέ- μπαρ επρόκειτο να μετατραπεί η περιβόητη «Νεμπόισα» (Nebojsa) του Βελιγραδίου, ο πύργος όπου μαρτύρησε και θανατώθηκε ο επαναστάτης και πρωτεργάτης του ελληνικού αγώνα για την ανεξαρτησία Ρήγας Φερραίος. Η Ελλάδα όμως κατάφερε να αποτρέψει κάθε εμπορική χρήση με συνδυασμένες κινήσεις. Ετσι, αύριο, ώρα 11.30πμ. υπογράφεται στη Βουλή των Ελλήνων ένα σημαντικό πρόγραμμα Ελληνο-σερβικής συνεργασίας, που θα αφορά στη συντήρηση και επανάχρηση του μνημείου, το οποίο βρίσκεται στο ιστορικό κέντρο της πόλης, δίπλα στον Δούναβη.
Την πρωτοβουλία ανέλαβε το Ευρωπαϊκό Κέντρο Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Μνημείων υπό την αιγίδα του Α΄ αντιπροέδρου της Βουλής κ. Γ. Σούρλα. Ο πρόεδρος του Κέντρου, ομότιμος καθηγητής Νίκος Ζίας και ο εκπρόσωπος του Δημάρχοπυ Βελιγραδίου Στράχιντζα Σεκούλιτς θα υπογράψουν τη συμφωνία.
Ο πύργος Νεμπόισα είναι το παλαιότερο ιστορικό μνημείο του Βελιγραδίου. Χτίστηκε επάνω σε ερείπια ρωμαϊκού πύργου του 1ου αι. μ.Χ. Το 1690 ανατινάχθηκε όταν εξερράγησαν τα πυρομαχικά που υπήρχαν στο εσωτερικό του. Οι αυστριακοί, που είχαν τότε υπό την κατοχή τους το Βελιγράδι, τον ξανάχτισαν ανάμεσα στο 1723 και 1736. Τρία χρόνια μετά, το Βελιγράδι κυριεύθηκε από τους Οθωμανούς και ο πύργος μετονομάστηκε από αυτούς σε Καλέ Μεγκντάν.
Εκεί φυλακίστηκε ο Ρήγας Φερραίος μαζί με τους επτά συντρόφους του, το 1798. Εζησαν σαράντα μαρτυρικές ημέρες μέχρι τον στραγγαλισμό τους, στις 24 Ιουνίου.
Για το τετραόροφο μνημείο εκπονήθηκε με πρωτοβουλία του ΕΚΒΜΜ και υπεύθυνη την δρα Ευαγγελία Χατζητρύφωνος, ένα σχέδιο μετατροπής του σε μουσείο- πολιτιστικό κέντρο αφιερωμένο στο Ρήγα Φερραίο, στην ιστορία του πύργου και στους απελευθερωτικούς αγώνες των Βαλκανικών Λαών. Το πρόγραμμα έγινε σε συνεργασία με το Δήμο Βελιγραδίου.
Εκτιμάται ότι το εργοτάξιο θα εγκατασταθεί τους επόμενους μήνες. Μέχρι τότε θα έχουν ολοκληρωθεί οι απαραίοτητες μελέτες ώστε:
να αναστυλωθεί ο Πύργος για να μπορεί να λειτουργήσει ως μουσειακός χώρος. Να μελετηθεί μουσειολογικά και μουσειογραφικά. Να αποκτήσει το μνημείο τον απαραίτητο για τη λειτουργία του εξοπλισμό. Να διευθετηθεί ο ιδιαίτερα σημαντικός περιβάλλων χώρος. Να προετοιμασθεί πολύπλευρα η λειτουργία του Μουσείου και της ευρύτερης περιοχής του, της οποίας την ευθύνη έχει ήδη αναλάβει ο Δήμος Βελιγραδίου.
Το έργο υλοποιείται με συγχρηματοδότηση από το Υπουργείο Εξωτερικών (το οποίο ήδη αποφάσισε να διαθέσει ένα σημαντικό κονδύλιο από το πρόγραμμα της αναπτυξιακής συνεργασίας Hellenic Aid) και το Υπουργείο Πολιτισμού αλλά και την καθοριστική υποστήριξη του υλικά και ηθικά από την Βουλή των Ελλήνων.

Ολίγη απο Ακρόπολη

2007-12-17T17:38:00.000+02:00

Μεταξύ τυρού και αχλαδίου, ανάμεσα, δηλαδή, στην ορκομωσία της Φάνης Πάλλη- Πετραλιά που θα γινόταν στις 12 και στην πτήση του για τη Μόσχα, που θα έφευγε λίγο αργότερα, ο πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής είδε και λίγο από Μουσείο Ακροπόλεως. Μισή ώρα όλη κι όλη διέθεσε για να δει τον τρίτο όροφο, που άνοιξε ειδικά για εκείνον (η λειτουργία του για το κοινό θα γίνεται από την Παρασκευή επί δίωρο). Στόχος, να τον δουν οι κάμερες και να τον παρουσιάσουν με φόντο την Ακρόπολη.
Είχε μούτρα ως το πάτωμα (μπορεί και να παρουσιαζόταν, απλώς, σοβαρός- θα σας γελάσω και δεν το θέλω) και το χειλάκι του δεν έσκασε ούτε όταν του έδωσαν κάτι πολύ ωραία αντίγραφα αρχαίων παιδικών παιχνιδιών (η πληροφορία ότι πιστεύει πως τίποτα δεν παραβγαίνει το πλέι στέισον τρία, ελέγχεται ως ανακριβής).
Φυσικά, έκανε και το ατόπημα: «Το αίτημα της επιστροφής των γλυπτών του Παρθενώνα στο χώρο όπου ανήκουν, το αίτημα που ο Κωνσταντίνος Καραμανλής όρισε μεταπολιτευτικά ως εθνικό στόχο και η αείμνηστη Μελίνα Μερκούρη ως Υπουργός Πολιτισμού έκανε σκοπό ζωής και συνέβαλε καθοριστικά ώστε να γίνει απαίτηση οικουμενική, μπορεί και πρέπει να γίνει πράξη στη γενιά μας» είπε. Μόνο που ο αείμνηστος θείος του ουδεμία σχέση είχε με την επιστροφή των γλυπτών του Παρθενώνα. Η ιδέα ήταν της Μελίνας, που έθεσε το αίτημα πρώτη το 1982 στην γενική διάσκεψη υπουργών Πολιτισμού της ΟΥΝΕΣΚΟ στο Μεξικό. Να μη το ξανακούσω, γιατί συγχύστηκα ήδη πολύ, εντάξει;

Ανοιξη ήτανε, θαρρούν..

2007-12-16T17:25:00.000+02:00

Κι έτσι ξαφνικά, όπως έμπαινε η άνοιξη, (του 1680; Του 1635; Του 1615 π.Χ.;) το ηφαίστειο της Θήρας εξερράγη, καταστρέφοντας τον οικισμό που βρισκόταν στον χαμηλό λόφο του Ακρωτηρίου. Ισως όχι τόσο ξαφνικά, καθώς είχαν προηγηθεί προειδοποιητικοί σεισμοί. Πάντως, από την κατάσταση των φυτών που ανακαλύφηκαν κάτω από την ηφαιστειακή τέφρα, οι επιστήμονες πιθανολογούν ότι ήταν άνοιξη.
«Ακρωτήρι Θάσου- Σαράντα χρόνια έρευνας» είχε τον τίτλο η διημερίδα που διεξήχθη το Σαββατοκύριακο στην Αρχαιολογική Εταιρεία. Σε αυτήν, ο Χρήστος Ντούμας και οι συνεργάτες του παρουσίασαν πολλά από τα ενδιαφέροντα ευρήματα των ανασκαφών.
Ο Λ. Ζώρζος, που αναφέρθηκε στα φυτά και στην άνοιξη, είπε ότι στο νησί υπήρχαν κριθάρι, φάβα, αρακάς, σιτάρι, ελιά, συκιά, ροδιά, φυστικιά, αλλά και βελανιδιές, κυπαρίσσια, πεύκα, αρμυρίκια, μυρτιές κ.α. Η ελιά έδινε λάδι με θλίψη του καρπού ή και βάπτισή του σε καυτό νερό, σύμφωνα με την Α. Σαρπάκη, ενώ δεν αποκλείεται και η παρασκευή ψωμιού (Β. Κυλίκογλου). Παλαιότερες έρευνες έχουν δείξει ότι οι κάτοικοι έτρωγαν επίσης κρέας αιγοπροβάτων και βοοειδών.
Σύμφωνα με την Δ. Μυλωνά, έτρωγαν και συναγρίδες, φαγκριά, σαλάχια. Πάστωναν μικρότερα ψάρια, (γόπες, μαρίδες κ.λπ.) για αρτύματα σε άλλα φαγητά.
Τα τρωκτικά απειλούσαν τις τροφές, αφού, κατά την Κατερίνα Παπαγιάννη διαφόρων ειδών ποντικοί ζούσαν κατά μεγάλους πληθυσμούς στο νησί, ενώ δεν υπήρχαν γάτες ή νυφίτσες για την εξολόθρευσή τους. Μόλυναν τα τρόφιμα και μετέδιδαν ασθένειες, γι’ αυτό οι κάτοικοι της Θήρας τους αιχμαλώτιζαν με παγίδες και τους θανάτωναν σε πυρές.
Η ζωή στο Ακρωτήρι δεν ήταν όμως τόσο δύσκολη. Αντίθετα, αυτό το σπουδαίο κέντρο του προϊστορικού Αιγαίου είχε πολύ ανεπτυγμένο πολιτισμό. Τα κτήριά του ήταν τοιχογραφημένα (τουλάχιστον στις «καλές συνοικίες» όπως έδειξε ο Ανδρέας Βλαχόπουλος), και είχε και επαφές με άλλες δυνάμεις της εποχής. Αποδείξεις: η τοιχογραφία σε κλιμακοστάσιο της Ξεστής 4 που, όπως είπε ο Χρήστος Μπουλώτης, απεικόνιζε Μινωίτες όπως και τα έντομα που είχαν έρθει μαζί με προϊόντα από τις Ινδίες, τη Μεσσοποταμία ακόμη και τη Δυτική Ευρώπη (Ε. Παναγιωτακοπούλου).
Ο Χρήστος Ντούμας έκανε μια ιστορική αναδρομή στην ανασκαφή, που ξεκίνησε από τον Σπυρίδωνα Μαρινάτο και είχε σπουδαία ευρήματα.
Χαρακτήρισε «βαρύ κτύπημα» την κατάρρευση του Στεγάστρου και είπε πως ευτυχώς το υπουργείο δεν δέχτηκε αίτημα τοπικών πρακτορείων «να ανοίγει ο χώρος απλώς για να διαβαίνουν την εξώπορτα οι επισκέπτες έστω και αν δεν μπορούν να δουν τα μνημεία. Εμείς το Ακρωτήρι δεν το βλέπουμε ως λεία διαθέσιμη να την κατασπαράξουμε. Το αντιμετωπίζουμε ως κεφάλαιο της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς, του οποίου μας έχει ανατεθεί η διαχείριση.»
Ο αρχιτέκτονας Νίκος Φιντικάκης ανέφερε ότι με τη νέα μελέτη «γίνεται επέμβαση στους σεισμικούς μονωτήρες και στη διάταξη του χωροδικτυώματος» αλλά μένει ανέπαφη η συνολική αρχιτεκτονική του και όλες οι αρχές της φιλσοφίας του σχεδιασμού του. Αναμένεται να είναι έτοιμο σε ένα χρόνο από σήμερα.

Παρασκήνιο από μια παρουσίαση

2007-12-08T07:55:00.000+02:00

Τερηδόνα κοντέψαμε να πάθουμε από τα γλειψιματικά που ακούστηκαν χθες βράδυ στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο για τους χορηγούς της έκδοσης τόμου με θέμα το ΕΑΜ. Ευχαριστούμε ω εταιρεία και ω κορυφή της εταιρείας και ξανά- μανά ευχαριστούμε και μια από τα ίδια και πάλι, τρελαθήκαμε στο λιβάνισμα.
Οχι ότι δεν ήταν ωραίο το βιβλίο που παρουσιαζόταν, και το οποίο είναι αφιερωμένο στις ομορφιές του Μουσείου, το οποίο είναι μεν το μεγαλύτερο και ωραιότερο του είδους του, αλλά κανείς δεν κάνει καμιά προσπάθεια να το αλλάξει.
Ομάδα που κερδίζει δεν την αλλάζεις, σύμφωνοι, όμως το μουσείο δεν κερδίζει- τουλάχιστον στα εισιτήρια. Κάπου διακόσιες πενήντα χιλιάδες επισκέπτες το εξάμηνο έχει- σιγά τα ωά, δηλαδή, όταν Κνωσός, Ακρόπολη χτυπάνε ανά χρόνο το εκατομμύριο άνετα, Δελφοί και Μυκήνες φτάνουν περί τις 600 χιλιάδες και ακόμα και η Βεργίνα, που βρίσκεται εκτός διαδρομών τουριστικών πρακτορείων, τις 350 χιλιάδες τις φτάνει. Εν πάση περιπτώσει.
Πίσω λοιπόν στη χθεσινή εκδήλωση του Ιδρύματος Λάτση και της Γιούρομπανκ, που είχε ένα touch τους παντού. Πού παντού; Στην είσοδο, όπου δεν είχαν τοποθετηθεί οι φύλακες του μουσείου αλλά οι σεκιούριτι των χορηγών, μήπως και παρεισφρύσει κανένας κοινός θνητός χωρίς πρόσκληση (Παρασκευή βράδυ άλλη σκασίλα δεν είχαν οι κοινοί θνητοί, στο ΕΑΜ θα έτρεχαν). Στο ταμπλό που είχε στηθεί πίσω από τους ομιλητές, όπου οι λογότυποι του ιδρύματος και της τράπεζας είχαν αποτυπωθεί ευδιάκριτα. Και, τέλος, στον μπουφέ που είχε κάτι από εφοπλιστική διατροφή, ήτοι γαρίδες, σολωμό και τα τοιαύτα.
Είπα ταμπλό και θυμήθηκα το καλύτερο: το εξώφυλλο του τόμου κοσμεί το κεφαλάκι του Εφήβου του Μαραθώνα. Πίσω από το βήμα όπου μίλησε ο Μιχάλης Λιάπης ήταν ναααα μια φωτογραφία του εφήβου, τον οποίο «συναγωνιζόταν» η κεφάλα του υπουργού επαξίως (λέμε και καμιά βλακεία να περάσει η ώρα). Αυτό μου θύμησε γενικό γραμματέα του υπουργείου Πολιτισμού (όχι τον τωρινό) που πόζαρε με άνεση μπροστά από τον Ερμή του Πραξιτέλη, μετά από απαίτηση των φωτογράφων (που τον δούλευαν) και των υπαλλήλων του μουσείου (που τον έγλειφαν) να τον φωτογραφήσουν με το άγαλμα!
Για να πούμε και τίποτα από ουσία, την παράσταση έκλεψε η είδηση ότι το ΕΑΜ θα επεκταθεί, επιτέλους, εν υπογείω. Οσο όμως και αν ψάξαμε, ουδείς βρήκε από πού θα αντληθούν κονδύλια. Τέταρτο Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης είπε, έμπλεως ελπίδων, ο διευθυντής του Νίκος Καλτσάς. Αμ δεν το βλέπω, κυρ διευθυντά μου. Η Αττική δεν έχει ΚΠΣ. Για να δω, από πού θα τα βγάλει τα ποσά, αφού ούτε και ο πολιτισμός έχει. Από το μανίκι; Κομματάκι δύσκολο.
Και πάμε παρακάτω: άντε και τα έβγαλε. Τι θα τα κάνουν; Θα κάνουν, λέει, αίθουσες περιοδικών εκθέσεων και αμφιθέατρο και αίθουσες εκπαιδευτικών προγραμμάτων και βοηθητικούς χώρους. Φέγγε (!) ψηλά και αγνάντευε. Το Μουσείο χρειάζεται επανέκθεση, διότι μπορεί πριν από τρία χρόνια να έγινε ένα συμμαζεματάκι που το βάφτισαν επανέκθεση, αλλά η έκθεση έχει τα χάλια της: βαρετή, παρωχημένη, παρατακτική, συντηρητική, ανέμπνευστη, χωρίς καμιά φαντασία, χάρη, πρωτοτυπία. Κυρίως: χωρίς να παίρνει υπόψιν τα νέα μουσειολογικά δεδομένα παγκοσμίως. Που ζητάνε φρεσκάδα, εξυπνάδα, τόλμη, τόλμη, τόλμη. Κάτι σαν το Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού Θεσσαλονίκης και το Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο της Αθήνας, δηλαδή. Πώς τα έχουν καταφέρει βυζαντινοί άνθρωποι να κάνουν κάτι τόσο ελκυστικό και δεν μπορούν οι προϊστορικοί- κλασικοί, που κατέστρεψαν και το ΕΑΜ και το Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης, μυστήριον μέγα και παράδοξον!
Ας κλείσω με μια καλή κουβέντα και για ένα άλλο θέμα. Το χρυσό στεφάνι που πήραμε από το Γκετύ πήγε αμέσως στη Θεσσαλονίκη, και ας ήταν από την Αμφίπολη. Η στήλη από τη Βοιωτία όμως, ακόμα στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο παραμένει. Βλέπετε, ούτε από χρυσάφι είναι, ούτε ενδιαφέρεται κανείς πολιτικός (βλέπε γενικός) και καμιά αρχαιολόγος (βλέπε διευθύντρια του Αρχαιολογικού Θεσσαλονίκης) να το πάρει για λόγους αίγλης. Και μη χειρότερα!
Το καλύτερο σας το έχω φυλάξει, βέβαια, για το τέλος. Το βιβλίο δεν πωλείται. Το δίνει ο Λάτσης δώρο στους πελάτες του- όχι σε όποιους κι όποιους, φυσικά. Οι ενδιαφερόμενοι το πολύ- πολύ να το κοιτάξετε από το Διαδίκτυο, όταν κυκλοφορήσει. Προς το παρόν, εκεί παρουσιάζονται οι προηγούμενοι τόμοι για μουσεία που εκδόθηκαν από τους ίδιους χορηγούς για τους ίδιους λόγους. Μια χαρά!!!!

Οπου κλείνει μια φυλακή ανοίγει...ένα ξενοδοχείο!

