Advocatus Diaboli

Τρίτη, Αυγούστου 22, 2006

Ο,τι κάνεις θα βρεις

Δεν θα δεχθώ δικαιολογίες- θα είμαι απόλυτη. Δεν θα δεχτώ ελαφρυντικά. Δεν θα δεχτώ «ναι μεν, αλλά». Θα τους το πω κατάμουτρα: είναι υπάνθρωποι. Αλλιώς δεν θα άφηναν γέρους και απροστάτευτους ανθρώπους σε γηροκομεία- κόλαση μόνο και μόνο για να τους ξεφορτωθούν, ή για να πάνε διακοπές.
Είμαι σίγουρη πως αν μπορούσαν θα έκαναν ό,τι κάνουν και με τα ζώα τους: θα τους πέταγαν στο δρόμο. Επαψες πια να μου αρέσεις, να με εξυπηρετείς, να με διασκεδάζεις, δίνε του. Με μεγάλωσες πρώτα εμένα και μετά τα παιδιά μου, τέλος, κοπάνα την. Δε σε χρειάζομαι άλλο. Εχεις αστάθεια. Καρδιά. Πίεση. Καταρράκτη. Με ξυπνάς τις νύχτες. Με κουράζεις. Ξεφορτώσου με.
Με αγανάκτηση βλέπω στις τηλεοράσεις τα ρεπορτάζ από τα γηροκομεία- τάφους, τα χωρίς στοιχειώδη καθαριότητα, χωρίς περίθαλψη, χωρίς δροσιά. Χωρίς χάδι, χωρίς φροντίδα, χωρίς στοργή. Με άθλιο φαγητό. Και λέω: καλά, οι υπεύθυνοι είναι αναίσθητοι, θέλουν να κάνουν τη δουλειά τους και να τα κονομήσουν. Εσύ όμως, που πετάς έναν ανήμπορο άνθρωπο εκεί μέσα, τι είσαι; Δεν έψαξες ποτέ πώς περνάει αυτούς τους μήνες που απλώνεις την κορμάρα σου στις παραλίες χωρίς τη δική του έγνοια; Δεν τον ρώτησες ποτέ αν έχει όλα όσα του χρειάζονται- τα στοιχειώδη, δηλαδή; Δεν αφουγκράστηκες τα παράπονά του;- διότι δεν μπορεί, κουφέ και γελοίε, κάτι θα σου είπε που εσύ προσποιήθηκες πως δεν άκουσες. Δεν έδωσες καμιά σημασία σε τίποτα; Και τον βρήκαν, τον άνθρωπό σου κλειδωμένο με τη ζέστη στο υπόγειο χωρίς καν ανεμιστήρα, χωρίς νερό. Και μετά τι έκανες; Γύρισες από το άλλο πλευρό; Κάπως έτσι. Πιθανώς και να ενοχλήθηκες που σου χαλάνε τις διακοπές σου. Διότι δεν έχεις ντροπή, δεν έχεις ανθρωπιά. Ενα απόβρασμα της κοινωνίας είσαι.
Αλλά, περίμενε. Πού θα πάει, θα γεράσεις κι εσύ. Και τότε... Χάλια τα βλέπω τα πράγματα. Διότι, όπως έλεγε η γιαγιά μου η Βασιλεία, στη ζωή σου «ό,τι κάνεις θα βρεις και ένα παραπάνω».

13 Comments:

  • αχαρακτήριστη η αδιαφορία για τους πρώην νέους...

    By Blogger kaita7katsikakia, at 11:37 μ.μ.  

  • Το 1989 δούλευα σε ένα ξενοδοχείο όπου, παράνομα, λειτουργούσε ΚΑΙ γηροκομείο. Έζησα εφιαλτικές στιγμές εκεί. Δεν χρειάζεται να γράψω λεπτομέρειες. Αρκεί να σου πω πως όταν κάποιος ήταν προς το τέλος, οι "υπεύθυνοι" ειδοποιούσαν τους "οικείους" τους οι οποίοι απλώς ενημερώνονταν τηλεφωνικώς και μόνον όταν "ο άνθρωπός τους" πέθαινε, έρχονταν, φορώντας και την απαραίτητη τεθλιμμένη μάσκα ...