2007-11-29T16:31:00.000+02:00

Η προστασία των μνημείων είναι υποχρέωση του κράτους- τουλάχιστον στην ΕΛλάδα. Αν η κυβέρνηση πουλούσε την φυλακή του Κολοκοτρώνη -π.χ.- στο Παλαμήδι, προκειμένου να γίνει ξενοδοχείο, πιστεύω ότι, ακόμη και σε αυτή τη χώρα όπου τίποτα πια δεν μας κάνει εντύπωση, θα ξεσηκωνόταν το σύμπαν.
Η Γαλλία όμως δεν έχει... Κολοκοτρώνη! Ετσι, η γαλλική κυβέρνηση βγάζει ανενόχλητη στο σφυρί φυλακή του 13ου αιώνα στην Αβινιόν, (νότια Γαλλία), ώστε να μετατραπεί σε πολυτελές ξενοδοχείο, στο πλαίσιο προσπάθειάς της να φέρει νέο χρήμα στα κρατικά θησαυροφυλάκια (είδατε η λαϊκή δεξιά;)
Η φυλακή των 7.000 τμ διαφημίζεται ότι πωλείται υπό τον όρο ότι όλο το κτίριο ή μέρος του θα μετατραπεί σε ξενοδοχείο τεσσάρων αστέρων (όχι χαμηλότερο. Υψηλότερο ίσως; Τα σπα επιτρέπονται;)
Οι ενδιαφερόμενοι έχουν περιθώριο ως τις 23 Ιανουαρίου 2008 να καταθέσουν τις
προσφορές τους για το πέτρινο κτίριο, το οποίο ήταν φυλακή ως το 2003.
Με τη φυλακή της Αβινιόν γίνεται η αρχή, καθώς έπειτα εννέα ακόμη φυλακές μπορεί να βγουν στο σφυρί τα δύο επόμενα χρόνια, αποφέροντας εκατομμύρια ευρώ στον προϋπολογισμό του υπουργείου Δικαιοσύνης. Η γαλλική κυβέρνηση προσβλέπει στην προσθήκη 800 εκατομμυρίων ευρώ στον προϋπολογισμό της για φέτος από την πώληση ιδιοκτησιών, ενώ ο αρχικός τους στόχος ήταν 500 εκατομμύρια ευρώ.
Κι εμείς που νομίζαμε ότι όπου κλείνει μια φυλακή ανοίγει ένα σχολείο...
Παρεμπιμπτόντως να πω ότι ο Σαρκοζί πούλησε και το κτήριο που στέγαζε το αρχηγείο των Ναζί στο κατεχόμενο Παρίσι κατά τον Β' Παγκόσμιο
Πόλεμο.

Αθώοι και φταίχτες

2007-11-28T15:43:00.001+02:00

Απαλλάσσεται, λόγω παραγραφής του αδικήματός της η Μάριον Τρου η οποία δικαζόταν στην Αθήνα για τη συμμετοχή της στην λαθραία αγοραπωλησία του χρυσού στεφανιού από το Μουσείο Ζαν- Πολ Γκετύ. Το δικαστήριο δέχθηκε ότι το αδίκημα, το οποίο στις ΗΠΑ θεωρείται πλημμέλημα, έχει παραγραφεί εδώ και περισσότερα από 10 χρόνια και έτσι η Τρου δεν θα δικαστεί για αυτό. Η αποδοχή στηρίχθηκε στο γεγονός ότι το αδίκημα τελέστηκε στις ΗΠΑ, άρα η εκδίκαση της υπόθεσης πρέπει να γίνει σύμφωνα με τα όσα ισχύουν στο συγκεκριμένο κράτος.

H νομοθεσία των ΗΠΑ είναι εξαιρετικά χαλαρή σε τέτοια ζητήματα. Θεωρεί την αγορά ή αποδοχή λαθραίων αρχαίων πλημμέλημα, ακόμη και αν κοστίζουν (όπως το χρυσό στεφάνι) 1,15 εκατ. Δολάρια. Στη χώρα μας ο χαρακτήρας της πράξης (πλημμεληματική ή κακουργηματική) καθορίζεται από την εμπορική αξία των αντικειμένων. Αν αυτή υπερβαίνει τα 150.000 ευρώ, η πράξη θεωρείται κακουργηματική.
Από την άλλη, η χώρα μας θα έπρεπε να είχε εντοπίσει και να είχε ζητήσει το χρυσό στεφάνι αν όχι το 1993, οπότε και το παρουσίασε το Γκετύ, τουλάχιστον μέσα στην τριετία. Μάλιστα, όπως αποκάλυψε πρόσφατα το «Εθνος», τα πειστήρια για την ελληνικότητά του κρύβονταν στα υπόγεια του Αρχαιολογικού Μουσείου Θεσσαλονίκης, χωρίς τόσα χρόνια να έχουμε πάρει χαμπάρι!
Όπως δήλωσε στους Τάιμς της Νέας Υόρκης ο εισαγγελέας Χρίστος Κουμπής, η απόφαση πιθανώς και να ήταν διαφορετική αν το χρυσό στεφάνι δεν είχε επιστραφεί. Η ποινή που θα αντιμετώπιζε σε αυτή την περίπτωση η κ. Τρου θα ήταν μέχρι και 10 χρόνια φυλάκισης. Πάντως, εξακολουθεί να είναι υπόδικος για τα 29 αντικείμενα μικρότερης αρχαιολογικής αξίας από το μακεδονικό στεφάνι, τα οποία είχε στη βίλα της στην Πάρο και δεν τα είχε δηλώσει στο ελληνικό δημόσιο.

Καλύτεροι οι αλυσιδωτοί οργασμοί παρά τα αλυσιδωτά e-mail

2007-11-26T15:19:00.000+02:00

Το έλαβα με μέιλ και το βρίσκω ενδιαφέρον:

«Σας παρακαλώ σταματήστε να προωθείτε αλυσιδωτά e-mails στους φίλους σας.
Απλώς σταματήστε, ακόμη κι αν δεν καταλαβαίνετε το γιατί.

Αν παρόλα αυτά, θέλετε να μάθετε περισσότερα για το θέμα, διαβάστε το παρακάτω κείμενο. Σας αφορά άμεσα.

Εντάξει, τώρα που έχω την προσοχή σας, μπορώ να σας εξηγήσω περισσότερα. Σίγουρα έχετε λάβει κατά το παρελθόν e-mails τα οποία περιείχαν κάποια από τις παρακάτω φράσεις:
Στείλε αυτό το e-mail σε όλους σου τους φίλους και η Microsoft θα το ανιχνεύσει και θα σου στείλει 1000 δολάρια στον λογαριασμό σου.
Στείλε αυτό το e-mail σε όλους σου τους φίλους για να έχεις καλή τύχη. Ένας που δεν το έστειλε, πέθανε μετά από 7 ημέρες.
Στείλε αυτό το e-mail σε όλους σου τους φίλους γιατί το παιδάκι μου πάσχει από καρκίνο. Η AOL για κάθε e-mail που στέλνεις εσύ και οι φίλοι σου θα δίνει 5 cents για τη θεραπεία του παιδιού.
Στείλε αυτό το e-mail σε όλους σου τους φίλους για να ενημερωθούν για τον νέο ιό που κατακλύζει το internet.
Στείλε αυτό το e-mail σε όλους σου τους φίλους. Οι πρώτοι 50 που θα το λάβουν, θα κερδίσουν ένα ζευγάρι αθλητικά παπούτσια από την ΝΙΚΕ.

Όλοι οι χρήστες που λαμβάνουν τέτοια e-mails (αλυσιδωτά e-mails ή chain mails) έχουν δύο επιλογές. Ή να τα αγνοήσουν ή να κάνουν αυτό που τους ζητάει το μήνυμα. Και επειδή συνήθως αυτό που ζητάει το μήνυμα είναι κάτι τόσο απλό, όσο το να πατήσουν 2 clicks, απλώς το κάνουν. Χωρίς να το σκεφτούν. Χωρίς να σκεφτούν καν το κατά πόσο αυτό που αναφέρει το μήνυμα έχει έστω και την παραμικρή δόση αληθείας. Απλώς το κάνουν. Αγνοώντας όμως όλες τις δυσάρεστες συνέπειες που αυτό επιφέρει.

Ας πούμε λοιπόν μερικές αλήθειες:

Δεν υπάρχει κανένα σύστημα εντοπισμού των e-mails σήμερα παγκοσμίως.
Όταν κάποιο e-mail ισχυρίζεται ότι η Χ εταιρία εντοπίζει τα e-mails που στέλνονται ή προωθούνται στο internet με σκοπό να σας αποδώσει χρήματα, δώρα ή να βοηθήσει για κάποιον κοινωφελή σκοπό, απλώς λέει ψέματα. Μάλιστα λέει τόσο τραγικά ψέματα που, εμείς που ασχολούμαστε με την πληροφορική, κρατάμε κάθε φορά τις κοιλιές μας από τα γέλια – όχι γι' αυτούς που τα γράφουν, αλλά γι' αυτούς που τα πιστεύουν. Εσάς δηλαδή. Μάθετε λοιπόν ότι είναι τεχνικώς αδύνατον (λόγω της φύσης του ίδιου του internet) να εντοπιστεί ο αριθμός αυτών των μηνυμάτων που στέλνει ο ένας στον άλλο. Απλώς δε γίνεται. Όχι από τις εταιρίες, ούτε καν από τις κυβερνήσεις, τον στρατό ή τους εξωγήινους. Δεν γίνεται. Σας κοροϊδεύουν. Ακόμη κι αν ένα τέτοιο σύστημα υπήρχε, ποιος αφελής πιστεύει ότι μια εταιρία θα το κοινοποιούσε τόσο απλά δημοσίως, χωρίς να της επιτεθεί το σύμπαν για παραβίαση προσωπικών δεδομένων; Σκεφθείτε το λίγο.

Κανείς δε σκορπάει τα χρήματά του στο internet .

Αλήθεια, σας πέρασε ποτέ από το μυαλό ότι θα μπορούσατε να κερδίσετε έστω και 1 cent από τα μηνύματα που προωθείτε στους φίλους σας; Ακόμη κι αν κάποια από αυτά περιέχουν αναφορές ότι ο Μήτσος κέρδισε 1000 ευρώ και η Κούλα που δεν το πίστευε στην αρχή, έλαβε μια επιταγή με 783 ευρώ, αποσκοπούν απλώς στο να γίνουν πιο δελεαστικά και να σας πείσουν να πράξετε κι εσείς το ίδιο. Κανείς δεν έχει λάβει το παραμικρό ποτέ από αυτά τα e-mails και ούτε πρόκειται, σας διαβεβαιώ γι' αυτό.

Ε, τότε ποιος τα οργανώνει όλα αυτά; Πού αποσκοπούν;

Εδώ είναι και το ζουμί της υπόθεσης. Παρατηρήστε λίγο καλύτερα αυτά τα μηνύματα που τυχόν έχουν ξεμείνει στο mailbox σας. Αν τα ανοίξετε, θα δείτε ότι περιέχουν μέσα ένα σωρό διευθύνσεις e-mail. Αυτό συμβαίνει γιατί πολύ απλά όταν προωθείτε ένα μήνυμα, τις περισσότερες φορές οι προηγούμενες διευθύνσεις e-mail «ξεμένουν» είτε μέσα σ' αυτό, είτε στο πεδίο «Προς» του μηνύματος. Σε ένα τυχαίο αντίστοιχο μήνυμα που μου έστειλαν πριν από λίγο, υπάρχουν μέσα πάνω από 1000 πραγματικές διευθύνσεις e-mail ανυποψίαστων ανθρώπων στους οποίους κάποιος «φίλος» έστειλε αυτό το μήνυμα. Αν ένας από αυτούς προωθήσει το μήνυμα, χωρίς να καθαρίσει τις προηγούμενες διευθύνσεις, όλες αυτές (μαζί και η δική μου που δεν έστειλα τίποτα σε κανέναν) θα φτάσουν σε κάποιον άλλον, ο οποίος με τη σειρά του θα τις στείλει σε κάποιον άλλον και πάει λέγοντας. Για να το πούμε με απλά μαθηματικά, αν κάποιος συντάξει ένα e-mail και το στείλει σε 100 ανθρώπους, ένας από τους 100 το στείλει σε άλλους 100 και ένας από αυτούς σε άλλους 100, μέσα στο e-mail αυτό θα έχουν μαζευτεί πολύ εύκολα 300 διευθύνσεις e-mail μόνο με 3 αποστολές. Γεωμετρικά, οι διευθύνσεις αυτές καταλήγουν να είναι άπειρες…

Αυτό είναι και το μυστικό αυτών των μηνυμάτων. Συλλέγουν διευθύνσεις e-mail . Και όχι απλές διευθύνσεις. Πραγματικές διευθύνσεις, πραγματικών ανθρώπων που ανοίγουν το mailbox τους κάθε ημέρα. Αυτό, όσο περίεργο κι αν σας φαίνεται, έχει μεγάλη αξία για κάποιους στο internet και μεταφράζεται σε μετρητά. Μετρητά που δεν φτάνουν ποτέ στην τσέπη σας όμως.

Αυτό που θα φτάσει σε εσάς με αυτή τη διαδικασία, θα είναι περισσότερα spam e-mails . Διαφημιστικά μηνύματα πορνογραφικού περιεχομένου, αγοράς ναρκωτικών, Viagra, μηνύματα που περιέχουν ιούς (που σκοπό έχουν συνήθως να συλλέξουν ΟΛΕΣ τις διευθύνσεις e-mail από τα μηνύματά σας και να τις προωθήσουν πίσω στους spammers) και ένα σωρό άλλα τα οποία θα απορείτε είτε από ποιόν τα λάβατε είτε για το πού βρήκε τη διεύθυνσή σας και σας τα έστειλε. Πολύ απλά η e-mail διεύθυνσή σας που συλλέχθηκε από ένα τέτοιο αλυσιδωτό e-mail στο παρελθόν, πουλήθηκε μαζί με εκατοντάδες άλλες σε κάποια εταιρία που κάνει αυτή τη δουλειά: στέλνει διαφημιστικά e-mails. Όσο ανόητο κι αν σας ακούγεται, όταν τα διαφημιστικά e-mails σήμερα ξεπερνούν τα 83 δισεκατομμύρια ετησίως, ακόμη κι αν ένα πολύ μικρό ποσοστό του πληθυσμού εξαπατάται από αυτά, ο τζίρος είναι σημαντικός. Για κάτι που δεν έχει κόστος (όπως τα e-mails) τα κέρδη είναι πραγματικά τεράστια, δε νομίζετε;

Την επόμενη φορά λοιπόν που θα προωθήσετε ένα παρόμοιο e-mail σκεφθείτε το καλά. Και αν αποφασίσετε παρόλα αυτά να το κάνετε, για τους δικούς σας λόγους, βεβαιωθείτε ότι αφιερώσατε 4 δευτερόλεπτα για να σβήσετε από το σώμα του μηνύματος όλες τις περιττές διευθύνσεις e-mail που περιείχε από τον προηγούμενο αποστολέα.

Τη διαφορά θα τη δείτε στο mailbox σας με τον καιρό.

Ελπίζω να μην σας κούρασα,

Κωνσταντίνος Τζανίδης
IT Manager

Υ.Γ. Παραβαίνοντας την προτροπή του e-mail μου, σας συστήνω να ενημερώσετε τους φίλους σας σχετικά με αυτό προωθώντας το e-mail. Απλώς κάντε το σωστά, σύμφωνα με τις συμβουλές της τελευταίας παραγράφου. Όσοι θέλετε να διαβάσετε περισσότερα σχόλια πάνω σε πραγματικά παραδείγματα σχετικά με το θέμα, επισκευθείτε τις σελίδες http://www.snopes.com/inboxer/nothing/billgate.asp και http://en.wikipedia.org/wiki/Chain_e-mail .

Αντε και στα δικά μας!

2007-11-25T17:09:00.000+02:00

Εν αρχή ην ο Λόγος. Αν δεν υπήρχε, ο Κόσμος θα ήταν πολύ διαφορετικός. Με τις απεργίες των σεναριογράφων του Χόλιγουντ μια εκκωφαντική σιωπή απλώνεται επάνω σε κινηματογραφικά στούντιο, τηλεοπτικά πλατώ και χώρους γυρισμάτων. Κάποιος σκέφτηκε να βάλει διάσημους καλλιτέχνες να μιλούν χωρίς να ακούγονται, ή να παραμένουν σιωπηλοί, σε μια καμπάνια υποστήριξης των απεργών.
Η καμπάνια προβάλλεται από προχθές αποκλειστικά στο Διαδίκτυο, από όπου και θα φτάνει στο κοινό και ήδη σημειώνει τεράστια επιτυχία. Μετέχουν σπουδαίοι σταρ του Χόλιγουντ όπως ο Σον Πεν, η Σούζαν Σάραντον, ο Χάρβεϊ Καϊτέλ, ο Τιμ Ρόμπινς, ο Φίλιπ Σέιμουρ Χόφμαν, Σαρλίζ Θερόν, Ιθαν Χόουκ, Μάθιου Πέρι, η Χόλι Χάντερ και πολλοί άλλοι. Μετέχουν επίσης ολόκληρα καστ κάποιων δημοφιλών τηλεοπτικών εκπομπών όπως της σειράς «Αγγλι Μπέτι» (αντίστοιχο του δικού μας «Μαρία η άσχημη»).
Στην σχετική ηλεκτρονική διεύθυνση το κοινό μπορεί να δει όλη την καμπάνια. Κάθε μέρα θα δίνονται στη δημοσιότητα τρία νέα βίντεο. Σκηνοθέτης είναι ο Τζον Χίκενλουπερ και σεναριογράφος ο Αλαν Σέρεμποφ (ναι, όσο και αν φαίνεται περίεργο, χρειάζεται ένα σενάριο έστω και αν ο θεατής νομίζει ότι βλέπει βωβό κινηματογράφο).

Η ομάδα που κάνει αυτά τα βίντεο έχει συμφωνήσει με τον Γούντι Αλλεν, τη Τζέιν Φόντα, τη Μαρίζα Τομέι και πολλούς ακόμη καλλιτέχνες να μετάσχουν σε ανάλογα γυρίσματα τις επόμενες μέρες που είναι και καθοριστικές καθώς ξεκινούν οι διαπραγματεύσεις ανάμεσα στα δύο μέρη. Τα βιντεάκια έχουν διάρκεια από 15 δευτερόλεπτα μέχρι τέσσερα λεπτά και είναι ασπρόμαυρα.
Σε μια προσπάθεια να συγκεντρωθούν χρήματα για όσους δοκιμάζονται οικονομικά από την απεργία, οι Σεναριογράφοι προτείνουν στους υποστηρικτές τους να αγοράζουν μολύβια και να τα στέλνουν σε ένδειξη διαμαρτυρίας στα μεγάλα στούντιο, που είναι οι αντίπαλοί τους. Στα στούντιο που υποχρέωσαν τους απεργούς να κατεβάσουν τα δικά τους μολύβια. Εχουν κατασκευαστεί από ανακυκλωμένο ξύλο και είναι δυνατή η αποστολή τους μέσω των απεργών. Μέχρι στιγμής έχουν πωληθεί 280.000 μολύβια. Περισσότερες πληροφορίες εδώ όπου υπάρχουν όλες οι λεπτομέρειες.