    By Blogger Κωστας, at 12:24 π.μ.  

  • Ο νόμος της ανταπόδοσης. Ισχύει. Θέλουμε δε θέλουμε τα πληρώνουμε. Με τόκο και επιτόκιο.

    By Blogger Serenity, at 12:42 π.μ.  

  • Είπες "θα είμαι απόλυτη;;;;

    Σ;))))

    Δικηγόρε μου είσαι πολύ επιεικής. Η λέξη υπ-άνθρωποι περιέχει την λέξη 'άνθρωποι' κι αυτό τους πάει πολύ.

    "Ζώα" μού αρέσει περισσότερο.....

    Σ:((((

    By Blogger Μαύρος Γάτος, at 12:57 π.μ.  

  • Kaita7katsikakia, η γιαγιά μου η Βασιλεία έλεγε, επίσης, εκεί που είσαι ήμουνα, κι εδώ που είμαι θα ΄ρθεις. Ευχαριστώ για την επίσκεψη, το σπίτι των επτά «κατσικακίων» είναι υπέροχο!
    Κώστα, καλημέρα καλλιτέχνη μου με το επίσης όμορφο σάιτ. Φαντάζομαι αυτές τις εφιαλτικές στιγμές- κι εσύ να μην μπορείς να κάνεις τίποτα.
    Serenity, έτσι είναι. Μόνο που, και αν ακόμη ζούσαν να το δουν, δεν θα τους ευχαριστούσε, δεν θα τους ανακούφιζε- το αντίθετο. Θα τους στενοχωρούσε.
    Μαύρε γάτε, δεν το κρύβω ότι είμαι γένους θηλυκού. Αυτού του γένους από το οποίο, είπε ο Θεόφιλος «ερύη τα φαύλα» και η Κασσιανή απάντησε «πηγάζει τα κρείπττω». Το υπάνθρωποι είναι λίγο, πραγματικά, αλλά τι μας φταίνε και τα ζώα, τα οποία ο άνθρωπος ξεπερνά σε κακία και διαστροφή. Τέρατα, σου κάνει; Για να μην πω το λαϊκότερο, καθίκια!

    By Blogger advocatus diaboli, at 10:26 π.μ.  

  • Συλλογίζομαι ότι οι άνθρωποι της τρίτης ηλικίας, εκεί κοντά στο τέλος, ξαναγυρνάνε στην αρχή.
    Τρυφεράδα παιδιού γυρεύουνε, προστασία αγάπη, αποδοχή.
    Φαντάσου...
    Να'χεις διανύσει μια πορεία ζωής γεμάτη απ' τα σωστά και τα στραβά καμωμένα, να'σαι στους απολογισμούς σου, να θες να πάρεις απ' τη ζωή την πιο μελένια γεύση και να σε ποτίζουνε ξύδι.

    Είναι ντροπή.
    Θα τα βρούνε μπροστά τους οι αίτιοι όλων αυτών και γω πιστεύω στη Ζωή ως Θεία Δίκη.
    Στην Ειμαρμένη που'χει σημειωματάριο.
    Θα τα βρούνε. Σε μια επίγεια κόλαση.

    By Blogger Καπετάνισσα, at 11:16 π.μ.  

  • Ασε που αμφιβάλλω αν υπάρχει άλλη κόλαση, Καπετάνισσά μου.

    By Blogger advocatus diaboli, at 11:26 π.μ.  

  • Δικηγόρε του διαβόλου θα κάνω και γώ τώρα τον δικηγόρο του διαβόλου.
    Στίς περιπτώσεις των ανθρώπων οι οποίοι απλώς γέρασαν και έχουν παιδιά τα οποία τους πέταξαν στο γηροκομείο για να τους ξεφορτωθούν μαζί σου να τους χαρακτηρίσω γαιδούρια αν και γαιδούρια είναι άκρώς συμπαθή ζώα.
    Υπάρχουν όμως περιπτώσεις ηλικιωμένων οι οποίοι δεν έχουν κανένα συγγενή,ατόμων με γεροντική άνοια που θέλουν συνεχή φροντίδα,ατόμων με απώλειες ούρων και κοπράνων που θέλουν συνεχή καθαριότητα,ατόμων με χρόνιες παθήσεις που χρειάζονται στενή παρακολούθηση.
    Σε πολλές περιπτώσεις όταν ακόμη υπάρχουν παιδιά αυτά εργάζονται και λείπουν για πολλές ώρες με αποτέλεσμα να μην μπορούν να τους προσφέρουν την φροντίδα που θα ήθελαν. Είναι δε πολλοί που δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να προσλάβουν ανθρωπο για να τους φροντίζει.
    Στις περιπτώσεις λοιπόν αυτές από το να μένει ένα ηλικιωμένο άτομο μόνο του για ώρες χεσμένο,νηστικό ,διψασμένο είναι καλύτερα να είναι σε ένα οίκο ευγηρείας ο οποίος όμως να σέβεται το όνομά του.
    Ερχόμαστε λοιπόν στο ζουμί.
    'Οταν το κράτος δεν διαθέτει αυτά τα ιδρύματα με το ανάλογο προσωπικό και το αντιστοιχο κόστος και από την άλλη οι συντάξεις γήρατος δεν φτάνουν καλά καλά για την διατροφή του ηλικιωμένου αναγκάζεται ΝΑ ΚΆΝΕΙ ΤΑ ΣΤΡΑΒΑ ΜΑΤΙΑ και να ανέχεται τέτοιου είδους καταστάσεις οι οποίες δεν εμφανίζονται καν σαν οίκοι ευγηρείας.
    Ουσιαστικά τους εμφανίζουν σαν φιλοξενούμενους εισπράττουν την μικρή τους σύνταξη και από αυτήν θα βγάλουν και κέρδος με την αντίστοιχη παροχή αθλίων υπηρεσιών.
    Ένα μεγάλο πρόβλημα για τα νοσοκομεία είναι η κατάληψη κρεββατιών από τέτοιες περιπτώσεις η από ασθενείς τελικού σταδίου στους οποίους το νοσοκομείο δεν έχει να τους προσφέρει τίποτα αλλά δεν είναι και δυνατόν να αυτοεξυπηρετηθούν ώστε να τους δώσει εξιτήριο .
    Αρα λοιπόν το πρόβλημα δεν είναι να κατακεραυνώνουμε τους όποιους άκαρδους απογόνους και τους τυχοδιώκτες εκμεταλλευτές αλλά να αποκτήσουμε σαν κράτος κοινωνική φροντίδα για τις ηλικίες που την έχουν ανάγκη και δεν έχουν τα χρήματα να την αποκτήσουν μόνοι τους

    By Blogger αθεόφοβος, at 1:34 π.μ.  

  • Αθεόφοβε, υπάρχουν πράγματι τέτοιες καταστάσεις που λες. ΄Και πράγματι, η μόνη λύση τότε είναι το γηροκομείο, όπου περιθάλπουν τουλάχιστον τον άνθρωπό σου, στοιχειωδώς. Ομως, δεν δέχομαι ότι μπορεί να έχεις παρκάρει τον ηλικιωμένο σε ένα τέτοιο χώρο και να μην κοιτάζεις αν στοιχειωδώς έχει καθαριότητα, ψύξη, θέρμανση, ανεκτή τροφή. Δικό σου είναι το λάθος. Το κράτος οφείλει να κάνει και άλλα πράγματα, που δεν τα κάνει. Δεν αφήνείς όμως το παιδί σου, π.χ. σε τέτοια χέρια, αν και δεν έχει παιδικούς σταθμούς της προκοπής. Αμφιβάλλω αν αφήνεις ακόμα και το σκυλί σου. Λοιπόν, ναι, φταίει το κράτος γιατί λειτουργούν χώροι απαράδεκτοι σαν αυτούς, φταίει όμως και όποιος τους επιλέγει. Ισως, τελικά, είναι η εύκολη λύση γιατί υπάρχουν και γηροκομεία που είναι της προκοπής και δεν θέλουν περισσότερα χρήματα από τη σύνταξη του ηλικωμένου (το γνωρίζω γιατί έχω δύο φίλους των οποίπων η μητέρα και η θεία αντίστοιχα ήταν σε τέτοια ιδρύματα λόγω άνοιας). Και, εν πάση περιπτώσει, για όλα υπάρχει λύση αν εσύ που κάνεις την επιλογή είσαι υπεύθυνο άτομο. Αν, σε τελική ανάλυση, αγαπάς και σέβεσαι τον άνθρωπό σου και δεν τον αντιμετωπίζεις σαν βάρος που πρέπει να ξεφορτωθείς.