Η απεργία των σεναριογράφων απειλεί ακόμη και το ντιμπέιτ των υποψηφίων του Δημοκρατικού Κόμματος, που θα γίνει στις 10 Δεκεμβρίου από το CBS (Χίλαρι Κλίντον, Μπαράκ Ομπάμα και Τζον Εντουαρντς). Δεν απειλεί όμως το γκαλά της Λιζ Τέιλορ για τα θύματα του έιτζ, καθώς, όπως ανακοίνωσε η σταρ, έχει υπάρξει συμφωνία να γίνει μια εξαίρεση λόγω του σκοπού.
Η διεύθυνση των σεναριογράφων εδώ

Μαύρες γιορτές προβλέπω (όχι με την καλή έννοια)

2007-11-21T18:11:00.001+02:00

Εορταστικές… κινητοποιήσεις εξήγγειλε από βήματος του 9ου συνεδρίου των εργαζομένων στο υπουργείο Πολιτισμού ο Γιάννης Τσακοπιάκος. Ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Συλλόγων ΥΠΠΟ μίλησε για τα μεγάλα προβλήματα του κλάδου, καταλήγοντας: «ποιος θα φταίει αν τις μέρες των Χριστουγέννων το υπουργείο Πολιτισμού είναι νεκρό;» Κάλεσε τους αρμόδιους να συζητήσουν και να υπάρξει συνεννόηση γιατί αλλιώς, όπως προειδοποίησε, οι γιορτές θα είναι δύσκολες.
Μιλούσε, πάντως, εις ώτα… απόντων, καθώς «για πρώτη φορά πολιτική ηγεσία του ΥΠΠΟ δεν παρίσταται σε συνέδριο των εργαζομένων». Η τομεάρχης της ΝΔ στον τομέα του πολιτισμού Νατάσα Ράγιου δεν ήταν και τόσο καλά διαβασμένη. Βασίστηκε, απλώς, στο προεκλογικό πρόγραμμα της ΝΔ με αποτέλεσμα να πει ότι η Ακαδημία Τεχνών έχει ιδρυθεί (ενώ ούτε καν νομοθετήθηκε). Μίλησε για επίδομα 130 ευρώ όταν οι εργαζόμενοι ζητούν αύξησή του σε 150 και για ανάγκη προσλήψεων στο υπουργείο. Αμέσως ακούστηκαν φωνές από κάτω «κάντε το τώρα αμέσως γιατί…» Σχεδόν καθολική ήταν η αντίδραση όταν η βουλευτής της ΝΔ είπε για το ασφαλιστικό: «με πολιτικό κόστος ή χωρίς πολιτικό κόστος κάτι πρέπει να γίνει». Η πλειονότητα των περίπου 1000 παρισταμένων αντέδρασε, φωνάζοντας «ας το λέγατε προεκλογικά».
Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλέκος Αλαβάνος έθεσε το ρητορικό ερώτημα τι θα ήταν προτιμότερο, να ήταν Γάλλος ο Αισχύλος, Τούρκος ο Σοφοκλής, ή να είχαν καλύτερες συνθήκες οι καλλιτέχνες, οι νέοι, οι εργαζόμενοι στο ΥΠΠΟ; Απάντησε ότι θα προτιμούσε το δεύτερο.
Ο Τηλέμαχος Χυτήρης εκπροσώπησε το ΠΑΣΟΚ μαζί με τον Μάρκο Μπόλαρη και την Αντζελα Γκερέκου, η οποία ήρθε πρώτη στις προτιμήσεις του κοινού. Αυτό φάνηκε και από το ότι πήρε τα περισσότερα χειροκροτήματα και από το «ααα» που ακούστηκε όταν ανακοινώθηκε ότι παρίσταται. Ο κ. Χυτήρης θύμισε ότι το Νέο Μουσείο Ακροπόλεως το χρωστάμε στη Μελίνα Μερκούρη, αντίθετα με τη ΝΔ που το πολέμησε. Χαιρέτισε επίσης η εκπρόσωπος του ΚΚΕ Τασία Τσατσούλη. Δεν παρέστη εκπρόσωπος του ΛΑΟΣ.
Κατά τη διάρκεια της εναρκτήριας συνεδρίας εργαζόμενοι ξεδίπλωσαν πανό που έλεγε «να κλείσει η Περίστυλον» (εταιρεία πολιτιστικών δραστηριοτήτων των εργαζομένων στο ΥΠΠΟ)«και να περάσει ο πολιτισμός στα χέρια των εργαζομένων».

Μεγάλες στιγμές της ελληνικής αρχαιολογίας

2007-11-20T13:42:00.000+02:00

Οι πολύ μεγάλες αρχαιολογικές ανακαλύψεις είναι και θέμα τύχης. Σ’ αυτό συμφώνησαν όλοι οι ομιλητές της χθεσινής εκδήλωσης για το βιβλίο των εκδόσεων Καπόν «Μεγάλες στιγμές της ελληνικής αρχαιολογίας». Κι ωστόσο, ο μόχθος που κρύβεται πίσω από αυτό το «τυχαίο» είναι τεράστιος και συνοψίζεται συχνά σε δεκαετίες. Οπως ακριβώς έγινε με τον Μανόλη Ανδρόνικο και τη Βεργίνα. Την τελευταία από τις «μεγάλες στιγμές της ελληνικής αρχαιολογίας».
«Είναι άδειος» είπε ο αείμνηστος καθηγητής όταν κοίταξε μέσα από την τρύπα που με προφύλαξη είχαν ανοίξει στον προθάλαμο του τάφου του Φιλίππου. Από αυτή τη σπαρακτική φράση, περάσαμε, ευτυχώς, στον θρίαμβο. Την στιγμή, παρουσιάζει η Στέλλα Δρούγου η οποία έγραψε το σχετικό κείμενο και τη θύμισε ο επιμελητής της έκθεσης, Πάνος Βαλαβάνης.
Είκοσι μία ανακαλύψεις, 658 φωτογραφίες, σελίδες επί σελίδων, σπαρταριστές περιγραφές. Η Ραχήλ Καπόν συνόψισε τη φιλοσοφία του βιβλίου σε μια πρόταση: παρουσιάζει, είπε, το πώς έφτασαν οι αρχαιολόγοι στις μεγάλες ανακαλύψεις, τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν, τη χαρά και τη συγκίνησή τους στο τέλος. Και ο λόρδος Ρένφριου, αρχαιολόγος ο ίδιος: «ξεκινά από το 1821 και παρακολουθεί την εξέλιξη και την πρόοδο της ελληνικής αρχαιολογίας.»
Ο σερ Κόλιν Ρένφριου σημείωσε πως στην έκδοση υπάρχει μια, τουλάχιστον, σημαντική παράλειψη, και είναι η αποκρυπτογράφηση της Γραμμικής Β’ από τους Βέντρις και Τσάντγουικ που απέδειξε πως στην Κνωσό μιλούσαν ελληνικά. Συμπλήρωσε πως υπάρχουν και άλλες, ηθελημένες παραλείψεις, όπως οι ανακαλύψεις από τις λαθραίες ανασκαφές, που, δυστυχώς, γίνονται. Πάντως, για τη Γραμμική Β’ και για άλλες παραλείψεις «μπορεί να υπάρξει συμπλήρωση σε μελλοντική επανέκδοση» είπε ο καθηγητής Δημήτρης Παντερμαλής.
Ο κ. Παντερμαλής είπε πως από το βιβλίο αναδύεται ένα πάρα πολύ δυνατό άρωμα αρχαιολογικής περιπέτειας. Κατά τον ίδιον, «η Ιστορία μόνον αλήθεια δεν είναι. Στρογγυλοποιείται. Την βλέπουμε από απόσταση αν και είναι επιστήμη της ακρότατης ανάλυσης.»
Στο βιβλίο παρουσιάζονται οι ανασκαφές στην Ολυμπία, τους Δελφούς, τη Δήλο, η ανακάλυψη των αρχαϊκών αγαλμάτων στην Ακρόπολη και τον Κεραμεικό, οι ανασκαφές της Αρχαίας Αγοράς (τότε που οι εφημερίδες έγραφαν πως οι Αμερικάνοι ξεσπιτώνουν 10.000 Ελληνες- την ανασκαφή διενεργούσε και διενεργεί η Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών) κ.α.
Στο περιθώριο της εκδήλωσης ο Σεραφείμ Φυντανίδης που συντόνιζε τη συζήτηση ζήτησε από τον κ. Παντερμαλή νεώτερα από το μέτωπο της Δ. Αρεοπαγίτου, αναφέροντας πως ο ίδιος συμφωνεί με την κατεδάφιση των κτηρίων. Ο πρόεδρος του Οργανισμού Ανεγέρσεως Νέου Μουσείου Ακροπόλεως εμφανίστηκε συναινετικός, λέγοντας ότι για όλα υπάρχουν λύσεις και αυτή είναι η τέχνη της ζωής.
Το βιβλίο κυκλοφορεί και στα αγγλικά σε συνεργασία με το Μουσείο Ζαν- Πολ Γκετύ το οποίο εκπροσώπησε ο Μ. Ρίντινγκ.

Λόγια, λόγια, λόγια

2007-11-15T16:16:00.000+02:00

Μα επιτέλους ποιος κυβερνά αυτό τον τόπο όπως είχε ρωτήσει και ο αείμνηστος Κωνσταντίνος Καραμανλής; Οι δύο απογονοί του (ένας από την πλευρά του αδελφού του και άλλος από την πλευρά της αδελφής του) συμφωνούν: Ο Γιώργος Αλογοσκούφης! Αλλιώς, πώς θα ήταν δυνατόν ένας υπουργός που ζητά χρήματα για το υπουργείο του να βάζει μέσον τον πρωθυπουργό για να τα πάρει αλλά να μην είναι βέβαιο αν θα γίνει;
Ο υπουργός δεν είναι άλλος από τον υπουργό Πολιτισμού κ. Μιχάλη Λιάπη (τον ένα ανιψιό) που συναντήθηκε χθες με τον Κ. Καραμανλή (τον άλλο ανιψιό) και συζήτησε μαζί του τα οικονομικά του υπουργείου Πολιτισμού. Η συζήτηση έγινε «σε καλό κλίμα» (πώς να είναι κακό το κλίμα ανάμεσα σε δύο ξαδέλφια που επιπλέον είναι στην ίδια κυβέρνηση;) αλλά χωρίς νούμερα. Δηλαδή, ο κ. Λιάπης δεν είπε στον κ. Καραμανλή πόσα ακριβώς χρωστάει το υπουργείο Πολιτισμού και πόσα χρειάζεται. Του είπε μονάχα ότι αντιμετωπίζει μεγάλα οικονομικά προβλήματα.
Στις δηλώσεις του υπουργού Πολιτισμού αναφέρεται το εξής: «Του έθεσα και ένα άλλο μεγάλο θέμα για μας: το θέμα των οικονομικών πόρων. Διότι πολιτισμός χωρίς λεφτά δεν γίνεται. Και ο Πρωθυπουργός, με τη μεγάλη ευαισθησία που έχει για τον πολιτισμό, μου είπε ότι θα είναι πρώτη προτεραιότητα γι΄ αυτόν η ανεύρεση πόρων. Για να ενισχύσουμε αυτή τη μεγάλη προσπάθεια.» Τίποτα το συγκεκριμένο για το πόσα χρειάζονται και πού θα ανευρεθούν.
Απαντώντας σε άλλη ερώτηση ο κ. Λιάπης παραδέχθηκε εμμέσως ότι αν και έχει συναντηθεί επανειλημμένα με τον κ. Αλογοσκούφη, δεν έχει πάρει χρήματα- τουλάχιστον όσα χρήματα χρειάζονται. Αν και, θα πρέπει να σημειωθεί, δεν είναι λίγες οι φορές που το ΥΠΠΟ απευθύνεται στο ΥΠΕΘΟ για να λύσει κάποιο επείγον πρόβλημά του και παίρνει κάποια χρήματα. Σε καμία περίπτωση, όμως, τα χρήματα αυτά δεν επαρκούν για μια σοβαρή πολιτιστική πολιτική.

Ο νεαρός Φαραώ σε κιτς περιπέτειες

2007-11-14T18:17:00.000+02:00

Μπορεί να αποτελέσει γεγονός της χρονιάς, να μη πούμε και της δεκαετίας, και να προσελκύσει και δύο εκατομμύρια επισκέπτες, αλλά η μεγάλη έκθεση για τον Τουταγχαμών στο Ο2 του Λονδίνου δέχεται ήδη τα πυρά της κριτικής των «Τάιμς του Λονδίνου». Με προπωλημένα τριακόσιες χιλιάδες εισιτήρια πριν καν ανοίξει η αυλαία (που ανοίγει σήμερα) και με πανάκριβη είσοδο, τουτέστιν 20 στερλίνες, οι διοργανωτές είναι σίγουρα «υπεράνω» της κριτικής. Το ίδιο και η Αίγυπτος που έχει συμφωνηθεί να πάρει τη μερίδα του λέοντος από τις εισπράξεις.
Η εφημερίδα σημειώνει ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι πως η έκθεση έχει λίγα αντικείμενα (μόλις 130) και από αυτά υπάρχουν αρκετά που δεν προέρχονται από τον τάφο του νεαρού Φαραώ. Μερικοί άλλοι βασιλείς, όπως ο Ακενατόν, «βοηθούν» τον επισκέπτη να μυηθεί στην αρχαία Αίγυπτο, βλέποντας ευρήματα από τους δικούς τους τάφους. Βεβαίως, ο προσφερόμενος χώρος ήταν πολύ μεγάλος. Και τι έγινε για να καλυφθεί αυτό; Αραιώθηκαν τα εκθέματα!
Τη μεγαλύτερη κριτική δέχεται όμως το πωλητήριο της έκθεσης, με προϊόντα που χαρακτηρίζονται «κουρέλια». Το πιο κιτς από αυτά είναι μια βάση για χαρτομάντηλα σε σχήμα σαρκοφάγου, με το μαντηλάκι να βγαίνει… από το ρουθούνι του Τουταγχαμών.
Κάτι αυτά, κάτι η συμμετοχή του Ομάρ Σαρίφ στο βίντεο της εισαγωγής, κάτι η μουσική από την ταινία «Κλεοπάτρα» με την Ελίζαμπεθ Τέιλορ που ακούγεται στο καφέ της αίθουσας, δεν θέλουν και πολύ οι εφημερίδες να τα «ρίξουν» χοντρά. Το θέμα είναι τι θα κάνει το κοινό. Την προηγούμενη φορά πάντως, σε μια απείρως καλύτερη έκθεση στο Βρετανικό Μουσείο, το 1972, πήγαν ενάμιση εκατομμύριο επισκέπτες. Τώρα αναμένονται, όπως είπαμε, περισσότεροι από δύο εκατομμύρια. Γιατί; Διότι αν και ο νεαρός Φαραώ ήταν από τους πλέον άσημους βασιλείς, όμως, ο τάφος του ήταν γεμάτος- αλλά γεμάτος- χρυσό και βρέθηκε ασύλητος το 1922 από τον Χάουαρντ Κάρτερ.

Συνέβαιναν και στη μινωική Κρήτη

2007-11-12T16:56:00.000+02:00

Πολύ περιορισμένη ποσότητα αγαθών, ικανή για τη συντήρηση των μινωιτών μόλις για το διάστημα μεταξύ δύο παραγωγικών περιόδων, υπήρχε στη μινωική Κρήτη. Ο Κωστής Χρηστάκης, που θα μιλήσει με θέμα «Αποθήκευση και οικονομία στη Νεοανακτορική Κρήτη: οι μαρτυρίες των πίθων» στο πλαίσιο του Μινωικού σεμιναρίου, θα δείξει, με βάση τη μελέτη των πίθων, πως σε εποχές κρίσης «πολλά
νοικοκυριά θα αντιμετώπιζαν σοβαρά προβλήματα, όπως διαφαίνεται από την απουσία ενδείξεων για την αποθήκευση πλεονάσματος στις περισσότερες οικίες.»
Αυτή ήταν κατά τη γνώμη του η αιτίας κατάρρευσης του Υστερομινωικού ΙΒ πολιτισμού στην Κρήτη. Το γεγονός δηλαδή ότι πολλά νοικοκυριά και περιφερειακές ηγετικές ομάδες «φαίνεται να αντιμετώπισαν σοβαρά προβλήματα λίγο πριν την καταστροφή και εγκατάλειψη των οικιών τους». Και κατά βάσιν, «η πολυτελής διαβίωση μιας ισχυρής άρχουσας τάξης σε βάρος ενός εξασθενημένου πληθυσμού».
Η εξειδικευμένη εργασία, οι σχέσεις εξάρτησης απ’ την άρχουσα τάξη και οι εμπορικές δραστηριότητες εξασφάλιζαν ενδεχομένως τα πρόσθετα προς το ζην θα πει ο κ. Χρηστάκης στην ομιλία του, την ερχόμενη Παρασκευή ώρα 6.30μμ στην Αρχαιολογική Εταιρεία (Πανεπιστημίου 22). Μόνο σε πολύ λίγες περιπτώσεις υπάρχουν ενδείξεις για τη συγκέντρωση ενός αξιόλογου αποθέματος που θα εξασφάλιζε μια ικανοποιητική αυτάρκεια.
Τα ανάκτορα, κατά τον ομιλητή, «αποτελούν τους βασικούς φορείς ενός συστήματος που δίνει έμφαση στην συλλογή αγαθών και στην μεταποίησή τους σε προϊόντα κύρους. Σε αντίθεση με τη μέχρι τώρα πεποίθηση, δεν υπάρχει καμιά ένδειξη για μείωση του
αποθηκευτικού δυναμικού των ανακτόρων κατά την νεοανακτορική περίοδο, ούτε για τη μεταφορά των δραστηριοτήτων αποθήκευσης σε δευτερεύοντα κέντρα, τις ονομαζόμενες ‘βίλες’.»
Οι άρχουσες τάξεις της Υστερομινωϊκής ΙΒ περιόδου υιοθέτησαν επομένως στρατηγικές βελτιστοποίησης της παραγωγής για την εξασφάλιση του σταθερού ανεφοδιασμό τους με αγροτικά πλεονάσματα και πρώτες ύλες, προκειμένου για τη συντήρηση τους, την ενίσχυση του εμπορίου, την παραγωγή πολυτελών τέχνεργων, την οργάνωση μεγάλης κλίμακας εορτών- τελετουργιών και την εκτέλεση δαπανηρών
οικοδομικών προγραμμάτων.
Η εντατική διακίνηση αγαθών προς όφελος της κορυφής της πυραμίδας «ίσως να οδήγησε με την πάροδο του χρόνου σε κοινωνικές εντάσεις και συγκρούσεις. Σε ορισμένες περιοχές του νησιού η πίεση ίσως να υπήρξε ακόμη μεγαλύτερη εξαιτίας σεισμικών καταστροφών κατά τη διάρκεια της Υστερομινωϊκής ΙΒ.»

«Αποψίλωσαν» τον Πάγκαλο

2007-11-10T19:24:00.000+02:00

Οποιος ανακατεύεται με τα πίτουρα τον τρώνε οι κότες, ως γνωστόν. Ο Θόδωρος Πάγκαλος ανακατεύτηκε με τη Νέα Δημοκρατία και...
Μάλιστα, σωστά διαβάσατε. Με τη Νέα Δημοκρατία. Οχι βεβαίως σε πολιτικό επίπεδο. Πήγε στο Μουσείο Μπενάκη να παρουσιάσει το πόνημα του Γιώργου Βουλγαράκη περί πολιτισμού με τίτλο «Πολιτισμού άποψη». Είπε, μάλιστα, ότι θεωρεί μεγάλη τιμή του που τον κάλεσαν. Και μετά, είπε κι άλλα. Είπε, επί παραδείγματι, ότι το υπουργείο Πολιτισμού το δημιούργησε ο Μεταξάς (ενώ δημιουργήθηκε επί απριλιανής χούντας, μπέρεψε τους δικτάτορες). Είπε ότι οι δημοσιογράφοι είναι ανεύθυνοι έτσι που χειρίζονται το σκοπιανό. Είπε ότι οι μετέπειτα υπουργοί εγκαινιάζουν τα έργα των προκατόχων τους και ρώτησε τον παρόντα Μιχάλη Λιάπη αν θα τον θυμηθεί στο Νέο Μουσείο Ακρόπολης. Το οποίο είπε ότι εκείνος αποφάσισε να το χωροθετήσει στου Μακρυγιάννη, ενώ στην πραγματικότητα αυτό το έκανε η Ελισάβετ Παπαζώη.
Τέλος πάντων, μετά μίλησε και περί υπουργών που δεν πρέπει να ασχολούνται όπως προκάτοχος του κ. Βουλγαράκη (λέγε με Πέτρο Τατούλη δηλαδή) αν αυτό είναι καλό έργο τέχνης και εκείνο όχι. Και δεν πρέπει, είπε, να προσπαθούν να υπάρχει ομοιομορφία, ούτε να τα καταλαβαίνει ο λαός όλα, διότι να τι έγινε στη Σοβιετική Ενωση μόλις επιβλήθηκε η ομοιομορφία στον πολιτισμό, και να τι έγινε στην Κίνα με την πολιτιστική επανάσταση.
Τα είπε αυτά, αλλά την επομένη στην απομαγνητοφώνηση που διακινήθηκε από το γραφείο Βουλγαράκη στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, δεν υπήρχαν. Μόνο τα του Τατ. Τα υπόλοιπα κανονικά. Εβγαινε μάλιστα ο Παντερμαλής που μίλησε αμέσως μετά ελαφρώς ηλίθιος, γιατί έλεγε εγώ συμφωνώ με αυτό, ενώ στην τελευταία φράση που είχαν αφήσει στον Πάγκαλο δεν υπήρχε τίποτα με το οποίο να μπορεί ένας λογικός άνθρωπος να συμφωνήσει ή να διαφωνήσει.
Ε, υπάρχει και η άλλη παροιμία που λέει ο λύκος κι αν εγέρασε κι άλλαξε το μαλλί του, ουδέ την γνώσιν άλλαξε ουδέ την κεφαλή του. Αλλάζει η Νέα Δημοκρατία; Θα κόψει ό,τι δεν τη συμφέρει έστω και αν είναι ανώδυνο ή δεν θα το κόψει; Αλλά εσύ χριστιανέ μου τι θέλεις και κάνεις τέτοιες εμφανίσεις; Ελα μου ντε!

Κρίση, με πιάνει κρίση

2007-11-07T15:39:00.000+02:00

Εξακόσιοι ηλιακοί θερμοσίφωνες τοποθετημένοι σε μήκος ενάμιση χιλιομέτρου θα ενοχλούσαν οποιονδήποτε. Αν μάλιστα βρίσκονταν στο πεδίο της μάχης των Πλαταιών, θα ήταν πέρα και έξω από κάθε συζήτηση η τοποθέτησή τους. Κι όμως, το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο φαίνεται πως μπορεί ακόμη και αυτό να το επιτρέψει.
Στην πραγματικότητα δεν θα πρόκειται για ηλιακούς θερμοσίφωνες, αλλά για εγκατάσταση φωτοβολταϊκών, που πολύ μοιάζει ωστόσο με την εγκατάσταση των ηλιακών θερμοσιφώνων, οπως είπαν οι ίδιοι οι ενδιαφερόμενοι στο ΚΑΣ. Τα υπόλοιπα στοιχεία είναι ακριβή: τα 600 σώματα θα τοποθετηθούν, δηλαδή κατά παράταξη σε μήκος περίπου 1,5 χιλιομ. Θα έχουν ύψος λίγο μεγαλύτερο από ένα μέτρο και πλάτος 80 εκατοστά.
Παρά την αντίθεση της αρμόδιας Γ’ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων Αθηνών, επειδή τα προτεινόμενα για την εγκατάσταση οικόπεδα είναι μέσα στον κηρυγμένο αρχαιολογικό χώρο όπου έλαβε χώραν η μάχη των Πλαταιών και μάλιστα μέσα στη Ζώνη Α’ απολύτου προστασίας, το ΚΑΣ συζήτησε από την αρχή την εκδοχή της αυτοψίας.
Γιατί; Επειδή, δυστυχώς, «η εγκατάσταση είναι αναστρέψιμη και το κράτος προωθεί τα φωτοβολταϊκά ως εναλλακτική πηγή ενέργειας». Τι θα κερδίσει το κράτος πληγώνοντας τον σπουδαίο αυτό αρχαιολογικό χώρο όπου έγινε η τελευταία και άκρως καθοριστική μάχη των μηδικών πολέμων το 479 π.Χ; Μόλις το ρεύμα που θα χρειαζόταν για 200 θερμοσίφωνες τη μέρα! Ακόμη και η φύτευση περιμετρικά τριών στρεμμάτων με πικροδάφνες, ώστε να μη φαίνεται η εγκατάσταση, θα αλλοιώσει το τοπίο.
Αν δοθεί η άδεια- και δυστυχώς διαφαίνεται ότι κάτι τέτοιο δεν είναι απίθανο να συμβεί- η εγκατάσταση θα λειτουργεί για είκοσι χρόνια. Η Γ’ ΕΠΚΑ ήταν απολύτως αρνητική, σημειώνοντας ότι το πεδίο της μάχης έχει κηρυχθεί ζώνη Α’ ώστε «να προστατεύεται από βιομηχανικές ή βοτεχνικές και γεωργικές εγκαταστάσεις» και να διατηρηθεί και να προστατευθεί το ίδιο το τοπίο. Θεωρεί δε ότι θα υπάρξει «βλάβη, λόγω της εγγύτητας και της οπτικής επαφής».

Υ.Γ. Μη ξεχνάμε ότι το κωπηλατοδρόμιο του Μαραθώνα είναι ένας βούρκος τώρα, μόλις τρία χρόνια μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Φαντασθείτε τι θα γίνει όταν τα φωτοβολταϊκά θα εγκαταλειφθούν στην τύχη τους... Κι ας λέει η Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων ότι θα απομακρυνθούν. Εφαρμόστηκε ποτέ ανάλογη μελέτη στην Ελλάδα; Ορίστε, δεν απαντάει... Αρα;

Ηρθαν πίσω και άλλες αρχαιότητες

2007-10-29T17:31:00.000+02:00

Ενενήντα τέσσερις αρχαιότητες της νεολιθικής εποχής, που είχαν κλαπεί και φύγει από τη χώρα μας εδώ και είκοσι δύο χρόνια, επέστρεψαν από τη Γερμανία με τη βούλα του δικαστηρίου και βρίσκονται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο. Εκεί θα παρουσιαστούν σήμερα στις 11.30πμ από τον υπουργό Πολιτισμού κ. Μιχάλη Λιάπη. Δεν θα παραμείνουν όμως στο πρώτο αρχαιολογικό μουσείο της χώρας, αλλά θα μεταφερθούν σύντομα στη Λάρισα, όπου και στεγάζονταν όταν εκλάπησαν.
Οι αρχαιότητες, κυρίως νεολιθικά ειδώλια, ανήκαν στη Συλλογή Κωνσταντίνου Θεοδωρόπουλου, που δωρήθηκε το 1995 στο Ελληνικό Δημόσιο. Είχαν κλαπεί τον Μάιο του 1985 (μαζί με άλλα 61 αντικείμενα- σύνολο 155) και βρέθηκαν, μετά από κινητοποίηση της Ιντερπόλ, στην κατοχή του Γερμανού αρχαιοκάπηλου Στέφαν Γκέριγκερ, ο οποίος προσπάθησε να τα πωλήσει στο Αρχαιολογικό Μουσείο του Μονάχου. Είχαν κατασχεθεί από το γερμανικό δικαστήριο και με εντολή του Πρωτοδικείου φυλάσσονταν έκτοτε στο Ειρηνοδικείο της Βαμβέργης. Η χώρα μας προσέφυγε στα δικαστήρια και μετά από τόσων ετών αγώνα, τα ειδώλια επέστρεψαν στην Ελλάδα, με απόφαση του Ειρηνοδικείου του Μονάχου.
Η διαδικασία διήρκεσε περισσότερο από είκοσι χρόνια, ευτυχώς όμως είχε αίσιο τέλος, καθώς πριν από 15 μέρες το δικαστήριο έκρινε ότι ιδιοκτήτης τους είναι το Ελληνικό Δημόσιο. Η γενική πρόξενος της Ελλάδας στο Μόναχο τα παρέλαβε και τριμελής επιτροπή αρχαιολόγων τα κατέγραψε και τα έφερε στην Αθήνα.
Τα αρχαία χρονολογούνται από την 7η μέχρι την 4η χιλιετία π.Χ. και προέρχονται από τους προϊστορικούς οικισμούς Σέσκλου και Διμηνίου τους σημαντικότερους της νεολιθικής περιόδου που έχουν ανασκαφεί στην περιοχή (επίσης, οι δύο χώροι είναι από τις πιο συστηματικά ανασκαμμένες νεολιθικές θέσεις της Θεσσαλίας).
Το κρίσιμο σημείο της υπόθεσης αυτής ήταν ότι ο Γερμανός αρχαιοκάπηλος δεν είχε καταδικαστεί για την κλοπή και οι κληρονόμοι του είχαν αποποιηθεί την κληρονομιά του. Βεβαίως, δεν θα μπορούσαν ποτέ να γίνουν ιδιοκτήτες καθώς ο πρόγονός τους δεν είχε νόμιμους τίτλους ιδιοκτησίας. Η χώρα μας βασίστηκε στο γερμανικό και στο ευρωπαϊκό δίκαιο αλλά και στην συνθήκη του 1970 της ΟΥΝΕΣΚΟ, σύμφωνα με την οποία απαγορεύεται η κυκλοφορία οποιουδήποτε αντικειμένου παράνομα, μετά από το έτος αυτό.
Ο Στέφαν Γκέριγκερ είχε καταδικαστεί στην Ελλάδα τον Δεκέμβριο του 1993 σε κάθειρξη 10 ετών για υπεξαίρεση αντικειμένων εις βάρος του Ελληνικού Δημοσίου, παράβαση του νόμου περί αρχαιοτήτων και άλλα αδικήματα. Απέδρασε από τις φυλακές Νεάπολης Κρήτης ύστερα από δύο χρόνια κράτησης και πέθανε το 1997.

Η ανυπεράσπιστη Κοιμωμένη

2007-10-17T19:18:00.000+03:00

Τη συνάντησα για πρώτη φορά όταν ήμουν δεκαετής. Είχε τότε λιγότερο από τα διπλάσια χρόνια μου. Θα τα είχε για πάντα. Κοιμόταν γαλήνια στο Α’ Νεκροταφείο, στον τάφο της Σοφίας Αφεντάκη που άφησε τον μάταιο τούτο κόσμο πολύ νέα, σχεδόν παιδούλα. Η Κοιμωμένη, το αριστούργημα του Γιαννούλη Χαλεπά, «ελεγεία στη νέα γυναίκα που χάθηκε» κατά τον Χρόνη Μπότσογλου, «θρυλική και πολυφίλητη» κατά τη Μαρίνα Λαμπράκη- Πλάκα, επιτύμβιο άγαλμα που γαληνεύει ακόμη τον ύπνο της κόρης, ήταν για μένα η προσωποποίηση του Θανάτου. Δεν περίμενα ποτέ ότι για κάποιον/ κάποιους θα γινόταν στόχος.
Σάββατο βράδυ άγνωστος/άγνωστοι μπήκαν στο Α’ Νεκροταφείο και με μανία της μαύρισαν το πρόσωπο με μαύρη μπογιά. Ηταν τόση η μανία τους ώστε ψέκαζαν επί πολλή ώρα. Αυτό αποκαλύπτει το παχύ στρώμα μπογιάς που αντίκρισαν σήμερα οι συντηρητές του υπουργείου Πολιτισμού όταν πήγαν να προσφέρουν τις πρώτες βοήθειες.
Γιατί η Κοιμωμένη; Η εκδοχή του τυχαίου καταρρίπτεται αν σκεφτεί κανείς ότι ο τάφος δεν είναι εύκολα προσβάσιμος (δεν βρίσκεται κοντά σε τοίχο του νεκροταφείου) και ότι, από την άλλη, είναι το πιο διάσημο που υπάρχει στο κοιμητήριο.
Γιατί η πολιτεία δεν μερίμνησε να σηκώσει το άγαλμα έστω και με δραστικά μέτρα αν οι κληρονόμοι δεν συμφωνούν και το αφήνει να φθείρεται από τις καιρικές συνθήκες, τα πουλιά και τώρα τους βανδάλους; Ποιος ξέρει άραγε; Ο Δήμαρχος Αθηναίων είπε ότι ΘΑ κάνει μουσείο στο Α’ Νεκροταφείο. Και μέχρι τότε; Πόσες φορές ακόμη θα θρηνήσουμε χαρακιές στο πανέμορφο αυτό έργο;
Παρανοϊκός και διεστραμμένος νους ήταν, πάντως, αυτός που μαύρισε το άγαλμα. Και πολύ δύσκολα οι συντηρητές θα το καθαρίσουν, αφού έχει μπει στους πόρους του μαρμάρου. Η ανησυχία των ειδικών είναι, λοιπόν, μεγάλη. Μακάρι να ήταν και των κυβερνώντων…

Το μεγάλο όνειρο της Μελίνας

2007-10-15T20:34:00.000+03:00

Την έκτη μέρα των Παναθηναίων, 28η του μηνός Εκατομβαιώνος, στα γενέθλια της θεάς Αθηνάς, στην αρχαία Αθήνα γινόταν η πομπή των Παναθηναίων. Κατά τη διάρκειά της μεταφερόταν στο Ερέχθειο τς Ακρόπολης ο νέος μάλλινος πέπλος της θεάς, κρεμασμένος σαν ιστίο σε ξύλινο ομοίωμα τριήρεως, που συρόταν σε τροχούς. Τον πέπλο είχαν υφάνει Αθηναίες παρθένες, που αποκαλούνταν «εργαστίνες» και παρίστανε την θεά στη Γιγαντομαχία. Με αυτόν τύτλιγαν το ιερό ξόανο. Σε περιόδους ήττας κάλυπταν τη θεά με μαύρο πέπλο, σε ένδειξη πένθους.
Η πομπή των Παναθηναίων αποτυπώθηκε από τον Φειδία και τους συνεργάτες του στην περίφημη ζωφόρο του Παρθενώνα που έχει μήκος συνολικά 160 μέτρα και ύψος 1. 01 μέτρα. Σε αυτήν συμμετείχαν ιερείς, άρχοντες, οι κανηφόρες (έφερναν στους ώμους και τα χέρια το «κάνιστρο», δηλαδή ένα πλατύ και αβαθές καλάθι), οι αντιπρόσωποι των συμμαχικών πόλεων, οι μέτοικοι (αυτοί που είχαν εγκατασταθεί στην Αθήνα, όμως επειδή οι γονείς τους δεν ήταν Αθηναίοι, δεν είχαν τα πολιτικά δικαιώματα του Αθηναίου πολίτη), αρματηλάτες, ιππείς, γέροντες που κρατούσαν στα χέρια κλάδους ελαίας και τα ζώα που οδηγούνταν προς την εκατόμβη (θυσία προς την θεά). Το πιο χαρακτηριστικό μέρος της πομπής που γέμιζε με περηφάνεια τους Αθηναίους ήταν η παρέλαση των Αθηναίων εφήβων αγοριών, πάνω σε άλογα.
Η πομπή ξεκινούσε από το Δίπυλο του Κεραμεικού, ακολουθούσε την οδό Παναθηναίων, η οποία διέσχιζε την Αγορά, και τελείωνε στην Ακρόπολη. Εκεί γινόταν η παράδοση του Πέπλου στον άρχοντα βασιλέα από μία κόρη και από μία άλλη παράδοση δυο δίφρων (σκαμνάκια) σε ιέρεια της θεάς και αμέσως ελάμβανε μέρος η θυσία εκατό βοδιών (Εκατόμβαιον) και ακολουθούσε γλέντι. Τα σφάγια από τις θυσίες προς την πολιούχο θεά Αθηνά ψήνονταν και προσφέρονταν στους πολίτες, σε συνεστιάσεις. Γι’ αυτό τον λόγο τα Παναθήναια ήταν μια πολύ μεγάλη γιορτή που έχει μείνει ως τις μέρες μας με τον Δεκαπενταύγουστο (τότε περίπου ήταν η 28η του Εκατομβαιώνος).

Την 14η του μηνός Οκτωβρίου 2007, η μεγάλη πομπή των Παναθηναίων ξεκίνησε από τον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης προς το Νέο Μουσείο, όπου και θα παραμείνουν οι λίθοι της ζωφόρου. Επικεφαλής της πορείας δεν ήταν οι ιερείς, οι άρχοντες, οι γέροντες, οι στρατιώτες και οι κανηφόρες. Ηταν οι ωραίοι Αθηναίοι έφηβοι, με την Μελίνα Μερκούρη ανάμεσά τους...

Που να το 'ξεραν οι Μπιτλς!