    By Blogger advocatus diaboli, at 9:47 π.μ.  

  • Στην ουσία του πράγματος δεν διαφωνώ μαζί σου.
    ¨Απλά θέλω να τονίσω ότι τα γηρατιά,τα χρόνια νοσήματα,άνθρωποι με ανάγκη ειδικής φροντίδας δεν μπορεί να εξαρτάται η ζωή τους από την δική σου αγάπη,συγγένεια και οικονομική άνεση.
    Εαν υπάρχουν αυτά βέβαια και οφείλεις να τους σταθείς.
    Οταν όμως δεν υπάρχουν, και σε πολλές περιπτώσεις δεν υπάρχουν, θα πρέπει να υπάρχει κρατική μέριμνα που στην ουσία δεν υπάρχει,για όλους αυτούς τους ηλικιωμένους που σε βεβαιώ ότι είναι πολλοί.
    Αυτή ακριβώς η φροντίδα δείχνει και το επίπεδο πολιτισμού μιάς χώρας.
    Όσο για την ποιότητα των κατ'όνομα οίκων ευγηρίας όταν ύπάρχουν άτομα με σύνταξη 400 ευρώ, από τα οποία οι επιχειρηματίες της ανθρώπινης δυστυχίας θα βγάλουν και κέρδος, μπορείς να καταλάβεις γιατί το κράτος τους αφήνει ν α υπάρχουν αφού δεν δίνει καλύτερες συντάξεις.

    By Blogger αθεόφοβος, at 12:23 μ.μ.  

  • Καλησπέρα Diaboli! Πέρα από το οτι εντυπωσιάστηκα με την αποκάλυψη του πραγματικού σου γένους (!) πρέπει να πω οτι επιτέλους χάρηκα που κάποιος εξαγριώνεται με όλα αυτά. Το παρκάρισμα των ανθρώπων της τρίτης ηλικίας σε τέτοια μέρη προσβάλλει πολύ τόσο αισθητικά όσο και ηθικά.

    By Blogger ladychill, at 6:50 μ.μ.  

  • Αγαπημένη Serenity δεν είχε τύχει ποτέ να δεις το προφίλ μου; Οφείλω να σου πω, ότι σεμνύνομαι που τη μάνα μου την έχω σπίτι μου, και αν ζούσε και ο πατέρας μου, κι εκείνον σπίτι θα τον είχα, ή στης αδελφής μου και τους δυο- όπου ήθελαν οι ίδιοι. Αν και άθεη, πιστεύω αλήθεια αυτό που λέει το Ευαγγέλιο ότι «ευχαί γονέων στηρίζουσι θεμέλια οίκων».

    By Blogger advocatus diaboli, at 6:54 μ.μ.  

  • Αθεόφοβε, έχεις δίκιο στο κομμάτι τού
    τι θα έπρεπε να κάνει το κράτος για την τρίτη ηλικία. Όμως στο τι μπορούμε εμείς να κάνουμε, θα διαφωνήσω. Οι "οικείοι" των γερόντων στο ξενοδοχείο- παράνομο γηροκομείο που δούλευα ήταν, επιεικώς οι 8 στους 10, αυτό που λέμε εύποροι. Δυο από αυτούς δε, πλουσιότατοι: ο ένας ιδοκτήτης αλυσίδας καταστημάτων οπτικών, ο άλλος υποδιευθυντής ενός από τα τρία μεγαλύτερα και παλαιότερα ξενοδοχεία τής Αθήνας.
    Συμβαίνουν πολλές φορές στην ζωή πράγματα που μας είναι τόσο άγνωστα, τόσο ξένα, που επιστρατεύουμε την λογική για να τα εξηγήσουμε. Μόνον που κάποια έχουν μία και μοναδική εξήγηση, την ανθρώπινη αδιαφορία, αχαριστία και σκληρότητα.

    By Blogger Κωστας, at 10:29 μ.μ.  

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<


myspace graphics

myspace graphics