2007-09-18T16:35:00.000+03:00

«Michelle, ma belle
These are words that go together well
My Michelle

Michelle, ma belle
Sont des mots qui vont tres bien ensemble
tres bien ensemble»

Αποχαρακτηρίζεται το κτήριο Δ. Αρεοπαγίτου 17

2007-09-06T18:03:00.001+03:00

Οριστική πρέπει να θεωρείται η απόφαση για τον αποχαρακτηρισμό της πολυώροφης οικίας επί της οδού Διονυσίου Αρεοπαγίτου 17. Ο υπουργός Πολιτισμού κ. Γεώργιος Βουλγαράκης υπέγραψε στις 30 Αυγούστου τη σχετική κατά πλειοψηφίαν γνωμοδότηση των κατά το νόμο αρμοδίων οργάνων (Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο και Κεντρικό Συμβούλιο Νεωτέρων Μνημείων).
Ο υπουργός Πολιτισμού προαναγγέλλει και αποχαρακτηρισμό του διπλανού κτηρίου, επί της οδού Δ. Αρεοπαγίτου 19, αναφέροντας στην απόφασή του:
«Αίρουμε την ολική προστασία του επί της οδού Δ. Αρεοπαγίτου αρ 17 πολυωρόφου κτηρίου, που βρίσκεται εντός του κηρυγμένου αρχαιολογικού χώρου της Ακροπόλεως, ώστε τούτο μετά προηγούμενη αναγκαστική απαλλοτρίωσή του να κατεδαφιστεί προκειμένου: το νεοανεγερθέν μουσείο Ακροπόλεως να έχει απρόσκοπτη επαφή με τον αρχαιολογικό χώρο του Ιερού βράχου της Ακρόπολης, με τον οποίο αποτελεί αδιάσπαστη ενότητα, έτσι ώστε η ενότητα αυτή να μη διακόπτεται από την παρεμβολή και εντεύθεν το φράγμα του πολυωρόφου διατηρητέου κτηρίου επί της οδού Διονυσίου Αρεοπαγίτου 17 καθώς και του χαρακτηρισμένου από το ΥΠΕΧΩΔΕ ομόρου πολυωρόφου κτηρίου επί της οδού Δ. Αρεοπαγίτου αρ. 19.»
Σύμφωνα με πληροφορίες, ο πρωθυπουργός κ. Κ. Καραμανλής σκέφτεται εδώ και καιρό να επισκεφθεί τον χώρο. Όμως, οι συνθήκες κάνουν το περιβάλλον του διστακτικό ως προς το αν θα πραγματοποιήσει την επίσκεψη η οποία έχει οριστεί, καταρχήν, για το μεσημέρι της Δευτέρας.
Βεβαίως, μη τρομάζετε. Για να ολοκληρωθούν όλα αυτά, θα χρειαστούν χρόνια και χρόνια- και αυτό είναι κάτι που και οι δύο πλευρές, δηλαδή και οι κάτοικοι και το υπουργείο γνωρίζουν, αλλά κρύβουν.
Δηλαδή: τώρα θα γίνουν προσφυγές κατά του αποχαρακτηρισμού και στη συνέχεια θα πρέπει να κηρυχθεί η αναγκαστική απαλλοτρίωση, εναντίον της οποίας και πάλι θα γίνουν προσφυγές, και η κατεδάφιση (νέος γύρος). Επομένως, θα απαιτηθούν τουλάχιστον δέκα με δεκαπέντε χρόνια πριν η υπόθεση τελεσιδικήσει.
Το ίδιο προβλέπεται και με το άλλο ακίνητο, ιδιοκτησίας Β. Παπαθανασίου, επί της οδού Δ. Αρεοπαγίτου 19: αποφάσεις συμβουλίων, προσφυγές, νέες αποφάσεις, προσφυγές κ.λπ.

Οι φωτό που έχω τραβήξει από το νέο μουσείο δείχνουν ότι πράγματι τα κτήρια ενοχλούν. Η πρώτη είναι από την αυλή του μουσείου, και ίχνος δεν φαίνεται από το διονυσιακό θέατρο και τα άλλα μνημεία στη νότιο κλιττύ. Ούτε ο Παρθενώνας και τα μνημεία επάνω στην Ακρόπολη.

Η δεύτερη είναι από το μπαλκόνι του πρώτου ορόφου (ναι, εκεί που θα γίνει το εστιατόριο, γιατί, κακό είναι; Δεν θα είναι οι επισκέπτες του εστιατορίου επισκέπτες και του μουσείου; Δεν πρέπει να βλέπουν τα μνημεία της νότιας κλιτύος; Αλλά και μέσα από το μουσείο, υπό κάποια γωνία, ούτε τον Παρθενώνα δεν βλέπεις καλά- καλά.

Η τελευταία είναι από την αίθουσα του Παρθενώνα, στην κορυφή του κτηρίου. Και πάλι δεν μπορείς να δεις τίποτα, παρά μόνο τα δύο κτήρια. Αυτό ονειρευόμασταν όταν μιλούσαμε για το μουσείο των μουσείων; Αξίζει στο κτήριο που θα φιλοξενεί τα αριστουργήματα της Ακρόπολης να έχει μπροστά του τέτοια εμπόδια;

Μη μου πείτε για την αξία του αποχαρακτηρισθέντος. Την ξέρω. Αλλά τη «θυσιάζω» προκειμένου ένα μουσείο που θα το επισκέπτονται ένα εκατομμύριο επισκέπτες το χρόνο να έχει αξιοπρεπή εμφάνιση.

Η μουσική του Συνασπισμού

2007-09-02T19:27:00.000+03:00

El pueblo unido jamas sera vencido

Λαός ενωμένος ποτέ νικημένος.
Το χρησιμοποιεί στο σποτ του ο Συνασπισμός. Είναι από την περίφημη Unidad Popular της Χιλής, (μέτωπο που στήριζε την κυβέρνηση Αλλιέντε, την οποία έριξαν με πραξικόπημα οι Αμερικάνοι τέτοιες μέρες το 1973). Το ερμήνευαν οι Κουϊλαπαγιούν, αλλά έγινε διεθνώς διάσημο από τους Ιντι Ιλιμάνι. Μπας και το έχει κανείς σε mp3;

Οποιος θέλει να δει το σποτ του ΣΥΝ ας πάει στου zouri

Αρχαίο πνεύμα αθάνατο και κατακα(η)μένο

2007-08-26T19:33:00.000+03:00

Η Ελλάδα καρδιοχτύπησε όσο ποτέ άλλοτε για την αρχαία Ολυμπία και κόντεψε να θρηνήσει μια τεράστια απώλεια, η οποία θα είχε αντίκτυπο ανυπολόγιστων συνεπειών παγκοσμίως. Η πυρκαγιά έφτασε μέχρι τις παρυφές του Αρχαιολογικού Μουσείου και της Ιεράς Αλτης, και οι προσπάθειες που έγιναν στο παρά πέντε έφεραν, ευτυχώς αποτέλεσμα, λίγο πριν μια νέα εθνική τραγωδία ξεσπάσει και η Ιστορία της χώρας μας παραδοθεί στη φωτιά.
Με δάκρυα στα μάτια οι υπάλληλοι της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας παρακολουθούσαν τις φλόγες να «γλείφουν» το μουσείο, κατακαίοντας μάλιστα έναν οικίσκο στον περιβάλλοντα χώρο του και να «καταβροχθίζουν» τα τεράστια δένδρα στο Κρόνειο, τον λόφο έξω από το αρχαίο στάδιο και την κατάφυτη ιερά άλτι. Με τα ίδια δάκρυα διαπίστωσαν, μετά το καταιγιστικό πέρασμα της φωτιάς πως το Μουσείο και ο αρχαιολογικός χώρος είχαν παραμείνει άθικτα.
Δεν συνέβη το ίδιο με την Διεθνή Ολυμπιακή Ακαδημία, που είχε αβαρίες από τη φωτιά. Με αυτό τον τρόπο γίναμε για μια ακόμη φορά διεθνώς ρεζίλι, καθώς το πρώτο πράγμα που γνωρίζουν οι ξένοι για την Ελλάδα είναι οι Ολυμπιακοί Αγώνες (μαζί με την Ακρόπολη των Αθηνών).
Η παρέμβαση των πυροσβεστικών δυνάμεων από αέρος και γης ήταν καθοριστική για τη σωτηρία μουσείου και χώρου. Όπως και το σύστημα πυρόσβεσης που είχε εγκατασταθεί το 2002 και το 2003 σε εφαρμογή (από την προηγούμενη κυβέρνηση) του «συν Αθηνά και χείρα κίνει». Το σύστημα αυτό, χρησιμοποιεί κρουνούς σε στύλους, για καταιωνισμό υδάτων σε απόσταση 30 μέτρων μακριά, ενώ ειδικά κανονάκια μπορούν να πετάξουν νερό σε απόσταση 60 μέτρων. Ηδη από την Παρασκευή το βράδυ ήταν σε πλήρη λειτουργία, καταβρέχοντας ασταμάτητα το άλσος με τα αρχαία όπως και το μουσείο, σύμφωνα με τις διαβεβαιώσεις που έδωσε ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Πολιτισμού κ. Χρήστος Ζαχόπουλος, ο οποίος το είδε να λειτουργεί με τα μάτια του. Βεβαίως, είναι ένα σύστημα «σχεδιασμένο να λειτουργεί σε συνθήκες ειρήνης και όχι πολέμου» όπως έλεγε η έφορος αρχαιοτήτων Ολυμπίας Γεωργία Χατζή. Όμως, πρόσφερε τις πρώτες και βασικές βοήθειες στα αρχαία. Οι εργαζόμενοι στο υπουργείο Πολιτισμού με αυτοθυσία πρόσφεραν ό,τι μπορούσαν επί τρεις ημέρες, χωρίς να εγκαταλείψουν τα πόστα τους. Μάλιστα, άφησαν το μουσείο όταν έφτασαν οι φλόγες μόνο κατόπιν των εντολών του γενικού γραμματέα.
Από εκεί και πέρα, τα εναέρια μέσα που ενεργοποιήθηκαν στο παρά πέντε, και ταυτοχρόνως ένα ερπυστριοφόρο τύπου «λέοπαρντ» και οι υδροφόρες της πυροσβεστικής, έκαναν τη βασική διαφορά. Τα επίγεια μέσα βρήκαν το μουσείο περικυκλωμένο από τις φωτιές και το έσωσαν. Αν οι ρίψεις των εναέριων μέσων ήταν κανονικές από το πρωί, και δεν υπήρχαν αυτά τα αδιανόητα και απαράδεκτα κενά, θα ήταν δυνατόν να είχε σωθεί και η Διεθνής Ολυμπιακή Ακαδημία και το Κρόνειο.

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος

2007-08-20T18:52:00.000+03:00

Είναι γονείς και έχουν κάθε δικαίωμα να μάθουν.
Να μάθουν αυτό που η πολιτεία δεν κατάφερε να κάνει.
Δεν κατάφερε να κάνει γιατί δεν έκανε το καθήκον της.
Δεν έκανε το καθήκον της γιατί είναι αδιάφορη, κουφή, τυφλή, αναίσθητη απέναντι σε ό,τι δεν μπορεί να χειριστεί, να υποτάξει, να προσεταιριστεί.
Είμαστε όμως κι εμείς εδώ.
Εμείς, οι απλοί άνθρωποι. Θα βοηθήσουμε τη Νατέλα και τον Δημήτρη, γιατί εμείς δεν είμαστε αναίσθητοι και αδιάφοροι. Θέλουμε να είμαστε άνθρωποι.
Πηγαίνετε στο μπλογκ της Νατέλας και θα δείτε τι μπορείτε να κάνετε.

Αρχαίοι Αλλιανοί, τέλος;

2007-08-13T19:31:00.001+03:00

Δραματικό SOS εκπέμπουν Τούρκοι αρχαιολόγοι για την αρχαία πόλη των Αλλιανών η οποία θα πλημμυρίσει τις μέρες αυτές-ίσως και τον Δεκαπενταύγουστο. Οι Αλλιανοί, ένα από τα ανέγγιχτα οικιστικά σύνολα στην περιοχή της Περγάμου, θα ταφούν κάτω από τόνους νερού, η στάθμη του οποίου θα ανέλθει σε 17 μέτρα από το ύψος των δρόμων. Οι Τούρκοι θυσιάζουν ένα σημαντικό στοιχείο του παγκόσμιου πολιτισμού, στο βωμό του κέρδους. Θα κατασκευάσουν υδροδοτικό φράγμα για τις καλλιέργειες στην περιοχή, φράγμα που θα θάψει για πάντα τα αρχαία, πριν οι επιστήμονες προλάβουν να τα ανασκάψουν και να τα μελετήσουν. Φέτος μάλιστα δεν δόθηκε καν άδεια ανασκαφών. Οι πολιτικοί πήγαν πριν από τις εκλογές, έταξαν, και στη συνέχεια, όπως συμβαίνει πάντοτε, ξέχασαν τις υποσχέσεις τους.
Ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Θράκης και επικεφαλής των ανασκαφικών εργασιών κ. Αχμέτ Γιαράς διαμαρτύρεται προς κάθε κατεύθυνση, πλην εις μάτην Και μπορεί να έχει τη βοήθεια 100 εθελοντών, αλλά δεν προλαβαίνει πια. Διότι, η φετινή ανομβρία, έχει δώσει ένα τεράστιο άλλοθι σε εκείνους που δεν ενδιαφέρονταν ήδη από την αρχή για την διατήρηση της πόλης.

Οι Αλλιανοί, «σπα» της αρχαιότητας, βρίσκονται δεκαοκτώ χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Περγάμου και ανασκάπτονται συστηματικά από το 1998. Μαζί με τα δημόσια κτήρια που είχαν προφανή ιατρική χρήση, έχουν βρεθεί Νυμφαία, ψηφιδωτά εκπληκτικής τέχνης αλλά και σημαντικά κινητά αρχαιολογικά ευρήματα.
Κατά τη βυζαντινή περίοδο τα λουτρά (βαλανεία) και το νυμφαίο εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται, όμως άλλα κτίσματα της ρωμαϊκής εποχής καταστρέφονται και με το υλικό τους χτίζονται ταπεινότερα κτήρια καθώς και μία βασιλική. Τα κτήρια αυτά, όπως και η νεκρόπολη, δεν θα προλάβουν να ανασκαφούν σύμφωνα με τον καθηγητή Γιαράς. Ούτε και τα ελάχιστα κτήρια της Οθωμανικής περιόδου.
Πάντως, δεν είναι η πρώτη φορά που καταστροφικό χέρι απλώνεται εναντίον των Αλλιανών. Πριν από μερικά χρόνια, το κεντρικό κτήριο του συγκροτήματος των βαλανείων διαμορφώθηκε σε σύγχρονα λουτρά, με τεράστιες φθορές για τις αρχαιότητες, και λειτούργησε έτσι για κάποιο χρονικό διάστημα. Μια πλημμύρα, το 1998, επέβαλε τη διακοπή της λειτουργίας των λουτρών και την έναρξη των ανασκαφών που πλέον θα σταματήσουν άδοξα και πρόωρα.
Μεγάλη προσπάθεια για τη διάσωση των Αλλιανών έκανε ο ευρωβουλευτής και επικεφαλής της επιτροπής πολιτισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Νίκος Σηφουνάκης. Η επιστολή του στάλθηκε από τον πρόεδρο του Κοινοβουλίου και από τον πρόεδρο της Κομισιόν στον Τούρκο πρωθυπουργό, ο οποίος δεσμεύτηκε ότι τα έργα δεν θα προχωρήσουν, πλην δεν κράτησε την υπόσχεσή του…

Δεν είχε προλάβει καν να ζήσει

2007-08-12T15:27:00.001+03:00

Η Καρίμα Ραχίμ Μασούντ, ένα 13χρονο κορίτσι, απεβίωσε στην Αίγυπτο εξ αιτίας προβλημάτων στην διάρκεια επέμβασης κλειτοριδεκτομής στην οποία υποβαλλόταν, ανέφερε χθες Σάββατο η εφημερίδα Al-Masri Al-Yom. Σύμφωνα με την εφημερίδα, ενώ γινόταν η επέμβαση στο χωριό Γκαρμπίγια, στο Δέλτα του Νείλου, παρουσιάσθηκαν προβλήματα στην αναισθησία, με αποτέλεσμα η έφηβη να χάσει τη ζωή της. Η αιτία θανάτου της αποκαλύφθηκε όταν ο πατέρας της ζήτησε πιστοποιητικό θανάτου από άλλον ιατρό. Ο ιατρός που έκανε την μοιραία επέμβαση στη νεαρή συνελήφθη και ανακρίνεται.
Η κλειτοριδεκτομή είναι κοινή πρακτική στην Αίγυπτο και εφαρμόζεται σε πολλές χώρες της Αφρικής, από τη Σενεγάλη στη Δύση έως τη
Σομαλία στην Ανατολή, και από την Αίγυπτο στο Βορρά έως την Τανζανία στο νότο. Παρότι απαγορεύθηκε επισήμως στη χώρα το 1997, επιτρέπεται σε ιατρούς να κάνουν τέτοιες επεμβάσεις «σε εξαιρετικές περιπτώσεις».
Η κλειτοριδεκτομή μπορεί να προκαλέσει θάνατο λόγω αιμορραγίας και προβλήματα στη γέννα. Επίσης υπάρχουν κίνδυνοι μολύνσεων, ουρολογικών επιπλοκών και ψυχολογικών διαταραχών.
Τον Ιούνιο, μετά το θάνατο της 12χρονης Μπεντούρ Άχμεντ Σάκερ, ο υπουργός υγείας Χάτεμ αλ Γκαμπάλι εξέδωσε διάταγμα με το οποίο απαγορεύεται σε κάθε γιατρό να κάνει τέτοιες επεμβάσεις. Η απαγόρευση δεν έχει ακόμη κατακυρωθεί νομικά και αναμένεται να αντιμετωπίσει αντίσταση στη βουλή, πάντως θεωρείται πιθανή η έγκρισή της.
Έρευνα που διεξήγε η κυβέρνηση το 2000 είχε καταδείξει ότι η πρακτική
εφαρμόζεται στο 97% των γυναικών στη χώρα από 15 έως 45 ετών, ανεξαρτήτως θρησκεύματος. Οι θρησκευτικοί ηγέτες, οι οποίοι σιωπούν συνήθως σε ζητήματα ταμπού, όπως είναι η γυναικεία σεξουαλικότητα, έχουν αρχίσει να εκδηλώνονται εναντίον της πρακτικής, που πολλοί Αιγύπτιοι θεωρούν καθήκον για τους πιστούς μουσουλμάνους
και χριστιανούς, ανάλογο της περιτομής.
Μετά το θάνατο της 12χρονης, ο μουφτής Άλι Γκόμα κήρυξε την κλειτοριδεκτομή απαγορευμένη από το Ισλάμ. Ο σεΐχης του πανεπιστημίου αλ Αζάρ -του σημαντικότερου θεσμού ερμηνείας του ιερού νόμου για τους σουνίτες- και ο κόπτης πατριάρχης επίσης ανέφεραν ότι η πρακτική δεν έχει «καμιά βάση στα ιερά
Κείμενα» τόσο του Ισλάμ όσο και του Χριστιανισμού.

Ο πρωθυπουργός και το Βιβλίο της Ιστορίας

2007-08-05T09:27:00.001+03:00

«Τι περιμένουνε στην αγορά συναθροισμένοι;». Οχι, δεν περιμένουν τους Βαρβάρους από το γνωστό ποίημα του Καβάφη. Περιμένουν να εγκρίνει ο Κωστάκης τις διορθώσεις στο βιβλίο Ιστορίας της Στ Δημοτικού για να το στείλουν ξανά στο τυπογραφείο. Οχι, ο Κωστάκης δεν είναι ιστορικός. Δεν είναι καν εκπαιδευτικός. Ενας απλός πρωθυπουργός είναι. Στην Ελλάδα όμως οι πολιτικοί μπορούν να τα κάνουν όλα. Ακόμα και διορθώσεις σε ένα βιβλίο Ιστορίας. Απλώς, εμείς τώρα το ανακαλύψαμε.
Περμένουν, λοιπόν, τον Κωστάκη να δώσει το πράσινο φως για το «τυπωθήτω» και έχουν σταντ μπάι τυπογραφεία, ατελιέ κ.λπ. συναφή καθότι και διότι το βιβλίο πρέπει να τυπωθεί σε 150.000 αντίτυπα μέχρι τις 25 Αυγούστου. Πολύ φοβάμαι πως η σχολική χρονιά θα ξεκινήσει χωρίς αυτό.
Εν τω μεταξύ, ισάριθμα αντίτυπα από το «βιβλίο του δασκάλου» για το συγκεκριμένο εγχειρίδιο, τυπώθηκαν χωρίς να περιμένει το υπουργείο Παιδείας τις διορθώσεις που έγιναν στο καθαυτό πόνημα και έτσι οδεύουν προς χωματερή μεριά- έστω και προς ανακύκλωση, αν αυτό σας παρηγορεί για τις σπατάλες χαρτιού και χρήμάτων... Σ' αυτή τη χώρα ο προγραμματισμός είναι, τελικά, κάτι το θανατηφόρο.

Ο μεγάλος Πραξιτέλης, στην πόλη που τον γέννησε

2007-07-23T20:48:00.000+03:00

Ατόφιος Πραξιτέλης- όπως λέμε ατόφιο χρυσάφι- αναδύεται από την έκθεση για τον μεγάλο γλύπτη της αρχαιότητας που θα λειτουργεί από το πρωί της Πέμπτης στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο. Μπορεί να είναι μικρότερη από του Λούβρου, ωστόσο αυτό ακριβώς είναι μεγάλο πλεονέκτημα, αφού έχει κρατηθεί η ουσία και έχουν αφαιρεθεί έργα των οποίων η απόδοση στον καλλιτέχνη ήταν εξαιρετικά αμφίβολη.

Ο διευθυντής του Μουσείου Νίκος Καλτσάς και οι συνεργάτες του έστησαν μια έκθεση με έργα του Πραξιτέλη, του εργαστηρίου του, του πατέρα του Κηφισόδοτου και των γιων του Κηφισόδοτου του νεώτερου και Τίμαρχου για τα οποία υπάρχουν βεβαιότητες ή λίγες διαφωνίες ως προς το ότι είχαν δημιουργηθεί από τη σμίλη τους ή αποτελούν αντίγραφα δημιουργιών τους. Πρόκειται για μια σύναξη αριστουργημάτων από την οποία λείπει βεβαίως ο Ερμής της αρχαίας Ολυμπίας- όμως ένα ακριβές αντίγραφο δείχνει τη συγκλονιστική του ομορφιά.
Με πολύ λιτά μέσα, (υποβλητικούς φωτισμούς, στήσιμο εκθεμάτων έτσι ώστε το βλέμμα να στέκεται σε καθένα ξεχωριστά και τεκμηρίωση με χωρία του Παυσανία κυρίως) η περιοδική αυτή έκθεση, που θα λειτουργήσει μέχρι τις 31 Οκτωβρίου, αιχμαλωτίζει τον επισκέπτη, τον τέρπει, τον θέλγει και τον πληροφορεί για το θέμα της επαρκώς, χωρίς να τον βομβαρδίζει με αχρείαστο υλικό. Αυτό που είδαμε σήμερα στο ΕΑΜ, σε μια περιήγηση στην έκθεση η οποία θα εγκαινιαστεί την Τετάρτη 25 Ιουλίου ώρα 8μμ, είναι η επιτομή της κομψότητας και του απέριττου.

Ο έφηβος του Μαραθώνα (που χρειάστηκε μία ωρολογιακή ώρα για να μεταφερθεί ελάχιστα μέτρα, καθώς έπρεπε να αποφευχθούν οι δονήσεις), αγάλματα του τύπου της Κνιδίας Αφροδίτης, Ερωτες και Σάτυροι, αγάλματα Αρτέμιδας και βάσεις αγαλμάτων με την υπογραφή του Πραξιτέλη, είναι τα κοσμήματα της έκθεσης αυτής. Πρωτότυπα έργα του θα πρέπει να θεωρούνται η κεφαλή της Βραυρωνίας Αρτέμιδος, που ταυτίστηκε πρόσφατα από τον καθηγητή Γ. Δεσπίνη, ίσως οι πλάκες από τη Μαντίνεια, όπως επίσης και ένα ανάγλυφο από χορηγικό μνημείο κοντά στο Θέατρο του Διονύσου.

Ο Ερως του ΕΑΜ, το μικρό αγαλμάτιο που βρέθηκε πρόσφατα στις αποθήκες, κάνει παγκόσμια «πρώτη» ανάμεσα στους άλλους Ερωτες, που αποτελούν αντίγραφα. Ο Ερως των Θεσπιών, άλλωστε, ήταν από τα περιφημότερα έργα του Πραξιτέλη. Οπως λέει ο κ. Καλτσάς, οι Ρωμαίοι τον είχαν πάρει από την πόλη τοποθετώντας αντίγραφο, τον επέστρεψαν μετά και τον ξαναπήραν, για να χαθεί στην πυρκαγιά του Νέρωνα. Ευτυχώς, υπήρχαν τα αντίγραφά του.

Περίφημη είναι και η ιστορία της Αφροδίτης. Οι κάτοικοι της Κω πήγαν στο εργαστήριο του Πραξιτέλη και όταν είδαν ένα γυμνό και ένα ντυμένο άγαλμα της θεάς, προτίμησαν το ντυμένο, θεωρώντας ότι θα ήταν ντροπιαστικό να βάλουν στο ιερό το γυμνό. Οι Κνίδιοι αντιθέτως δεν είχαν ενδοιασμούς και πήραν το γυμνό, αυτό που έμεινε στην Ιστορία ως «Κνιδία Αφροδίτη». Ο τολμών, νικά!
Τα νομίσματα που στον οπισθότυπό τους έχουν λατρευτικά αγάλματα του Πραξιτέλη ή της οικογένειάς του είναι στις δύο πρώτες προθήκες, στην είσοδο της έκθεσης. Οπως εξηγεί ο κ. Καλτσάς, η κάθε πόλη θεωρούσε μεγάλη της τιμή να έχει έργα τέτοιας ποιότητας και τα απεικόνιζε με ιδιαίτερη υπερηφάνεια.
Στη συνέχεια παρουσιάζονται οι πλάκες από τη Μαντίνεια, αν και από την περιγραφή του Παυσανία δεν μπορούμε να είμαστε βέβαιοι περί του αν ήταν έργο Πραξιτέλη ή του εργαστηρίου του. Σίγουρη θα πρέπει να θεωρείται η αυθεντικότητα της κεφαλής από το λατρευτικό άγαλμα της Βραυρωνίας Αρτέμιδος, το οποίο είχε βρεθεί στην Ακρόπολη. Το γεγονός αυτό οδήγησε τον καθηγητή Γ. Δεσπίνη σε ταύτιση- εξ ου και η σχετική φωτογραφία του ευρήματος μέσα στον Παρθενώνα, δεσπόζει στον τοίχο. Απέναντί του βρίσκονται τα «ενυπόγραφα» βάθρα: «Πραξιτέλης εποίησεν».

Το αντίγραφο με τον Ερμή του Πραξιτέλους, στα δεξιά, φέρει πίσω του ασπρόμαυρη φωτογραφία που προσδίδει ένταση. Στο βάθος της αίθουσας έχουν τοποθετηθεί αγάλματα του τύπου της Κνιδίας Αφροδίτης, ρωμαϊκά αντίγραφα του κλασικού πρωτοτύπου το οποίο επίσης έχει χαθεί. Λίγο πριν από αυτά, ο Εφηβος του Μαραθώνα, έργο που με βεβαιότητα αποδίδεται στο εργαστήριο του γλύπτη, γοητεύει με την αδρότητα, τη χάρη και την ομορφιά του.
Εξίσου γοητευτικοί είναι και οι Ερωτες, στην επόμενη αίθουσα. «Ερως ην, Πραξιτέλους τέχνημα. Ο Ερως αυτού παις ανθηρός και νέος, πτέρυγας έχων και τόξα». Δεν στερούνται όμως χάρης και οι Σάτυροι, ο οινοχοών και ο αναπαυόμενος, ρωμαϊκά αντίγραφα ενός εξαιρετικού πρωτοτύπου.
Μπορεί ο Διόνυσος Σαρδανάπαλος να μην κερδίζει τις εντυπώσεις, αφού πρόκειται για ένα μάλλον «βαρύ» ρωμαϊκό αντίγραφο, όμως το κοντινό του ανάγλυφο που είχε ανατεθεί από χορηγό και είχε στηθεί κοντά στο Διονυσιακό Θέατρο, αποζημιώνει. Κατά πάσα πιθανότητα είναι και αυτό αυθεντικό έργο του καλλιτέχνη.

Εχουμε φτάσει στην Ειρήνη του Κηφισοδότου. Το αντίγραφο του αγάλματος δεν μας στάλθηκε. Ετσι, χρησιμοποιείται φωτογραφία της Ειρήνης και μαρμάρινο θραύσμα με τον Πλούτο που κρατά στα χέρια. Στη συνέχεια βλέπουμε τις βάσεις αγαλμάτων των γιων του Πραξιτέλη (περίφημη είναι του Μενάνδρου από το Διονυσιακό θέατρο) και άγαλμα Αφροδίτης με έρωτα των ίδιων. Με αυτό κλείνει η έκθεση, αφήνοντας υπέροχες εντυπώσεις.

Πειράζει που είσαι και πολύ γελοίος;

2007-07-15T19:01:00.000+03:00

«Δύο πράγματα δεν έχουν τέλος», έλεγε ο Αλβέρτος Αϊνστάιν: «το Σύμπαν και η ανθρώπινη βλακεία. Αν και για το πρώτο, δεν είμαι σίγουρος».
Χθες δέχτηκα ένα μήνυμα στο κινητό μου από κάποιο τετραψήφιο, μέσω του οποίου παίρνει μέρος σε διαγωνισμό και, αν απαντήσεις σωστά (με δύο sms φυσικά) μπαίνεις στην κληρωτίδα για ένα ταξίδι. Το μήνυμα έλεγε:
«Σε ποιο νησί πάνε όλοι οι διάσημοι;
Α: Μύκονος
Β. Ιμβρος
Γ. Τένεδος»

Θα συμφωνήσω με τον Μεγάλο Αλμπερτ. Χωρίς δεύτερη κουβέντα...

Οι ανταγωνιστές μας επεκτείνονται, εμείς κοιμόμαστε

2007-07-05T18:48:00.000+03:00

Εκατό εκατομμύρια στερλίνες για 1.000 τετραγωνικά μέτρα; Όταν πρόκειται για την επέκταση του Βρετανικού Μουσείου, το ποσό θεωρείται λογικό. Θα βρεθεί από δωρεές και από κυβερνητικά προγράμματα και θα ανεβάσει κι άλλο την επισκεψιμότητα. Ο διευθυντής του, Νιλ ΜακΓκρέγκορ, ήδη κάνει όνειρα για τη φιλοξενία μεγάλων περιοδικών εκθέσεων, τις οποίες τώρα δεν μπορεί να στεγάσει λόγω χώρου, και αύξηση εσόδων.
Το Βρετανικό Μουσείο έχει ελεύθερη είσοδο στις μόνιμες συλλογές του, σύμφωνα με το κληροδότημα Τέρνερ. Εχει τη δυνατότητα όμως να βάζει εισιτήριο στις περιοδικές του εκθέσεις, πράγμα που κάνει και μάλιστα είναι τσουχτερό. Επομένως, όσες περισσότερες περιοδικές εκθέσεις φιλοξενεί τόσο το καλύτερο και για τη φήμη του και για τα οικονομικά του.
Εχοντας ήδη χάσει την έκθεση για τον Τουταγχαμόν, για την οποία οι ειδικοί αναμένουν «χαμόν», ο Νιλ ΜακΓκρέγκορ ανασκουμπώθηκε και αποφάσισε να προτείνει την επέκταση του μουσείου στη βορειοδυτική γωνία του όπου υπάρχει ελεύθερο έδαφος και δευτερεύοντα κτίσματα. Μπορεί να μην προλαβαίνει τη συγκεκριμένη έκθεση, που θα γίνει τελικά στο Γκρίνουιτς, στο μέλλον όμως δεν θα έχει πρόβλημα.
Προς το παρόν, σύμφωνα με τη βρετανική εφημερίδα «Γκάρντιαν», έχει γίνει μετατροπή στο αναγνωστήριο ώστε να φιλοξενηθεί εκεί η έκθεση του «Πήλινου στρατού». Τα εγκαίνια θα γίνουν τον Σεπτέμβριο, αλλά έχουν ήδη προπωληθεί 30.000 εισιτήρια. Αλλωστε, οι επισκέπτες του Βρετανικού Μουσείου αυξήθηκαν φέτος κατά τετρακόσιες χιλιάδες και έφτασαν τα 4,9 εκατομμύρια.
Πάντως, μια έκθεση που έμεινε κάρφος στον οφθαλμό του κ. ΜακΓκρέγκορ ήταν η μεγάλη έκθεση του Λούβρου για τον Πραξιτέλη, η οποία θα φιλοξενηθεί τώρα στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, στην Αθήνα. Δεν είχαμε χώρο, λέει, άρα δεν τη ζητήσαμε καν. Υπάρχει και άλλος τρόπος, φυσικά, να αποκτήσουν χώρο. Να μας επιστρέψουν τα Μάρμαρα του Παρθενώνα, και να αδειάσουν έτσι μια ολόκληρη αίθουσα…
Οσο για την επέκταση του δικού μας Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου, μάλλον θα παραμείνει όπως είναι τόσα χρόνια: όνειρο θερινής νύκτας. Με την πλάτη ξεσκέπαστη!

Οργανωθείτε γιατί χανόμαστε!

2007-07-02T18:07:00.000+03:00

Διαδήλωση το Σάββατο που μας πέρασε στο κέντρο της Αθήνας, διαδήλωση την Τρίτη που μας έρχεται από το Κοινωνικό Φόρουμ στις 7μμ στα Προπύλαια, συγκέντρωση- συναυλία την Πέμπτη στην πλατεία του Τελεφερίκ της Πάρνηθας, διαδήλωση την ερχόμενη Κυριακή ώρα 7μμ μπροστά από τη Βουλή. Το τελευταίο «γυρίζει» σήμερα μέσω γραπτών μηνυμάτων, σε όλα τα κινητά τηλέφωνα. Το έχω πάρει ίσαμε δέκα φορές- καλώς, γιατί σημαίνει ότι σε πρώτη φάση αφυπνιστήκαμε.
Αλλά, να συντονιστούμε αδέρφια! Τόσες πολλές κινητοποιήσεις για την καταστροφή της Πάρνηθας εν μέσω θέρους, δεν μπορούν να είναι όλες επιτυχημένες. Για να μη κάνουμε μια τρύπα στο νερό λοιπόν, για να τους δείξουμε ότι θυμώσαμε και ότι δεν θα ξεθυμώσουμε αν δεν κάνουν κάτι, αυτοσυγκρατηθείτε και συνεννοηθείτε οι «κεφαλές». Γιατί αλλιώς, πάλι αυτοί θα νικήσουν.

Τι περιβάλλον θα παραδώσεις, πρωθυπουργέ μου;

2007-06-30T20:39:00.000+03:00

Ααααα! Τώρα ησύχασα! Ο πρωθυπουργός θα πάει, λέει στο προσυνέδριο της ΝΔ στα Γιάννενα και θα μιλήσει για την προστασία του περιβάλλοντος.
Και τι θα πει; Οτι «θα» ξαναγίνει το ελατόδασος της Πάρνηθας, που στην καλύτερη περίπτωση θέλει 70 χρόνια να ξαναγίνει και στη χειρότερη 1.000;
Οτι «θα» ξαναγεμίσουν οι πλαγιές της κόκκινα ελάφια και άλλα ζώα από αυτά που κάηκαν στη φωτιά, ή που σκόρπισαν (ελάχιστα, δυστυχώς) πανικόβλητα και τώρα δεν θα έχουν πού να πάνε;
Οτι «θα» ξαναφυτρώσουν τα 1.000 και πάνω είδη χλωρίδας που αναπτύσσονταν εκεί; Οτι «θα» ξαναγεννηθούν οι αλεπούδες, οι σκίουροι, οι χελώνες και όλα όσα έπεσαν θύματα της φωτιάς;
Οτι «θα» μείνουν στα ίδια η θερμοκρασία και οι ρύποι; Οτι δεν θα τρελαθούμε στις πλημμύρες;

Ολα τα υπόλοιπα, ότι δηλαδή «θα» ληφθούν μέτρα και τέτοια, με φοβίζουν, καθώς κανείς δεν είναι που να μη λέει ότι παίρνει μέτρα και κανείς ποτέ δεν σταμάτησε την καταστροφή, την οικοδόμηση εκτός κλίμακας, την ανεπανόρθωτη βλάβη.
Οπως θα έλεγε κι ο Νίκος Καββαδίας,
«πολλά έχουν δει τα μάτια μου,
μ' αυτό μου φέρνει τρόμο»...

Η Πάρνηθα, το Πήλιο και η επόμενη μέρα

2007-06-29T19:43:00.000+03:00

«Το δάσος, που λαχτάραγες ώσπου να το περάσεις,
Τώρα να το ξεχάσεις, διαβάτη αποσπερνέ.»

Στην περίπτωση του ποιητή, το είχαν καταστρέψει οι υλοτόμοι. Στην περίπτωσή μας, το καταστρέψαμε όλοι μας. Ναι, σαφώς δεν μοιραζόμαστε ίσα τις ευθύνες. Αλλες έχει το κράτος, άλλες εμείς, οι πολίτες. Μια πρώτη αντίδραση, για να μην καθόμαστε με σταυρωμένα χέρια και κλαίμε, υπάρχει στο μπλογκ anadasosi. Επισκεφθείτε το, και ας δούμε μήπως μπορούμε να κάνουμε κάτι όλοι μαζί.

Αν πάντως θέλετε να θυμώσετε πολύ, μα πάρα πολύ, διαβάστε το κείμενο της Κύρας Αδάμ στην Ελευθεροτυπία. Υπήρξε αυτόπτης μάρτυς και τα λέει όλα.

Μην ακούσετε τις δήλώσεις Πολύδωρα, γιατί θα σπάσετε την τηλεόραση. ΑΛήθεια.

Εκλεισε η Ακρόπολη!

2007-06-26T13:21:00.000+03:00

Λιγότερο από 60.000 ευρώ κοστολογεί η κυβέρνηση την υγεία των εργαζομένων και των τουριστών. Τόσες ήταν οι χθεσινές εισπράξεις από τα 5.000 εισιτήρια της Ακρόπλης των Αθηνών. Και όμως, οι αρχαιοφύλακες, μια ομάδα που εργάζεται στο ύπαιθρο, αφέθηκαν στο έλεος του καύσωνα, αφού εξαιρέθηκαν από την εγκύκλιο Παυλόπουλου, γιατί δεν εργάζονται οκτάωρο, αλλά 12ωρο!
Το υπουργείο Πολιτισμού, μπροστά σε εισπράξεις που κυμαίνονται από 60.000 ευρώ στην Ακρόπολη και μέχρι 200- 400 ευρώ σε άλλους αρχαιολογικούς χώρους, δεν ενέκρινε το κλείσιμο των αρχαιολογικών χώρων, αν και είχαμε θανάτους από καύσωνα στην χώρα. Αντιθέτως, αν και οι εργαζόμενοι έχουν κηρύξει στάσεις εργασιας, το υπουργείο Πολιτισμού εξέδωσε πριν από λίγο μια λακωνική ανακοίνωση, σύμφωνα με την οποία «οι Αρχαιολογικοί Χώροι, τα Μουσεία και τα Μνημεία στην επικράτεια στις 26 και 27 Ιουνίου 2007 θα είναι κανονικά επισκέψιμα για το κοινό»! Τι γίνεται παρακάτω; Το παίρνουν όλοι οι ειδησεογραφικοί κόμβοι και το αναπαράγουν. Ετσι, ουδείς γνωρίζει ότι οι αρχαιολογικοί μας χώροι είναι κλειστοί. Ξεκινάει, λοιπόν, για να πάει, αψηφώντας τον καύσωνα, και τους βρίσκει κλειστούς. Αν αυτό δεν είναι δυσφήμιση της χώρας, τότε τι είναι;
Η εγκύκλιος του υπουργού Εσωτερικών εξαιρούσε από τα μέτρα για τους δημόσιους υπάλληλους (τερματισμός εργασίας στις 12 το μεσημέρι) όσους εργάζονται σε 12ωρη ή και 24ωρη βάση. Σε αυτούς εντάσσονται, βεβαίως, οι εργαζόμενοι σε αρχαιολογικούς χώρους. Ετσι, και δεδομένης της αδιαφορίας του υπουργείου Πολιτισμού, οι αρχαιοφύλακες πήραν μόνοι τους μέτρα προκηρύσσοντας στάσεις εργασίας σήμερα και αύριο. Οι στάσεις ξεκινούν στις 12 το μεσημέρι και διαρκούν έως τις 3μμ για όσους χώρους λειτουργούν με μονή βάρδια και έως τις 7.30μμ για όσους εργάζονται με διπλή βάρδια.
Ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ενωσης Φύλαξης Αρχαιοτήτων (ΠΕΥΦΑ) Κώστας Οικονόμου αναφέρει ότι η κυβερνητική στάση είναι απαράδεκτη, καθώς οι αρχαιοφύλακες δεν εργάζονται σε γραφεία, κλιματιζόμενα ή μη, πάντως στεγασμένα, αλλά σε ανοιχτούς χώρους με μόνιμη ηλιοφάνεια και πολύ υψηλές θερμοκρασίες. Θα έπρεπε, επομένως, να ληφθούν μέτρα καθώς παρατεταμένη έκθεσή τους σε τέτοιες συνθήκες δημιουργεί βλάβες στην υγεία τους.

Το παραφεστιβάλ στο Ηρώδειο

2007-06-14T14:06:00.001+03:00

Ο Μπομπ Ντύλαν ακύρωσε από μόνος του, ο Μαλαχόφ και η Νάταλι Κολ κόπηκαν και ο Ρονάλντο Βιλασόν δεν… αισθάνεται και τόσο καλά τελευταία ως προς την εκτίμηση που του έχει το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο. Το συμβούλιο προτίμησε τον Σταμάτη Σπανουδάκη (αλλοίμονο!- ο συνθέτης του ύμνου της ΝΔ είναι άλλωστε) τον Γιάννη Πάριο (για δεύτερη χρονιά) τον Μίμη Πλέσσα αλλά και διάφορα Δημοτικά Περιφερειακά Θέατρα, εξορίζοντας τον Χορό εντελώς από το πρόγραμμα Σεπτεμβρίου στο Ηρώδειο, όπως και κάποιους πολύ σημαντικούς καλλιτέχνες ακόμη. Ευτυχώς που έρχεται ο Σαρλ Αζναβούρ, για να παρακολουθήσουμε έστω ένα μεγάλο όνομα από τη διεθνή σκηνή
Η επιτροπή που έχει συσταθεί για την παραχώρηση του Ηρωδείου εκτός Φεστιβάλ Αθηνών (δηλαδή έχουμε ένα παραφεστιβάλ, όπως άλλωστε κάθε χρόνο) εξέτασε 40 προτάσεις, ανάμεσα στις οποίες ήταν: εμφανίσεις του κορυφαίου χορευτή κλασικού μπαλέτου Αλ. Μαλαχόφ, αστεριών από τα μπαλέτα Μπολσόι και Μαριίνσκι (πρώην Κίροφ) συναυλία της Νάταλι Κολ με τον Τζούκερο, ρεσιτάλ του ανερχόμενου αστεριού της όπερας Ρονάλντο Βιλασόν κ.α.
Προτίμησε την εγχώρια παραγωγή, τόσο ως προς τη μουσική όσο και ως προς το θέατρο και το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο επικρότησε την επιλογή της αυτή, που θυμίζει έντονα σε αρκετά σημεία προεκλογικό πρόγραμμα ΝΔ. Μόνο η γενική διευθύντρια αρχαιοτήτων Βιβή Βασιλοπούλου μειοψήφησε ρωτώντας για την τιμή των όπλων αν κάποιος από τους αοιδούς της νύχτας «είναι πια τόσο ποιοτικός ώστε να πάρει το Ηρώδειο» και αν δεν μπορεί να πάρει ένα άλλο θέατρο. Κάποιοι άλλοι ψήφισαν, «με μισή καρδιά» όπως παραδέχτηκαν.
Το θέατρο καταπονείται με τόσους θεατές που θα δεχτεί, είπε άλλο μέλος του συμβουλίου, πλην και αυτός εις μάτην. Ούτε καν την παράκληση του διευθυντή του Βυζαντινού και Χριστιανικού Μουσείου και μέλους του ΚΑΣ Δημήτρη Κωνστάντιου ικανοποίησαν, που ζήτησε να μεταφερθεί η εκδήλωση για το μουσείο του νωρίτερα.

ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
Αύγουστος
31 Εθνικό Θέατρο, «Ανδρομάχη» του Ρακίνα
Σεπτέμβριος
1 Εθνικό Θέατρο, «Ανδρομάχη»του Ρακίνα
3 Κοινωφελές Ιδρυμα Αλέξανδρος Ωνάσης, «Δήλειος Απόλλων»
4 Συναυλία του Πολωνού συνθέτη Ζμπίγκνιου Πράισνερ
6 Συναυλία του Σαρλ Αζναβούρ για την «Ελπίδα»
7 Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Ρούμελης, «Ιππής» του Αριστοφάνη με τον Πάνο Σκουρολιάκο
8 Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Λάρισας,«Ιφιγένεια εν Αυλίδι» του Ευριπίδη με την Ταμίλα Κουλίεβα
9 Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Κρήτης, «Καπετάν Μιχάλης» του Νίκου Καζαντζάκη
10 Συναυλία Διονύση Σαββόπουλου
11 Ατενέουμ, Ορχήστρα των Χρωμάτων, έργα Μότσαρτ στη μνήμη της Μαρίας Κάλλας
14 Ατενέουμ, Τραβιάτα σε μορφή κονσερτάντε από την Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης, τη χορωδία της Εθνικής Λυρικής Σκηνής κ.ά. στη μνήμη της Μαρίας Κάλλας
16 Ατενέουμ, Συναυλία της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών στη μνήμη της Μαρίας Κάλλας
17 Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, «Λυσιστράτη» του Αριστοφάνη
18 Συναυλία Γιάννη Πάριου
20 Συναυλία με έργα εμπνευσμένα από τον «Καπετάν Μιχάλη»
22, 23 Συναυλίες Σταμάτη Σπανουδάκη
25 Βραδιά για την ανέγερση του νέου κτιρίου της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, με τους Ναταλί Ντεσέι, Βεσελίνα Κασάνοβα και Δήμητρα Θεοδοσίου
27 Συναυλία Μίμη Πλέσσα
29, 30 Μίκη Θεοδωράκη «Τα τραγούδια του έρωτα και της αγάπης»
Οκτώβριος
2 Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών, «Ελληνική επιθεώρηση»
4 Βραδιά προς τιμήν της Ελένης Γλύκατζη-Αρβελέρ με συμμετοχή του Γιώργου Νταλάρα και σκηνοθεσία Μέμης Σπυράτου
6 Ενωση Φίλων Βυζαντινού και Χριστιανικού Μουσείου, Τατιάνα Παπαγεωργίου - Δημήτρης Μπάσης «Μουσική διαδρομή σε βυζαντινά ίχνη»
8 Οπερα Θεσσαλονίκης «Αϊντα» του Βέρντι

Μπάτσος για το δημόσιο γούστο

2007-06-05T15:27:00.001+03:00

Να, λοιπόν, που η εθνικοφροσύνη δεν αντέχει ούτε την τέχνη αλλά ούτε και την ελευθερία. Αλλιώς δεν θα έσπευδε να καταγγείλει στην αστυνομία το έργο της Εύας Στεφανή στην έκθεση Art- Athina και εκείνη, με τη σειρά της, δεν θα έσπευδε να προβεί σε συλλήψεις (του διευθυντή της έκθεσης και... του έργου) και γενικώς δεν θα κινδύνευε, τώρα, να δεχτεί ένα σοβαρό πλήγμα η ελευθερία έκφρασης.
Αυτό που με ανησυχεί, όμως, δεν είναι τόσο το ίδιο το γεγονός όσο η αντίληψη που έχουμε ως λαός για ανάλογα έργα. Σε έρευνα που είχε διεξαχθεί από το περιοδικό Highlights πριν από δύο χρόνια, για τις τάσεις και το γούστο του κοινού, είχαμε πληροφορηθεί πως το ποσοστό εκείνων που δεν ανέχονται να υφίστανται καν τέτοια έργα ανέρχεται σε 75%! Περίπου 11% από αυτούς επιθυμούν να διώκονται οι καλλιτέχνες, άλλο ένα 27% δεν δέχεται καν πως μπορεί να υπάρχουν δημιουργοί που να κάνουν έργα «βλάσφημα» ή αιρετικά και πάει λέγοντας.
Αυτούς, άραγε, πώς θα τους εκπαιδεύσουμε στη δημοκρατία, λαέ μου;

Υ.Γ. Για περισσότερες αντιδράσεις σχετικά με το έργο και τα όσα (παράνομα) έγιναν από τους διωκτικούς μηχανισμούς, δείτε τα μπλογκ http://artlogokrisia.blogspot.com/ και http://xoris-logokrisia.blogspot.com/

Για την Αμαλία ρε γαμώτο...

2007-06-01T09:59:00.001+03:00

«Ο ασθενής έχει το δικαίωμα του σεβασμού του προσώπου του και της ανθρώπινης αξιοπρέπειάς του.»

(σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 47 του Ν. 2071/ 1992)

«Να γίνουν εξαίρεση οι αλμπάνηδες ρε παιδιά, όχι ο κανόνας...»

(Αμαλία Καλυβίνου, 1977-2007)

Από την ηλικία των οκτώ ετών, η Αμαλία ξεκίνησε να πονάει. Παρά τις συνεχείς επισκέψεις της σε γιατρούς και νοσοκομεία, κανένας δεν κατάφερε να διαγνώσει εγκαίρως το καλόηθες νευρίνωμα στο πόδι της. Δεκαεπτά χρόνια αργότερα, η Αμαλία έμαθε ότι το νευρίνωμα είχε πια μεταλλαχθεί σε κακόηθες νεόπλασμα.

Για τα επόμενα πέντε χρόνια η Αμαλία είχε να παλέψει όχι μόνο με τον καρκίνο και τον ακρωτηριασμό, αλλά και με την παθογένεια ενός Εθνικού Συστήματος Υγείας που επιλέγει να κλείνει τα μάτια στα φακελάκια κι επιμένει να κωλυσιεργεί με παράλογες γραφειοκρατικές διαδικασίες. Εκτός από τις ακτινοβολίες και τη χημειοθεραπεία, η Αμαλία είχε να αντιμετωπίσει την οικονομική εκμετάλλευση από γιατρούς που στάθηκαν απέναντί της και όχι δίπλα της. Πέρα από τον πόνο, είχε να υπομείνει την απληστία των ιδιωτικών κλινικών και την ταλαιπωρία στις ουρές των ασφαλιστικών ταμείων για μία σφραγίδα.

Η Αμαλία άφησε την τελευταία της πνοή την Παρασκευή 25 Μαϊου 2007. Ήταν μόλις 30 ετών.

Πριν φύγει, πρόλαβε να καταγράψει την εμπειρία της και να τη μοιραστεί μαζί μας μέσα από το διαδικτυακό της ημερολόγιο. Στην ηλεκτρονική διεύθυνση http://fakellaki.blogspot.com, η νεαρή φιλόλογος κατήγγειλε επώνυμα τους γιατρούς που αναγκάστηκε να δωροδοκήσει, επαινώντας παράλληλα εκείνους που επέλεξαν να τιμήσουν τον Ορκο του Ιπποκράτη. Η μαρτυρία της συγκίνησε χιλιάδες ανθρώπους, που της στάθηκαν συμπαραστάτες στον άνισο αγώνα της μέχρι το τέλος.

«Ο στόχος της Αμαλίας ήταν να πει την ιστορία της, ώστε μέσα απ' αυτήν να αφυπνίσει όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους και συνειδήσεις. Κυρίως ήθελε να δείξει ότι υπάρχουν τρόποι αντίστασης στην αυθαιρεσία και την εξουσία των ασυνείδητων και ανάλγητων γιατρών, αλλά και των γραφειοκρατών υπαλλήλων του συστήματος υγείας.»

(Δικαία Τσαβαρή και Γεωργία Καλυβίνου - μητέρα και αδελφή της Αμαλίας)

Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 77 του Ν. 2071/1992, θεωρείται πειθαρχικό παράπτωμα για τους γιατρούς του Ε.Σ.Υ:

«Η δωροληψία και ιδίως η λήψη αμοιβής και η αποδοχή οποιασδήποτε άλλης περιουσιακής παροχής, για την προσφορά οποιασδήποτε ιατρικής υπηρεσίας.»

Η Αμαλία Καλυβίνου αγωνίστηκε για πράγματα που θεωρούνται αυτονόητα σε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος. Δυστυχώς δεν είναι και τόσο αυτονόητα στην Ελλάδα. Συνεχίζοντας την προσπάθεια που ξεκίνησε η Αμαλία, διαμαρτυρόμαστε δημόσια και απαιτούμε:

* ΝΑ ΛΗΦΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΜΕΤΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΩΣΤΕ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΤΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ ΚΑΙ Η ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΕΠΙΦΕΡΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΩΝ ΑΣΘΕΝΩΝ

* ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΙΟ ΕΥΕΛΙΚΤΟΣ Ο ΚΡΑΤΙΚΟΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΗ ΘΡΗΝΗΣΟΥΜΕ ΞΑΝΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΩΝ ΧΡΟΝΟΒΟΡΩΝ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΩΝ

* ΝΑ ΕΠΙΒΛΗΘΕΙ ΑΥΣΤΗΡΟΤΕΡΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΤΗ ΔΙΑΠΛΟΚΗ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΚΑΙ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟΥ

* ΝΑ ΑΞΙΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΟΙ ΑΝΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΕΣ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑΚΕΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΣΥΝΕΧΗΣ ΚΑΙ ΑΡΤΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΝΟΣΗΛΕΥΤΕΣ ΤΟΥ Ε.Σ.Υ.

* ΝΑ ΚΑΘΙΕΡΩΘΕΙ Η ΨΗΦΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΦΑΚΕΛΟΥ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΩΣ, ΩΣΤΕ ΝΑ ΕΠΙΣΠΕΥΔΕΤΑΙ Η ΣΩΣΤΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑ

ΑΣ ΠΑΨΕΙ ΠΛΕΟΝ Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΩΝ, ΠΟΥ ΠΡΟΤΙΜΟΥΝ ΝΑ ΛΑΔΩΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΠΑΡΑ ΝΑ ΑΜΕΙΒΟΝΤΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΩΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ.

* ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ

* ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑ

* ΟΧΙ ΑΛΛΟΣ ΕΜΠΑΙΓΜΟΣ

ΔΙΚΑΙΟΥΜΑΣΤΕ ΔΩΡΕΑΝ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ. ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.

Την επόμενη φορά που θα χρειαστεί να δώσετε φακελάκι, μην το κάνετε. Προτιμήστε καλύτερα να κάνετε μια δωρεά. Η τελευταία επιθυμία της Αμαλίας ήταν η ενίσχυση της υπό ανέγερση Ογκολογικής Μονάδας Παίδων

(Σύλλογος Ελπίδα, τηλ: 210-7757153, e-mail: infο@elpida.org, λογαριασμός Εθνικής Τράπεζας: 080/480898-36, λογαριασμός Alphabank: 152-002-002-000-515. Θυμηθείτε να αναφέρετε ότι η δωρεά σας είναι "για την Αμαλία").

ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΗΣ ΑΜΑΛΙΑΣ

Στους φίλους που έφυγαν απ' τη ζωή μου

2007-05-28T19:45:00.000+03:00

Ακόμα μια νύχτα αναμονής. Με δύσκολα όνειρα. Με τα σεντόνια να τυλίγονται στον εαυτό τους και να φεύγουν απ’ τη θέση τους. Με την αγωνία της εξέτασης. Πριν και μετά. Υπάρχουν εξετάσεις που σε πονάνε και άλλες που σε τρελαίνουν. Ολες πάντως σε αγχώνουν για το αποτέλεσμα.
Ακόμα μια νύχτα ανησυχίας και μοναξιάς. Οι άνθρωποι που πριν από ελάχιστα χρόνια έκλαιγαν στους ώμους μου, έχουν εξαφανιστεί. Οι στενοί φίλοι μου, υποτίθεται. Που τους σκεφτόμουν πρωί- μεσημέρι- βράδυ. Που ζούσα για κείνους και πέθαινα για κείνους. Που άφηνα τα πάντα για να τους σταθώ. Πού πήγαν;
Εχω μήνες να τους δω, μήνες να πω δυο κουβέντες μαζί τους. Δεν έχω σε ποιον να εκμυστηρευτώ ότι φοβάμαι και να πω ότι το παλεύω, για να παίρνω δύναμη. Τηλεφωνούν συχνά. Όταν φτάνουμε στο επίμαχο, άλλοι αλλάζουν κουβέντα. Αλλοι απαντούν στερεότυπα «τι να κάνεις, υπομονή θα κάνεις» και μετά σου λένε το δικό τους πρόβλημα. Αλλοι σε ρωτούν αυτό που θέλουν να μάθουν και κλείνουν. Κανείς δεν σε ακούει, κανείς δεν θέλει να ξέρει. Δεν τους είσαι πια χρήσιμη.
Ακόμα μια νύχτα αναμονής. Ακόμα μια σχεδόν λευκή νύχτα. Δεν έχει νόημα να κλάψω, να θυμώσω, να φωνάξω. Αύριο είναι μια κρίσιμη μέρα και χρειάζομαι δυνάμεις. Μονάχα που κανείς από τους φίλους μου δεν το ξέρει. Λέω να τους ονομάσω «πρώην». Τουλάχιστον να μη παιδεύομαι.

Βαρύ πένθος

2007-05-18T10:29:00.000+03:00

Γνώρισες τον πατέρα σου- τον πατέρα μας- όταν ήσουν τριών ετών,. Τότε εδέησαν να τον αφήσουν να επιστρέψει αυτοί που τον είχαν στείλει μακριά ως επικίνδυνο για τις τύχες της χώρας... Τον στερήθηκες σύντομα, καθώς οι καυγάδες ανάμεσα στο ζευγάρι δολοφονούσαν τον έρωτα που τους είχε οδηγήσει να παντρευτούν στο αστυνομικό τμήμα, με κουμπάρο τον μοίραρχο, τη μέρα που εκείνος έφευγε εξορία κι εσύ μεγάλωνες στην κοιλιά της μητέρας σου, χωρίς να γνωρίζεις σε τι κόσμο ερχόσουν.
Ηρθα δέκα χρόνια μετά, και μ’ αγαπούσες πάντοτε- όπως σ’ αγαπούσα και σ’ αγαπώ κι εγώ. Ποτέ δεν σκέφτηκες ότι ήμουν ανάμεσα στο μπαμπά σου και σ’ εσένα. Μονάχα η φωτογραφία του, που κρατάς στο πορτοφόλι σου αδιάλειπτα, είναι όταν εκείνος ήταν πατέρας σου. Είκοσι τριών ετών. Ωραίος, ψηλός, δυνατός.
Δεν τον άφησες ποτέ να οδηγήσει τη ζωή σου σε πιο ασφαλές μονοπάτι όταν παντρεύτηκες τον γιο των παιδικών του φίλων- αλλιμονο!- και βγήκε σκάρτος. Δεν τον άφησες να ανακατευτεί. Ζεις από τότε σε μια ισορροπία τρόμου, κάθε φορά που αυτός ο άνθρωπος με τον οποίο ένωσες τη ζωή σου και που κάθεται χρόνια ολόκληρα άεργος, πίνει...
Κι αυτό θα περάσει έλεγες συνέχεια, θα μεγαλώσουν τα παιδιά μου. Το ένα με ειδικές ανάγκες από δικό του φταίξιμο κατά την εγκυμοσύνη σου. Κι αυτό θα περάσει... Δεν περνάει έτσι. Το άλλο παιδί, έμπλεξε. Πού αλλού; Στα ναρκωτικά. Μετά από δεκαπέντε, μπορεί και παραπάνω χρόνια φρίκης και τρέλας, έσβησε έτσι ξαφνικά- καθόλου ξαφνικά για όσους ήξεραν ότι είχε κάνει πολλές προσπάθειες απεξάρτησης αλλά κάθε φορά ξανακυλούσε. Ανήμερα της γιορτής της Μητέρας. Σε μας το είχες κρύψει, για να μη στενοχωρηθούμε, κι ανέβαινες μόνη σου τον Γολγοθά. Ολομόναχη.
Δεν ξέρω πώς να σου δώσω κουράγιο, τι να κάνω για σένα εκτός από το να είμαι πλάι σου, πώς μπορώ να σε βοηθήσω. Θα είσαι σε όλη σου τη ζωή βουτηγμένη στο πένθος και στον πόνο. Ολα μου φαίνονται μικρά, πικρά, δύσκολα. Η ζωή είναι γεμάτη αδικίες, το ήξερα πάντοτε. Ομως όχι κι έτσι...
Απόγευμα, επιστρέφω από τον τελευταίο αποχαιρετισμό στο παιδί. Στην Ομόνοια, ένα παιδάκι ούτε δώδεκα ετών, ζητά από μια πόρνη που στέκεται στον δρόμο και που φαίνεται να την γνωρίζει, «ένα τσιγάρο αν έχει». Σκέφτομαι αστραπιαία ότι πιθανώς θα καταλήξουν και τα δύο στα ναρκωτικά. Θυμώνω. Αλλά πιο πολύ θυμώνω που δεν μπορώ να κάνω τίποτα. Που δεν μπόρεσα να κάνω κάτι.

H Ρόζα η ναζιάρα

2007-05-13T12:37:00.001+03:00

Ουδείς φόβος να... πάει στη βρύση και να μην πιει νερό. Εκτός αν δεν είναι εκεί κανείς να της την ανοίξει...

Βας Βας Βας, η Γιουροβίζιον...

2007-05-13T08:54:00.001+03:00

Δεν λέω για τον Μάντζαρο, τον Σαμάρα, τον Βάρβογλη, τον Καλομοίρη, τον Σκαλκώτα. Θα πως, όμως, για τον Βαμβακάρη, τον Τσιτσάνη, τον Ακη Πάνου, τον Απόστολο Καλδάρα. Θα πω για τον Χατζιδάκι, τον Θεοδωράκη, τον Ξαρχάκο. Πώς φτάσαμε, μετά από τέτοιους συνθέτες και τέτοια τραγούδια στο «Βας Βας ο Παρασκευάς»; Πώς η κατρακύλα στην αισθητική, που μας διακρίνει τις τελευταίες δεκαετίες έφτασε στον πάτο του πάτου; Πώς τα παιδιά μιας χώρας με τόσο εξαιρετική μουσική παράδοση στο λαϊκό τραγούδι έφτασαν να ακούνε στα κινητά τους ό,τι ποταπότερο;
Και βεβαίως, πάνω- κάτω και η Ευρώπη τον ίδιο δρόμο ακολουθεί. Αλλιώς η κατωτάτης αισθητικής Γιουροβίζιον δεν θα γινόταν ένα πανηγύρι που έχει υποκαταστήσει μια πανευρωπαϊκή γιορτή της μουσικής- η οποία θα έπρεπε να υπάρχει εκτός Γιουροβίζιον, για να μην παρεξηγηθώ-, αλλά θα έμενε στα αζήτητα, να την παρακολουθούν τα δεκαπεντάρικα και δεκαεξάρικα και μετά να πηγαίνουν παρακάτω.
Αλλά, όπως θα έλεγε και ο γνωστός Τραμπάκουλας, «παρακάτω είναι γκρεμός παιδάκι μου, θα σκοτωθούμε». Λαοί χωρίς κουλτούρα και παιδεία, στο χείλος αυτού του γκρεμού. Για να δούμε τι θα γίνει...

Οι ιστορίες του διαβολοδικηγόρου (12)

2007-05-08T09:40:00.000+03:00

-Τι θα γίνει παιδί μου; είπα στον ανιψιό μου που σπουδάζει στη Γεωπονική. Πότε θα κάνετε μάθημα; Και καλά εσείς, της Επιστήμης και Τεχνολογίας Τροφίμων, δεν τρέχουν και πολλά αν δεν τα μάθετε, αλλά οι γιατροί;
-Ναι, μου απάντησε. Αν πάθει κάτι η χώρα επειδή εμείς δεν τα μάθαμε καλά, σκέψου τι θα γίνει μετά, με τους γιατρούς που επίσης τίποτα δεν έμαθαν...

Δάκρυα για τον Ροστροπόβιτς

2007-05-01T18:44:00.001+03:00

«Οι νότες πρέπει να πέφτουν σαν δάκρυα» έλεγε. Σαν τα δάκρυά μας έπεφταν οι νότες του Μπαχ όταν ο μεγάλος «Σλάβα», ο Μστισλάβ Ροστροπόβιτς, έπαιζε με το βιολοντσέλο του για την πτώση του τείχους του Βερολίνου. Η κόκκινη σημαία της Επανάστασης είχε κρυφτεί στις καρδιές από χρόνους πολλούς και στο Κρεμλίνο κυμάτιζε η κόκκινη σημαία του καθεστώτος, που θα υποστελλόταν κι εκείνη λίγα χρόνια μετά.
Λένε πως στο έργο δεν παίζει ρόλο η πολιτική ταυτότητα του δημιουργού του, η συμπεριφορά του, οι ιδέες του, ο χαρακτήρας του. Πως κάλλιστα ένας μικρόψυχος άνθρωπος μπορεί να κρύβεται πίσω από έναν μεγάλο καλλιτέχνη. Κακός, στριφνός, αχόρταγος, άπληστος. Κι όμως, δεν μπορεί.
Ο Ροστροπόβιτς δεν είναι, για μένα, η εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα. Είναι ο κανόνας. Δηλαδή, η απόδειξη πως ο χαρακτήρας του καθενός, τα πάθη του (με την έννοια και των παθημάτων) οι ελπίδες και τα όνειρά του, δίνουν τον τόνο, εν τέλει, και στο έργο του. Πώς θα μπορούσε άλλος από αυτόν τον εξαίρετο μαχητή της ελευθερίας και ταυτοχρόνως, εξαίρετο και όλο ευαισθησία καλλιτέχνη να παίζει στην πτώση του τείχους στο Βερολίνο; Και πώς θα μπορούσε να παίζει κάτι άλλο από Μπαχ, αυτόν που εκείνος με τη μεγάλη τέχνη του είχε φέρει κοντά στα πλήθη δεκαετίες πριν;

«Ο ίδιος ο Ροστροπόβιτς είναι μεγάλος επαναστάτης» έλεγε για εκείνον ο Γιο Γιο Μα. «Αλλαξε τον τρόπο του παιξίματος του τσέλου. Με την αφοσίωσή του, έπεισε σύγχρονους συνθέτες να γράψουν γι' αυτό και αύξησε εντυπωσιακά το ρεπερτόριο του οργάνου. Είναι ένας από τους μεγάλους μου ήρωες!». Δύσκολο να ακούσεις καλή λέξη από τα χείλη ομοτέχνου. Κι όμως, ο νεότερος υποκλινόταν στον μεγαλύτερο, σε αυτόν που ενέπνεε έναν Σοστακόβιτς και έναν Προκόφιεφ να του γράψουν έργα. Και πώς να μην υποκλιθείς;
Ηταν πράγματι επαναστάτης. Η φιλία του με τον Σολζενίτσιν του στοίχισε ακόμα και την υπηκοότητά του, εκτός από την αναγκαστική υπερορία. Του στοίχισε βολές από τον Τύπο, δάκρυα, πόνο. Η αλήθεια είναι πως έγιναν φιλότιμες προσπάθειες να γραφούν αρνητικές κριτικές για το έργο του- ευτυχώς απέτυχαν. Μεγαλούργησε και στη «Δύση» όσο και αν είχε πληγωθεί που αποκόπηκε από τις ρίζες, τους φίλους, τους αγαπημένους. Πάντως, φύσει αισιόδοξος και μαχητικός, δεν το έβαλε κάτω. Μερικές δεκαετίες μετά, τα όνειρα έλαβαν εκδίκηση και ο Σλάβα έπαιξε προσκεκλημένος από τον ίδιο τον πρόεδρο της Ρωσίας, που τον τίμησε ξαναδίνοντάς του πίσω την χαμένη, αγαπημένη πατρίδα. Κι εκείνος, να μην έχει παραπονεθεί ποτέ!
Στα χώματα της πατρίδας αυτής αναπαύεται από προχθές. Κάποτε, είχε πει στη σύζυγό του, Γκαλίνα Βισνέφκσαγια πως αν πεθάνει στο Παρίσι, θα ήθελε να πάρει μαζί της 100 φίλους («άντε, 90 γιατί το φέρετρο θα πιάνει δέκα θέσεις») και να πετάξει με το Κόνκορντ μέχρι τη Νέα Υόρκη, ώστε να έχει την ευκαιρία (καθώς ο χρόνος μετρά αντίστροφα) να περάσει μερικές ακόμη ώρες στην αγαπημένη του πόλη και να την αποχαιρετήσει.
Αποχαιρέτησε την πολύ αγαπημένη του, επίσης, Μόσχα και όλους εμάς που θα νοσταλγούμε τις ερμηνείες του, την αγάπη του στους Ελληνες και τον ιπποτικό του χαρακτήρα, στα 80 του χρόνια. Πολλά για να αισθάνεται, προς το τέλος ότι οι φίλοι του «από πάνω» τον καλούσαν («τους ακούω» έλεγε) λίγα για όσους δεν χορταίνουν να τον ακούν. Τελικά, ο Θεός κάνει αδικίες...
ΥΓ. Ο padrazzo έκανε τον καλύτερο χαρακτηρισμό για τον Σλάβα: Σ(αν)λάβα
Ευχαριστώ ιδιαίτερα τον justanothergoneoff γιατί μου έμαθε πώς να ανεβάζω βίντεο από το youtube

«Σλάβα» θα πει Δόξα

2007-04-30T18:58:00.000+03:00

Ενα πρώτο δάκρυ για τον Ροστροπόβιτς. Θα επανέλθω

Μια ωραία ατμόσφαιρα στην Ελευθεροτυπία

2007-04-27T21:16:00.000+03:00

Οριστικώς και αμετακλήτως φαίνεται να κλείνει πίσω από τον Σεραφείμ Φυντανίδη η πόρτα της Ελευθεροτυπίας. Και όχι τον Ιούνιο, όπως είχε συμφωνηθεί από την αρχή, αλλά από χθες. Η εργοδοσία επέβαλε την απομάκρυνσή του, «πατώντας» σε μια χωρίς ιδιαίτερη αξία ενέργειά του και έτσι η εφημερίδα θα διευθύνεται πλέον από τον κ. Παναγόπουλο (αν δεν κάνω λάθος στο όνομα) που τον αντικαθιστούσε μέχρι τώρα.
Η πλευρά Τεγόπουλων λέει πως έτσι θα κυλήσουν τα πράγματα μέχρι το φθινόπωρο, οπότε και θα επιλεγεί ο αντικαστάτης. Εν τω μεταξύ, στην Ελευθεροτυπία πηγαίνει ο Κωνσταντίνος Αγγελόπουλος, ο οποίος θα χρησιμοποιηθεί, βεβαίως, σε διευθυντική θέση.
Α, ναι. Πηγαίνει και η Αριστέα Μπουγάτσου, προσφάτως απολυθείσα από τον ΣΚΑΙ.

Ασχετο: για τον πολυαγαπημένο Ροστροπόβιτς ήθελα να γράψω, αλλά ας όψεται η επικαιρότητα...

Ο Απρίλης είναι ο μήνας ο σκληρός

2007-04-21T20:19:00.000+03:00

Είδα δύο φορές το «Μεγάλο μας τσίρκο» με τις παλάμες κόκκινες από τα χειροκροτήματα και ακόμα έχω στ’ αυτιά μου την αρχαγγελική φωνή του Νίκου Ξυλούρη να τραγουδά:
Κι ο που φοβάται φωνή ν’ ακούει απ’ το λαό
Σ’ έρημο κάστρο ζει και βασιλεύει
Έχει το φόβο φυλαχτό
Ο που φοβάται φωνή ν’ ακούει απ’ το λαό.
Δεν πρόλαβα να το δω τρίτη, γιατί κατέβηκε.

Ακουσα σε σχολική εκδρομή κρυφά το «Ασμα ασμάτων» από το «Μαουτχάουζεν» ανατριχιάζοντας από το φόβο, την έξαψη και την απόλαυση:
«Τι ωραία που είν’ η αγάπη μου
με το καθημερνό της φόρεμα
κι ένα χτενάκι στα μαλλιά
κανείς δεν ήξερε πως είναι τόσο ωραία».
Ακουσα και την «Αρνηση» και ένιωσα να με συνεπαίρνει ο στίχος «κι αλλάξαμε ζωή» αν και πολύ αργότερα έμαθα ότι αλλιώς το εννοούσε ο ποιητής.

Διάβασα τον- παράνομο- «Επιτάφιο» του Γιάννη Ρίτσου και έλυωσα με το «μαλλιά σγουρά που πάνω τους τα δάχτυλα περνούσα/ τις νύχτες που κοιμόσουνα και πλάι σου ξαγρυπνούσα/ φρύδι μου γαϊτανόφρυδο και κοντυλογραμμένο/ καμάρα που το βλέμμα μου κούρνιαζε αναπαμμένο».

Ηταν 1973- -1974, και είχαμε δικτατορία. Ημουν μόλις 15 χρονών και ο κόσμος ήταν δικός μου. Τόσος περίπου ήταν και ο Αθηναίος Εφηβος όταν έδινε τον όρκο:

«Και ευκοήσω των αεί κρινόντων εμφρόνως και τοις θεσμοίς τοις ιδρυμένοις πείσομαι. Και αν τις αναιρεί τους θεσμούς ή μη πείθηται, ουκ επιτρέψω, αμυνώ δε και μόνος και μετά πολλών.»
(Δηλαδή, και θα ακούσω ευμενώς τους μεγάλους κριτές με όλη μου τη φρόνηση και θα υπακούω στους επίσημους θεσμούς. Και αν κάποιος καταλύει τους θεσμούς ή δεν υπακούει σε αυτούς, δεν θα το επιτρέψω, θα αμύνομαι δε και μόνος και με πολλούς άλλους).

Η μόνη διαφορά από τους Αθηναίους εφήβους ήταν ότι ήμουν κορίτσι.